Specjalne ostrzeżenia
Singulair 4

Montelukast nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy; pacjent powinien mieć dostęp do krótkodziałającego β-agonisty wziewnego, a zwiększone zapotrzebowanie na ten lek wymaga pilnej konsultacji lekarskiej. Nie należy nagle odstawiać glikokortykosteroidów doustnych lub wziewnych na rzecz montelukastu, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki glikokortykosteroidów podczas terapii montelukastem. U pacjentów stosujących montelukast może wystąpić rzadko układowa eozynofilia z objawami zapalenia naczyń (zespół Churga-Strauss), szczególnie po zmniejszeniu lub odstawieniu glikokortykosteroidów, co wymaga monitorowania eozynofilii, zmian skórnych, pogorszenia funkcji płuc, powikłań kardiologicznych oraz neuropatii. Pacjenci z astmą i nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy powinni unikać stosowania ASA i NLPZ mimo terapii montelukastem.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Singulair 4 mg

Stosowanie montelukastu wymaga szczególnej uwagi i przestrzegania określonych środków ostrożności, które są istotne dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta. Poniżej przedstawiono najważniejsze aspekty, które należy uwzględnić podczas leczenia tym lekiem.1

Postępowanie w ostrych napadach astmy

Należy wyraźnie poinformować pacjentów, że montelukast w postaci doustnej nie jest przeznaczony do leczenia ostrych napadów astmy. W przypadku wystąpienia takiego napadu pacjent powinien mieć zapewniony łatwy dostęp do zwykle stosowanego przez niego doraźnie odpowiedniego leku. Zaleca się stosowanie produktu leczniczego krótko działającego β-agonisty w postaci wziewnej. Jeżeli pacjent zmuszony jest do stosowania więcej niż zwykle inhalacji krótko działającego β-agonisty, powinien jak najszybciej skonsultować się z lekarzem.2

Stosowanie z glikokortykosteroidami

Nie należy nagle zastępować glikokortykosteroidów w postaci wziewnej lub doustnej montelukastem. Brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość zmniejszenia dawki glikokortykosteroidów doustnych podczas jednoczesnego stosowania montelukastu.3

Zespół Churga-Strauss

W rzadkich przypadkach u pacjentów przyjmujących leki przeciwastmatyczne, w tym montelukast, może wystąpić układowa eozynofilia, niekiedy z objawami klinicznymi zapalenia naczyń krwionośnych, co odpowiada rozpoznaniu zespołu Churga-Strauss. Schorzenie to jest często leczone glikokortykosteroidami stosowanymi ogólnie. Przypadki wystąpienia tego zespołu niekiedy były związane ze zmniejszeniem dawki lub przerwaniem leczenia glikokortykosteroidem stosowanym doustnie. Pomimo że związek przyczynowy ze stosowaniem antagonistów receptora leukotrienowego nie został ustalony, lekarze powinni zwracać szczególną uwagę na takie objawy, jak:4

  • Eozynofilia – zwiększona liczba eozynofilów we krwi5
  • Wysypka pochodzenia naczyniowego – zmiany skórne związane z zapaleniem naczyń6
  • Nasilenie się objawów płucnych – pogorszenie funkcji oddechowych7
  • Powikłania kardiologiczne – problemy z układem sercowo-naczyniowym8
  • Neuropatia – zaburzenia neurologiczne9

Pacjentów, u których wystąpią takie objawy, należy ponownie zbadać i zweryfikować stosowany dotychczas schemat leczenia.10

Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy

U pacjentów z astmą i nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy, pomimo leczenia montelukastem, należy nadal unikać stosowania kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych.11

Zdarzenia neuropsychiatryczne

Zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym, takie jak zmiany w zachowaniu, depresja i skłonności samobójcze były zgłaszane we wszystkich grupach wiekowych przyjmujących montelukast. Objawy mogą być poważne i utrzymywać się, jeśli leczenie nie zostanie przerwane. Dlatego należy przerwać leczenie montelukastem, jeśli podczas terapii wystąpią zdarzenia o podłożu neuropsychiatrycznym. Pacjentów i (lub) opiekunów należy poinformować o możliwości wystąpienia zdarzeń o podłożu neuropsychiatrycznym i poinstruować o konieczności powiadomienia lekarza prowadzącego w przypadku wystąpienia takich zmian w zachowaniu.12

Substancje pomocnicze o znanym działaniu

Aspartam

Singulair 4 zawiera aspartam, który jest źródłem fenyloalaniny. Każda tabletka do rozgryzania i żucia 4 mg zawiera 1,2 mg aspartamu, co odpowiada 0,674 mg fenyloalaniny na dawkę. Aspartam może być szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią.13

Sód

Ten produkt leczniczy zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.14

Alkohol benzylowy

Singulair 4 zawiera do 0,36 mg alkoholu benzylowego na tabletkę. Alkohol benzylowy może powodować reakcje alergiczne. Duże objętości alkoholu benzylowego należy podawać z ostrożnością i tylko w razie konieczności, zwłaszcza u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby z powodu ryzyka kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna).15

Substancja pomocnicza Zawartość w tabletce Potencjalne zagrożenia Szczególne środki ostrożności
Aspartam (E 951) 1,2 mg (odpowiada 0,674 mg fenyloalaniny) Szkodliwy dla pacjentów z fenyloketonurią Konieczne poinformowanie pacjentów z fenyloketonurią
Alkohol benzylowy (E 1519) Do 0,36 mg Reakcje alergiczne, ryzyko kumulacji toksyczności (kwasica metaboliczna) Ostrożność u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby
Sód Mniej niż 1 mmol (23 mg) Brak istotnego ryzyka Produkt uznaje się za „wolny od sodu”
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl