Dawkowanie i sposób podawania
Tobramycin B. Braun 3 mg/ml
Tobramycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany w ciężkich zakażeniach, wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych i młodzieży (12-17 lat) dawka wynosi 3 mg/kg/dobę w ciężkich zakażeniach, a w zakażeniach zagrażających życiu do 5 mg/kg/dobę, podawana jednorazowo lub w podzielonych dawkach co 6-8 godzin. W mukowiscydozie dawka może wzrosnąć do 8-10 mg/kg/dobę z koniecznością monitorowania stężenia leku w surowicy. U dzieci powyżej 1 tygodnia życia stosuje się dawki 6-7,5 mg/kg/dobę jednorazowo lub podzielone co 6-8 godzin. Dobowa objętość roztworu 3 mg/ml jest proporcjonalna do masy ciała (np. 50 ml dla 50 kg). Podawanie zaleca się raz na dobę u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (5 mg/kg/dobę), co zmniejsza ryzyko nefro- i ototoksyczności dzięki efektowi poantybiotykowemu i mniejszemu magazynowaniu leku w nerkach i uchu wewnętrznym.
- Dawkowanie i sposób podawania tobramycyny
- Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek
- Dorośli i młodzież (12-17 lat)
- Dzieci (powyżej 1 tygodnia życia)
- Dawkowanie raz na dobę
- Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
- Monitorowanie stężeń tobramycyny w surowicy
- Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
- Pacjenci poddawani hemodializie
- Pacjenci w podeszłym wieku
- Pacjenci otyli
- Czas trwania leczenia
- Sposób podawania tobramycyny
- ciężkie oparzenie
- ciężkie zakażenie wywołane bakteriami wrażliwymi na tobramycynę
- ciężkie zapalenie płuc
- nawracające zakażenie dróg moczowych
- skomplikowane zakażenie dróg moczowych
- szpitalne zakażenie dolnych dróg oddechowych
- zakażenie skóry
- zakażenie tkanek miękkich
- zakażenie wewnątrz jamy brzusznej
- zaostrzenie zakażenia dolnych dróg oddechowych u pacjentów z mukowiscydozą
Dawkowanie i sposób podawania tobramycyny
Tobramycina jest antybiotykiem aminoglikozydowym stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń. Prawidłowe dawkowanie i sposób podawania leku mają kluczowe znaczenie dla osiągnięcia efektu terapeutycznego przy jednoczesnym zminimalizowaniu ryzyka działań niepożądanych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania oraz sposobu podawania leku Tobramycin B. Braun w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 3 mg/ml.1
Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek
Dorośli i młodzież (12-17 lat)
Dawkowanie tobramycyny u pacjentów dorosłych i młodzieży w wieku od 12 do 17 lat zależy od ciężkości zakażenia:2
- W ciężkich zakażeniach: 3 mg/kg masy ciała na dobę, podawane jako dawka pojedyncza lub w równo podzielonych dawkach po 1 mg/kg masy ciała co 8 godzin.3
- W zakażeniach zagrażających życiu: Do 5 mg/kg masy ciała na dobę, podawane jako dawka pojedyncza lub w równo podzielonych dawkach po 1,66 mg/kg masy ciała co 8 godzin. W niektórych przypadkach może być konieczne podawanie 1,25 mg/kg masy ciała co 6 godzin. Po uzyskaniu poprawy stanu klinicznego dawkę należy zmniejszyć.4
- W mukowiscydozie: Ze względu na zmienioną farmakokinetykę tobramycyny u pacjentów z mukowiscydozą, może być konieczne zwiększenie dawki do 8-10 mg/kg masy ciała na dobę, podawanej w równych dawkach podzielonych. Ze względu na dużą zmienność osobniczą, zaleca się monitorowanie stężenia tobramycyny w surowicy w celu osiągnięcia stężenia terapeutycznego.5
Dzieci (powyżej 1 tygodnia życia)
U dzieci powyżej jednego tygodnia życia zaleca się dawkowanie:6
- 6-7,5 mg/kg masy ciała na dobę w jednej dawce, lub
- 2-2,5 mg/kg masy ciała co 8 godzin, lub
- 1,5-1,9 mg/kg masy ciała co 6 godzin (w niektórych przypadkach)
Dobór wielkości butelki i podawanej dawki zależy od masy ciała pacjenta. Podawana objętość nie może przekraczać określonej dawki. Należy bezwzględnie upewnić się, że pacjent otrzyma właściwą objętość leku. W celu uniknięcia przedawkowania, należy pobrać obliczoną dawkę z pojemnika przed podaniem produktu leczniczego lub usunąć niepotrzebną część produktu leczniczego przed podaniem obliczonej dawki.7
| Dawka (mg/kg masy ciała/dobę) | Masa ciała (kg) | Całkowita dobowa objętość roztworu podanego w infuzji (ml) |
|---|---|---|
| 3,0 mg | 50 kg | 50 ml |
| 3,0 mg | 60 kg | 60 ml |
| 3,0 mg | 70 kg | 70 ml |
| 3,0 mg | 80 kg | 80 ml |
| 3,0 mg | 90 kg | 90 ml |
| 3,0 mg | 100 kg | 100 ml |
Dawkowanie raz na dobę
Zaleca się podawanie tobramycyny raz na dobę, z wyjątkiem następujących grup pacjentów:8
- Pacjenci z osłabioną odpornością (np. z neutropenią)
- Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek
- Pacjenci z wywiadem lub objawami wskazującymi na utratę słuchu lub zaburzenia czynności układu przedsionkowego
- Pacjenci z wodobrzuszem
- Pacjenci z rozległymi oparzeniami (ponad 20% skóry)
- Kobiety w ciąży
U pacjentów z prawidłową czynnością nerek zalecana dawka przy podawaniu raz na dobę wynosi 5 mg/kg masy ciała.9
Dawkowanie raz na dobę wykazuje korzystniejszy profil skuteczności i bezpieczeństwa w porównaniu do tradycyjnego dawkowania kilka razy na dobę. Tobramycyna wykazuje długotrwały efekt poantybiotykowy, a jej działanie bakteriobójcze zależy od stężenia. Badania wykazały, że przenikanie aminoglikozydów do kory nerek oraz ucha wewnętrznego ulega wysyceniu przy stosunkowo niewielkich stężeniach w surowicy, co oznacza, że przy dawkowaniu raz na dobę (gdy maksymalne stężenie tobramycyny w surowicy jest większe) mniejsza ilość aminoglikozydów jest magazynowana w nerkach i uchu wewnętrznym, co zmniejsza ryzyko działań niepożądanych.10
Również podczas leczenia skojarzonego (np. z antybiotykiem beta-laktamowym w zwykłej dawce) możliwe jest podanie całkowitej dawki dobowej tobramycyny w jednej dawce.11
Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, po podaniu dawki początkowej 1 mg/kg masy ciała, konieczna jest modyfikacja dawkowania. Można to przeprowadzić poprzez:12
- Schemat 1: Zmniejszenie dawki podawanej co 8 godzin
- Schemat 2: Zwiększenie odstępów między zwykłymi dawkami
Jeśli nie jest możliwe bezpośrednie mierzenie stężenia tobramycyny w surowicy, dawkę należy modyfikować na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy lub klirensu kreatyniny, przy założeniu, że istnieje dobra korelacja między tymi parametrami a okresem półtrwania tobramycyny.13
| Czynność nerek | Schematy dawkowania | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| Azot mocznikowy [mg/100 ml] | Stężenie kreatyniny w surowicy [mg/100 ml] | Klirens kreatyniny [ml/min] | Schemat 1. Dawki zmodyfikowane, podawane co 8 godzin | Schemat 2. Dawki stałe, podawane w zmodyfikowanych odstępach czasu | |
| Prawidłowy | 20 | 1,3 | 70 | 60 mg co 8 h | 80 mg co 8 h |
Alternatywny sposób obliczenia zmniejszonej dawki podawanej co 8 godzin (u pacjentów ze stabilnym i znanym stężeniem kreatyniny w surowicy) polega na podzieleniu normalnej, zalecanej dawki przez stężenie kreatyniny (mg/100 ml) u danego pacjenta. Do obliczenia częstości podawania dawek (w godzinach) można pomnożyć przez sześć stężenie kreatyniny (mg/100 ml) w surowicy danego pacjenta.14
Monitorowanie stężeń tobramycyny w surowicy
W przypadku następujących grup pacjentów należy kontrolować dawkowanie poprzez oznaczanie stężenia tobramycyny w surowicy:15
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
- Pacjenci leczeni długotrwale i dużymi dawkami
- Niemowlęta i małe dzieci
- Pacjenci z dodatkowymi czynnikami ryzyka reakcji toksycznych
Aby uniknąć toksycznych działań niepożądanych, maksymalne stężenie tobramycyny w surowicy powinno wynosić między 4 a 10 mikrogramów/ml, a minimalne stężenie przed podaniem następnej dawki powinno być mniejsze niż 2 mikrogramy/ml.16
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Pacjenci poddawani hemodializie
Po każdej sesji dializy należy indywidualnie dostosować dawkę według stężenia tobramycyny w surowicy. Zazwyczaj zalecana dawka tobramycyny po hemodializie równa się połowie dawki nasycającej.17
Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku mogą wymagać niższych dawek podtrzymujących niż młodsi dorośli pacjenci w celu osiągnięcia stężenia terapeutycznego w surowicy.18
Pacjenci otyli
Odpowiednią dawkę dobową dla pacjentów otyłych można obliczyć na podstawie szacowanej idealnej masy ciała pacjenta plus 40% nadmiaru masy ciała.19
Czas trwania leczenia
Zwykle czas trwania leczenia tobramycyną wynosi od 7 do 10 dni. W przypadku zakażeń opornych lub powikłanych może być konieczne długotrwałe podawanie leku. Przy leczeniu trwającym dłużej niż 10 dni zaleca się monitorowanie czynności nerek, słuchu i przedsionka, ponieważ ryzyko nefro- i neurotoksyczności wzrasta w przypadku przedłużonej terapii.20
Sposób podawania tobramycyny
Tobramycin B. Braun w postaci roztworu do infuzji o stężeniu 3 mg/ml podaje się wyłącznie drogą dożylną w formie infuzji. Zalecany czas podawania wynosi 30 minut, jednak w razie potrzeby może być wydłużony maksymalnie do 60 minut.21
Zaleca się podawanie leku za pomocą pompy infuzyjnej w celu zapewnienia odpowiedniego dawkowania.22
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania