Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Czynnik VII

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania czynnika VII w preparacie FEIBA NF

Czynnik VII jest jednym z kluczowych składników preparatu FEIBA NF, który zawiera zespół czynników krzepnięcia przeciw inhibitorowi czynnika VIII. W skład tego kompleksu wchodzą także czynniki II, IX i X, głównie w postaci nieaktywowanej, podczas gdy czynnik VII występuje w formie aktywowanej. Prawidłowe stosowanie preparatu FEIBA NF wymaga znajomości specjalnych ostrzeżeń i środków ostrożności, które pozwolą na minimalizację ryzyka związanego z terapią.¹

Identyfikowalność produktu

W celu poprawienia identyfikowalności biologicznych produktów leczniczych zawierających aktywowany czynnik VII, należy szczegółowo zapisywać nazwę oraz numer serii podawanego produktu w dokumentacji medycznej pacjenta. Ma to kluczowe znaczenie dla monitorowania bezpieczeństwa stosowania preparatu oraz umożliwia szybką identyfikację w przypadku wystąpienia działań niepożądanych.²

Ryzyko powikłań zakrzepowo-zatorowych

Stosowanie preparatu FEIBA NF, zawierającego aktywowany czynnik VII, wiąże się z ryzykiem wystąpienia poważnych zaburzeń zakrzepowo-zatorowych. W trakcie leczenia tym preparatem odnotowywano przypadki rozsianego wykrzepiania śródnaczyniowego (DIC), zakrzepicy żylnej, zatorowości płucnej, zawału mięśnia sercowego oraz udaru mózgu.³

Szczególną uwagę należy zwrócić na przypadki stosowania dawek przekraczających 200 j./kg mc./dobę, a także u pacjentów z dodatkowymi czynnikami ryzyka powikłań zakrzepowych, takimi jak:⁴

• Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC)
• Zaawansowana choroba miażdżycowa
• Urazy zmiażdżeniowe
• Posocznica

⁵

Warto zauważyć, że jednoczesne podawanie rekombinowanego czynnika VIIa z preparatem FEIBA NF może dodatkowo zwiększać ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych. Konieczne jest zatem uwzględnienie wszelkich potencjalnych czynników ryzyka u pacjentów z wrodzoną lub nabytą hemofilią.⁶

Ryzyko mikroangiopatii zakrzepowej

Chociaż w badaniach klinicznych produktu leczniczego FEIBA NF nie zgłaszano przypadków występowania mikroangiopatii zakrzepowej (TMA – thrombotic microangiopathy), odnotowano je w badaniu klinicznym emicizumabu, w którym pacjenci otrzymywali FEIBA NF jako część schematu leczenia krwawienia przełomowego.⁷

Nie ustalono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego FEIBA NF w krwawieniach przełomowych u pacjentów otrzymujących emicizumab. Jeżeli stosowanie preparatu FEIBA NF jest uznane za konieczne u pacjentów leczonych emicizumabem, konieczne jest ścisłe monitorowanie przez lekarzy prowadzących.⁸

Dawkowanie i monitorowanie leczenia

Aby zminimalizować ryzyko powikłań podczas leczenia preparatem FEIBA NF, należy przestrzegać rekomendacji dotyczących dawkowania:⁹

• Nie przekraczać jednorazowej dawki 100 j./kg mc.
• Nie przekraczać dawki dobowej 200 j./kg mc.

¹⁰

Przekroczenie zalecanych dawek jest dopuszczalne wyłącznie w przypadku, gdy nasilenie krwawienia uzasadnia zastosowanie większej dawki. Należy wówczas pamiętać, że pacjenci otrzymujący więcej niż 100 j./kg mc. muszą być szczególnie monitorowani pod kątem wystąpienia DIC i/lub ostrej choroby wieńcowej.¹¹

Preparat FEIBA NF powinien być podawany tylko przez czas absolutnie niezbędny do zatrzymania krwawienia. W przypadku pojawienia się pierwszych oznak lub objawów powikłań zakrzepowo-zatorowych, należy natychmiast przerwać infuzję i rozpocząć odpowiednie postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne.¹²

Reakcje nadwrażliwości

Stosowanie preparatu FEIBA NF, zawierającego aktywowany czynnik VII, może przyczyniać się do wystąpienia reakcji nadwrażliwości typu alergicznego, które obejmują:¹³

• Pokrzywkę
• Obrzęk naczynioruchowy
• Objawy ze strony przewodu pokarmowego
• Skurcze oskrzeli
• Niedociśnienie

¹⁴

Reakcje te mogą mieć charakter ciężki i układowy, włącznie z reakcją anafilaktyczną z pokrzywką, obrzękiem naczynioruchowym, skurczem oskrzeli i wstrząsem krążeniowym. Opisywano również inne reakcje związane z infuzją, takie jak dreszcze, gorączka i nadciśnienie.¹⁵

W przypadku pojawienia się pierwszych oznak lub objawów reakcji związanych z infuzją lub reakcji nadwrażliwości, należy natychmiast przerwać podawanie FEIBA NF i wdrożyć odpowiednie postępowanie medyczne.¹⁶

Decyzja o ponownym zastosowaniu preparatu FEIBA NF u pacjentów z rozpoznaną lub podejrzewaną nadwrażliwością na produkt powinna być poprzedzona wnikliwą analizą spodziewanych korzyści i ryzyka ponownej ekspozycji, biorąc pod uwagę rodzaj nadwrażliwości (typu alergicznego lub niealergicznego) oraz możliwe metody leczenia, profilaktyki lub alternatywne opcje terapeutyczne.¹⁷

Monitorowanie parametrów klinicznych

W trakcie leczenia preparatem FEIBA NF niezbędne jest ścisłe monitorowanie pacjenta, szczególnie pod kątem następujących parametrów:¹⁸

• Ciśnienie krwi – monitorowanie znaczących zmian
• Tętno – obserwacja zmian szybkości
• Oddech – ocena pod kątem zaburzeń
• Ból w klatce piersiowej
• Kaszel

¹⁹

W przypadku wystąpienia którychkolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast przerwać podawanie produktu i wdrożyć odpowiednie postępowanie diagnostyczne i terapeutyczne.²⁰

Istotne jest również monitorowanie parametrów laboratoryjnych wskazujących na DIC, takich jak:²¹

• Zmniejszenie zawartości fibrynogenu
• Obniżenie liczby płytek krwi
• Obecność produktów degradacji fibryny/fibrynogenu (FDP)

²²

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z hemofilią nabytą

U pacjentów z hemofilią nabytą lub pacjentów z hemofilią powikłaną obecnością inhibitora, leczonych preparatem FEIBA NF, może wystąpić równocześnie skłonność do krwawień, jak i zwiększone ryzyko zakrzepicy. Ta dwoistość ryzyka wymaga szczególnej uwagi podczas terapii.²³

Pacjenci z uszkodzeniem wątroby

Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby, gdyż występuje u nich zwiększone ryzyko DIC z powodu opóźnionego usuwania aktywnych czynników krzepnięcia z krążenia.²⁴

Dzieci i młodzież

Na podstawie analizy przypadków i ograniczonych danych z badań klinicznych, preparat FEIBA NF może być stosowany u dzieci w wieku poniżej 6 lat, jednak należy mieć na uwadze wszystkie opisane wcześniej środki ostrożności.²⁵

Ocena skuteczności leczenia

Istotne jest, aby mieć świadomość, że wyniki badań laboratoryjnych in vitro stosowanych do oceny skuteczności leczenia, takie jak aPTT (czas częściowej tromboplastyny po aktywacji), czas krzepnięcia krwi czy tromboelastogram (TEG), mogą nie odzwierciedlać klinicznej poprawy u pacjenta. Z tego powodu nie należy podejmować prób przywrócenia prawidłowych wartości tych parametrów poprzez zwiększanie dawki FEIBA NF, gdyż może to prowadzić do przedawkowania i rozwoju DIC.²⁶

Znaczenie liczby płytek krwi

W przypadku niedostatecznej odpowiedzi na leczenie preparatem FEIBA NF, zaleca się oznaczenie liczby płytek krwi. Wystarczająca ilość czynnościowo sprawnych płytek krwi jest niezbędna do zapewnienia skuteczności preparatu FEIBA NF. Jest to istotny parametr, który może determinować powodzenie terapii.²⁷

Reakcja anamnestyczna

Podawanie preparatu FEIBA NF pacjentom z inhibitorami może skutkować początkowym anamnestycznym wzrostem poziomów inhibitora. Wraz z kontynuacją terapii poziom inhibitora może ulegać zmniejszeniu z upływem czasu. Dane kliniczne i literaturowe wskazują, że skuteczność FEIBA NF nie ulega zmniejszeniu mimo anamnestycznego wzrostu poziomu inhibitora.²⁸

Środki zapobiegania infekcjom

Pomimo zastosowania standardowych procedur oczyszczania i inaktywacji wirusów podczas produkcji FEIBA NF, nie można całkowicie wykluczyć ryzyka przeniesienia czynników zakaźnych za pośrednictwem tego preparatu. Środki stosowane w procesie produkcji uznawane są za skuteczne wobec wirusów osłonkowych, takich jak HIV, HBV, HCV, a także wirusów bezosłonkowych, takich jak HAV.²⁹

Skuteczność tych środków może być jednak ograniczona wobec niektórych wirusów bezosłonkowych, takich jak parwowirus B19. Zakażenie parwowirusem B19 może być szczególnie niebezpieczne dla kobiet w ciąży (ryzyko zakażenia płodu) oraz dla osób z niedoborem odporności lub zwiększoną erytropoezą (np. z anemią hemolityczną).³⁰

U pacjentów regularnie otrzymujących preparaty pochodzące z osocza ludzkiego, w tym FEIBA NF, zaleca się wykonanie szczepień przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B.³¹

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Stosowanie dużych dawek preparatu FEIBA NF może prowadzić do przejściowego wzrostu biernie przenoszonych przeciwciał przeciwko antygenowi powierzchniowemu wirusa zapalenia wątroby typu B, co może skutkować fałszywie dodatnimi wynikami testów serologicznych.³²

Preparat FEIBA NF zawiera izohemaglutyniny (anty-A i anty-B). Bierne przeniesienie przeciwciał przeciwko antygenom erytrocytów, np. A, B, D, może wpływać na niektóre testy serologiczne na obecność przeciwciał krwinek czerwonych, w tym test antyglobulinowy (test Coombsa).³³

Dodatkowe informacje

FEIBA NF zawiera około 80 mg sodu na fiolkę (w przypadku opakowań 500 j. i 1000 j.), co odpowiada 4% zalecanej przez WHO maksymalnej dobowej dawki sodu u osób dorosłych wynoszącej 2 g. W przypadku opakowania 2500 j. zawartość sodu wynosi około 200 mg na fiolkę. Pacjenci na diecie z kontrolowaną zawartością sodu powinni uwzględnić tę informację.^{34 35}

Dane dotyczące stosowania FEIBA NF w profilaktyce krwawień u pacjentów z hemofilią są ograniczone, co należy uwzględnić podczas planowania leczenia profilaktycznego.³⁶

Sytuacje wymagające szczególnej ostrożności

Stosowanie FEIBA NF jest dopuszczalne jedynie wtedy, gdy spodziewany jest brak reakcji na leczenie odpowiednim koncentratem czynnika krzepnięcia, np. w sytuacji występowania wysokiego miana inhibitora i zagrażającego życiu krwotoku lub ryzyka krwawienia (np. pourazowego lub pooperacyjnego).³⁷

Szczególną ostrożność należy zachować w następujących sytuacjach klinicznych:³⁸

• Rozsiane wykrzepianie śródnaczyniowe (DIC)
• Uszkodzenie wątroby
• Choroba wieńcowa serca
• Ostra zakrzepica i/lub zator

³⁹

Niedostateczna odpowiedź na czynnik z aktywnością omijającą inhibitor

Odpowiedź na zespół czynników z aktywnością omijającą inhibitor czynnika VIII może różnić się w zależności od czynników specyficznych dla danego pacjenta. W przypadku niedostatecznej odpowiedzi na jeden czynnik z aktywnością omijającą inhibitor, należy rozważyć zastosowanie innego czynnika.⁴⁰