Dawkowanie i sposób podawania
Neoparin 60 mg/0,6 ml

Dawkowanie i sposób podawania leku Neoparin

Neoparin (enoksaparyna sodowa) dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Dawkowanie zależy od wskazania klinicznego oraz indywidualnych czynników ryzyka pacjenta.¹

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów chirurgicznych

W przypadku pacjentów chirurgicznych dawkowanie zależy od indywidualnego ryzyka zakrzepowo-zatorowego, które należy oszacować za pomocą zwalidowanego modelu stratyfikacji ryzyka.²

Umiarkowane ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej: zalecana dawka wynosi 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy rozpocząć 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym. Profilaktykę należy kontynuować przez co najmniej 7–10 dni, niezależnie od stanu pacjenta oraz dopóki występuje istotne ograniczenie sprawności ruchowej pacjenta.³

Wysokie ryzyko żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej: zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie najlepiej rozpocząć 12 godzin przed zabiegiem chirurgicznym. Jeśli konieczne jest wcześniejsze rozpoczęcie profilaktyki, ostatnie wstrzyknięcie należy wykonać nie później niż 12 godzin przed zabiegiem, a następne 12 godzin po zabiegu.⁴

W przypadku dużych zabiegów chirurgii ortopedycznej zaleca się przedłużoną profilaktykę trwającą do 5 tygodni. U pacjentów po zabiegu chirurgicznym w obrębie jamy brzusznej lub miednicy z powodu choroby nowotworowej, zaleca się przedłużoną profilaktykę przez 4 tygodnie.⁵

Profilaktyka żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych

Zalecana dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym. Leczenie należy prowadzić przez co najmniej 6 do 14 dni, niezależnie od stanu pacjenta (w tym mobilności). Nie określono korzyści ze stosowania leczenia przez czas dłuższy niż 14 dni.⁶

Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej

Enoksaparyna sodowa może być podawana w dwóch schematach dawkowania:⁷

• Schemat 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie – stosowany u pacjentów bez powikłań, z niskim ryzykiem nawrotu żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej.⁸
• Schemat 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie – zalecany u wszystkich innych pacjentów, tj. pacjentów z otyłością, objawową zatorowością płucną, chorobą nowotworową, nawrotową żylną chorobą zakrzepowo-zatorową lub z zakrzepicą proksymalną (żyły biodrowej).⁹

Leczenie enoksaparyną sodową przepisuje się średnio na okres 10 dni. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć, gdy jest to właściwe.¹⁰

Przedłużone leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej u pacjentów z chorobą nowotworową

U pacjentów z aktywną chorobą nowotworową lekarz powinien dokładnie ocenić indywidualne ryzyko zakrzepowo-zatorowe i ryzyko krwawienia. Zalecany schemat dawkowania:¹¹

• Przez pierwsze 5-10 dni: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) dwa razy na dobę podskórnie
• Następnie: 150 j.m./kg mc. (1,5 mg/kg mc.) raz na dobę podskórnie przez okres do 6 miesięcy¹²

Korzyści z przedłużonego leczenia przeciwzakrzepowego należy ponownie ocenić po 6 miesiącach terapii.

Zapobieganie tworzeniu się skrzepów podczas hemodializy

Zalecana dawka to 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) enoksaparyny sodowej. U pacjentów z wysokim ryzykiem krwawienia dawkę należy zmniejszyć do:¹³

• 50 j.m./kg mc. (0,5 mg/kg mc.) – przy podwójnym dostępie naczyniowym
• 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) – przy pojedynczym dostępie naczyniowym¹⁴

Podanie enoksaparyny sodowej powinno nastąpić do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku sesji dializy. Efekt takiej dawki jest zazwyczaj wystarczający na 4-godzinną sesję, jednak w przypadku zaobserwowania pierścieni fibrynowych można podać dodatkową dawkę od 50 j.m. do 100 j.m./kg mc. (od 0,5 do 1 mg/kg mc.).¹⁵

Ostre zespoły wieńcowe

Niestabilna dławica piersiowa i zawał mięśnia sercowego bez uniesienia odcinka ST:

Zalecana dawka enoksaparyny sodowej wynosi 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) co 12 godzin we wstrzyknięciu podskórnym w skojarzeniu z terapią przeciwpłytkową. Leczenie należy kontynuować przez co najmniej 2 dni, a następnie do czasu ustabilizowania się stanu klinicznego pacjenta. Standardowy czas leczenia wynosi od 2 do 8 dni.¹⁶

Zaleca się równoczesne podawanie kwasu acetylosalicylowego u wszystkich pacjentów bez przeciwwskazań w dawce nasycającej 150-300 mg doustnie (pacjenci, którzy wcześniej nie otrzymywali kwasu acetylosalicylowego), a następnie w dawce podtrzymującej 75-325 mg/dobę.¹⁷

Świeży zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST:

Zalecany schemat dawkowania to:¹⁸

• Początkowa dawka: 3000 j.m. (30 mg) w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus)
• Jednocześnie: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie
• Następnie: 100 j.m./kg mc. (1 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 10 000 j.m. (100 mg) dla każdej z pierwszych dwóch dawek podskórnych)

Jednocześnie należy wdrożyć odpowiednie leczenie przeciwpłytkowe, takie jak kwas acetylosalicylowy doustnie (75-325 mg raz na dobę), o ile nie ma przeciwwskazań. Zalecany czas leczenia wynosi 8 dni lub do czasu wypisu ze szpitala, w zależności od tego, co nastąpi wcześniej.¹⁹

W przypadku leczenia trombolitycznego enoksaparynę sodową należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego.²⁰

Pacjenci poddawani przezskórnej interwencji wieńcowej (PCI):

Jeśli ostatnią dawkę enoksaparyny sodowej podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, nie jest konieczne dodatkowe dawkowanie. Jeśli ostatnią dawkę podskórną podano więcej niż 8 godzin przed wypełnieniem balonu, należy podać enoksaparynę sodową w szybkim wstrzyknięciu dożylnym (bolus) w dawce 30 j.m./kg mc. (0,3 mg/kg mc.).²¹

Dawkowanie w specjalnych grupach pacjentów

Dzieci i młodzież: Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności enoksaparyny sodowej u dzieci i młodzieży.²²

Pacjenci w podeszłym wieku: U pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne zmniejszenie dawkowania we wszystkich wskazaniach z wyjątkiem świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, chyba że występują zaburzenia czynności nerek.²³

W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w wieku ≥75 lat nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus). Dawkowanie należy rozpocząć od 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie co 12 godzin (maksymalnie 7500 j.m. (75 mg) dla pierwszych dwóch dawek podskórnych, a następnie 75 j.m./kg mc. (0,75 mg/kg mc.) podskórnie w odniesieniu do pozostałych dawek).²⁴

Zaburzenia czynności wątroby: Dane dotyczące pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby są ograniczone i należy zachować ostrożność podczas leczenia tej grupy pacjentów.²⁵

Zaburzenia czynności nerek: Nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) ze względu na brak danych dotyczących tej populacji poza zapobieganiem powstawania skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.<sup data-drug="Neoparin" data-section="Dawkowanie i sposób podawania" title="Nie zaleca się stosowania enoksaparyny sodowej u pacjentów ze schyłkową chorobą nerek (klirens kreatyniny 26

Tabela dawkowania

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) konieczna jest modyfikacja dawki, jak przedstawiono w poniższej tabeli:²⁷

Sposób podawania

Neoparin jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach. Enoksaparyna sodowa jest podawana głównie we wstrzyknięciu podskórnym, z wyjątkiem określonych sytuacji klinicznych, takich jak leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, gdzie stosuje się również podanie dożylne. Przy podawaniu dożylnym należy przestrzegać wskazań dotyczących dokładnego dawkowania.²⁸