Skład i postać farmaceutyczna leku Neoparin

Neoparin jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań w postaci ampułko-strzykawek o różnych stężeniach substancji czynnej. Produkt leczniczy występuje w pięciu dawkach, różniących się zawartością substancji czynnej oraz objętością roztworu:¹

Substancja czynna leku

Substancją czynną leku Neoparin jest enoksaparyna sodowa (Enoxaparinum natricum), która stanowi substancję biologiczną otrzymywaną w procesie zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny. Źródłem heparyny wykorzystywanej do produkcji enoksaparyny jest błona śluzowa jelit świń.²

W każdej ampułko-strzykawce zawartość enoksaparyny sodowej wyrażona jest zarówno w jednostkach międzynarodowych aktywności anty-Xa (j.m.), jak i w miligramach (mg). Dla przykładu, ampułko-strzykawka 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml zawiera enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej 6000 j.m. aktywności anty-Xa, co odpowiada 60 mg substancji czynnej.³

Substancje pomocnicze

Produkt Neoparin jako jedyną substancję pomocniczą zawiera wodę do wstrzykiwań, stanowiącą rozpuszczalnik dla substancji czynnej.⁴

Postać farmaceutyczna i opakowanie

Neoparin występuje w postaci roztworu do wstrzykiwań. Lek jest dostępny w ampułko-strzykawkach z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w korek z gumy, tłoczek oraz igłę w osłonce. Ampułko-strzykawki mogą być zaopatrzone w nasadkę zabezpieczającą lub występować bez niej. Opakowania zabezpieczone są blistrem PVC/papier lub PVC/przezroczysta folia i umieszczone w tekturowym pudełku.⁵

Neoparin jest dostępny w opakowaniach zawierających:⁶

• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,2 ml (dawka 2000 j.m./20 mg)
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,4 ml (dawka 4000 j.m./40 mg)
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,6 ml (dawka 6000 j.m./60 mg)
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 0,8 ml (dawka 8000 j.m./80 mg)
• 2 lub 10 ampułko-strzykawek z igłą po 1,0 ml (dawka 10 000 j.m./100 mg)

Należy zauważyć, że nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie farmaceutycznym.⁷

Sposób podania leku Neoparin

Neoparin może być podawany na różne sposoby, w zależności od wskazania klinicznego:⁸

1. Wstrzyknięcie podskórne – podstawowa droga podania, przy której należy pamiętać, że nie wolno podawać jednocześnie z innymi produktami leczniczymi
2. Szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus) – stosowane wyłącznie w przypadku leczenia świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. W tym przypadku enoksaparynę sodową można bezpiecznie podawać z roztworem fizjologicznym soli (0,9% roztwór chlorku sodu) lub 5% roztworem wodnym dekstrozy

Instrukcja samodzielnego podawania leku

Pacjenci, którzy mogą samodzielnie podawać lek Neoparin, powinni zostać odpowiednio przeszkoleni przez lekarza lub pielęgniarkę. Poniżej przedstawiono instrukcję samodzielnego podawania leku:⁹

Przygotowanie do wstrzyknięcia

Przed przystąpieniem do samodzielnego wstrzyknięcia leku Neoparin należy:¹⁰

• Sprawdzić termin ważności leku – nie używać produktu po upływie terminu ważności
• Sprawdzić czy ampułko-strzykawka nie jest uszkodzona i czy lek ma postać przezroczystego roztworu – w przeciwnym razie należy użyć innej ampułko-strzykawki
• Nie stosować leku w przypadku zauważenia jakichkolwiek zmian w wyglądzie produktu
• Upewnić się, że planowana dawka leku do podania jest właściwa

Następnie należy:¹¹

• Obejrzeć brzuch w celu sprawdzenia, czy ostatnie wstrzyknięcie nie spowodowało reakcji niepożądanych: zaczerwienienia, zmiany zabarwienia skóry, obrzęku, sączenia lub utrzymywania się bolesności – jeśli wystąpił którykolwiek z tych objawów, należy skonsultować się z lekarzem lub pielęgniarką
• Zdecydować, gdzie zostanie wstrzyknięty lek – należy podawać go na przemian w lewą i prawą stronę brzucha, tuż pod skórę, zachowując odległość co najmniej 5 cm od pępka lub tkanki bliznowatej

Należy pamiętać, że ampułko-strzykawka jest przeznaczona wyłącznie do jednorazowego użytku.¹²

Technika wstrzyknięcia

Prawidłowa technika wstrzyknięcia podskórnego leku Neoparin obejmuje następujące kroki:¹³

1. Umyć wodą i mydłem ręce oraz miejsce, gdzie będzie wstrzykiwany lek, a następnie osuszyć
2. Usiąść lub położyć się w wygodnej, zrelaksowanej pozycji, upewniając się, że planowane miejsce wstrzyknięcia leku jest widoczne (pomocne może być zastosowanie leżaka, fotela lub łóżka z poduszkami)
3. Wybrać miejsce po prawej lub lewej stronie brzucha, w odległości co najmniej 5 cm od pępka w stronę boku

Przygotowanie ampułko-strzykawki i wykonanie wstrzyknięcia:¹⁴

1. Ostrożnie zdjąć osłonkę z igły (ampułko-strzykawka jest fabrycznie wypełniona lekiem i gotowa do użycia)
2. Nie naciskać na tłoczek przed wstrzyknięciem w celu usunięcia pęcherzyków powietrza, gdyż może to spowodować utratę części leku
3. Po zdjęciu osłonki nie dopuszczać do zetknięcia się igły z jakimkolwiek przedmiotem, aby zachować jej jałowość
4. Przytrzymać ampułko-strzykawkę jak ołówek w ręce używanej do pisania
5. Drugą ręką delikatnie ścisnąć pomiędzy kciukiem i palcem wskazującym oczyszczone miejsce na brzuchu, tworząc fałd skórny
6. Pamiętać o trzymaniu fałdu skórnego przez cały czas podawania wstrzyknięcia

Właściwe wstrzyknięcie i postępowanie po podaniu leku:¹⁵

1. Trzymać ampułko-strzykawkę w taki sposób, aby igła była skierowana do dołu (pionowo pod kątem 90°)
2. Wprowadzić całą długość igły do fałdu skórnego
3. Nacisnąć tłoczek palcem, co spowoduje przemieszczenie się leku do tkanki tłuszczowej brzucha, cały czas trzymając fałd skórny
4. Wyjąć igłę, wyciągając ją prosto
5. Nie pocierać miejsca wstrzyknięcia po jego podaniu, aby uniknąć powstawania sińca
6. Wcisnąć mocno tłoczek strzykawki – zabezpieczenie igły (plastikowy cylinder) nasunie się automatycznie na igłę, całkowicie ją zasłaniając

Utylizacja i przechowywanie leku

Po wykorzystaniu ampułko-strzykawki, należy ją właściwie zutylizować:¹⁶

• Zużytą ampułko-strzykawkę należy wyrzucić zgodnie z zaleceniami
• Nie wyrzucać ampułko-strzykawki do domowego pojemnika na odpady
• Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami

W zakresie przechowywania leku Neoparin należy przestrzegać następujących zaleceń:¹⁷

• Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C
• Produkt można również przechowywać w lodówce (2°C – 8°C), jednak nie dłużej niż 1 miesiąc
• Nie zamrażać leku
• Nie stosować po upływie terminu ważności

Niezgodności farmaceutyczne

W przypadku podania podskórnego, nie należy podawać leku Neoparin jednocześnie z innymi produktami leczniczymi z uwagi na możliwe niezgodności farmaceutyczne. Natomiast przy podawaniu dożylnym (tylko w przypadku leczenia świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST), enoksaparynę sodową można bezpiecznie łączyć z:¹⁸

• Roztworem fizjologicznym soli (0,9% roztwór chlorku sodu)
• 5% roztworem wodnym dekstrozy

Okres ważności

Okres ważności produktu leczniczego Neoparin wynosi 3 lata od daty produkcji, przy zachowaniu odpowiednich warunków przechowywania.¹⁹