Specjalne ostrzeżenia
Orilukast

Montelukast (Orilukast 10 mg) wymaga szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych zdarzeń neuropsychiatrycznych, takich jak zmiany w zachowaniu, depresja i skłonności samobójcze, które mogą utrzymywać się do momentu odstawienia leku. W przypadku pojawienia się tych objawów leczenie należy natychmiast przerwać. Pacjentów i opiekunów należy poinformować o konieczności monitorowania i zgłaszania niepokojących symptomów. Montelukast nie jest wskazany do leczenia ostrych napadów astmy; pacjent powinien mieć dostęp do szybkodziałającego beta-agonisty wziewnego. Nagłe odstawienie kortykosteroidów i zastąpienie ich montelukastem jest niewskazane, gdyż brak jest danych klinicznych potwierdzających możliwość redukcji dawki kortykosteroidów podczas terapii montelukastem.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Orilukast

Podczas stosowania leku Orilukast (10 mg montelukastu) należy zachować szczególną ostrożność i uwzględnić szereg istotnych kwestii dotyczących bezpieczeństwa terapii, które mogą wpłynąć na decyzje kliniczne w prowadzeniu pacjenta.1

Zaburzenia neuropsychiatryczne

U pacjentów leczonych montelukastem zgłaszano występowanie zdarzeń o podłożu neuropsychiatrycznym we wszystkich grupach wiekowych. Do najczęściej raportowanych należą zmiany w zachowaniu, depresja oraz skłonności samobójcze. Objawy te mogą mieć poważny charakter i utrzymywać się, dopóki nie zostanie przerwane podawanie leku.2

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek zaburzeń neuropsychiatrycznych w trakcie terapii, należy bezwzględnie przerwać leczenie montelukastem. Pacjentów oraz ich opiekunów trzeba poinformować o możliwości wystąpienia tego typu zdarzeń oraz pouczyć o konieczności natychmiastowego powiadomienia lekarza prowadzącego, gdy zaobserwują niepokojące zmiany w zachowaniu.3

Stosowanie w ostrych napadach astmy

Istotne jest, aby poinformować pacjentów, że doustna postać montelukastu nie jest przeznaczona do leczenia ostrych napadów astmy. Do tego celu pacjent powinien mieć zawsze przy sobie odpowiedni, szybko działający lek doraźny (zwykle krótko działający wziewny beta-agonista).4

W przypadku, gdy pacjent zaobserwuje zwiększoną potrzebę stosowania krótko działających beta-agonistów w porównaniu do zwykle używanej liczby inhalacji, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu oceny stanu zdrowia i ewentualnej modyfikacji leczenia.5

Interakcja z leczeniem kortykosteroidami

Nie należy nagle zastępować kortykosteroidów (wziewnych lub doustnych) montelukastem. Nie ma danych klinicznych wskazujących na możliwość zmniejszenia dawki kortykosteroidów doustnych podczas jednoczesnego podawania montelukastu.6

Eozynofilia i zespół Churga-Strauss

U pacjentów przyjmujących leki przeciwastmatyczne, w tym montelukast, rzadko może wystąpić układowa eozynofilia, niekiedy z objawami klinicznymi zapalenia naczyń, odpowiadająca zespołowi Churga-Strauss. Przypadki te często były związane ze zmniejszeniem dawki lub odstawieniem kortykosteroidów doustnych.7

Pomimo braku jednoznacznego potwierdzenia związku przyczynowo-skutkowego między stosowaniem antagonistów receptora leukotrienowego a występowaniem zespołu Churga-Strauss, lekarze powinni zachować szczególną czujność. Należy monitorować pacjentów pod kątem następujących objawów:8

  • eozynofilia – zwiększona liczba eozynofilów we krwi
  • wysypka naczyniowa – zmiany skórne wynikające z zapalenia naczyń
  • nasilenie objawów płucnych – pogorszenie funkcji oddechowej
  • powikłania kardiologiczne – zaburzenia pracy serca
  • neuropatia – uszkodzenie nerwów obwodowych

W przypadku wystąpienia powyższych objawów, pacjent wymaga ponownego badania oraz oceny stosowanego schematu leczenia.9

Nadwrażliwość na kwas acetylosalicylowy

U pacjentów z astmą związaną z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy, pomimo leczenia montelukastem, należy unikać stosowania kwasu acetylosalicylowego i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Kontynuacja terapii montelukastem nie znosi przeciwwskazania do stosowania tych leków u pacjentów z nadwrażliwością.10

Ostrzeżenia dotyczące substancji pomocniczych

Lek Orilukast zawiera aspartam (E 951) w ilości 0,75 mg w każdej tabletce. Aspartam jest źródłem fenyloalaniny, która może być szkodliwa dla pacjentów z fenyloketonurią – rzadką chorobą genetyczną, w której dochodzi do nieprawidłowego metabolizmu i gromadzenia fenyloalaniny w organizmie.11

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza, że praktycznie nie zawiera sodu i może być stosowany przez pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.12

Substancja pomocnicza Ilość w tabletce 10 mg Szczególne ostrzeżenia
Aspartam (E 951) 0,75 mg Źródło fenyloalaniny – przeciwwskazany w fenyloketonurii
Sód mniej niż 1 mmol (23 mg) Uznawany za „wolny od sodu”
  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl