Dawkowanie i sposób podawania
Lignocainum hydrochloricum WZF 2% 20 mg/ml
Lignocainum Hydrochloricum WZF 2% (20 mg/ml) jest roztworem lidokainy chlorowodorku stosowanym w znieczuleniu regionalnym, terapii bólu oraz leczeniu zaburzeń rytmu serca. Maksymalna dawka jednorazowa u dorosłych wynosi 200 mg (4,5 mg/kg mc.), u dzieci nie przekracza 3 mg/kg mc. Podawanie leku wymaga monitorowania czynności życiowych oraz stosowania próby aspiracji, aby uniknąć podania donaczyniowego. W znieczuleniu zewnątrzoponowym stosuje się dawkę testową 3-5 ml lidokainy z adrenaliną, a odstępy między dawkami nie powinny być krótsze niż 90 minut. Maksymalne dawki dla różnych rodzajów znieczulenia to: nasiękowe, blokady pni i splotów, zewnątrzoponowe i dożylne do 200 mg, a podpajęczynówkowe do 80 mg (1,5-4 ml). Produkt można rozcieńczać 0,9% roztworem NaCl.
- Dawkowanie i sposób podawania leku Lignocainum Hydrochloricum WZF 2%
- Dawkowanie w znieczuleniu regionalnym
- Zalecenia dla znieczulenia zewnątrzoponowego
- Tabela dawkowania w znieczuleniu regionalnym
- Dawkowanie w zaburzeniach rytmu serca
- Dawkowanie w leczeniu bólu okołooperacyjnego
- Specjalne zalecenia dla terapii sekwencyjnej
- Modyfikacje dawkowania w stanach szczególnych
- Dawkowanie w leczeniu bólu neuropatycznego
- Sposób podawania
- Kolejne rozdziały
Dawkowanie i sposób podawania leku Lignocainum Hydrochloricum WZF 2%
Lignocainum Hydrochloricum WZF 2% (20 mg/ml) to roztwór do wstrzykiwań stosowany w znieczuleniu regionalnym, leczeniu zaburzeń rytmu serca oraz jako element terapii bólu. Każdy ml roztworu zawiera 20 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego, a opakowania dostępne są w ampułkach po 2 ml (40 mg lidokainy) oraz fiolkach po 20 ml (400 mg lidokainy).1
Dawkowanie w znieczuleniu regionalnym
Dla osób dorosłych maksymalna dawka jednorazowa lidokainy wynosi 200 mg (4,5 mg/kg masy ciała). Dawkowanie powinno być zawsze indywidualnie dostosowane do masy ciała i stanu ogólnego pacjenta. U dzieci nie należy przekraczać dawki 3 mg/kg masy ciała. Podczas znieczulenia konieczne jest monitorowanie czynności życiowych pacjenta.2
Skuteczność działania lidokainy zależy od zastosowanego stężenia i objętości roztworu. Zwiększenie tych parametrów przyspiesza, wydłuża i nasila efekt znieczulający. Lek należy podawać powoli, po wykonaniu próby aspiracji, co pozwala uniknąć niezamierzonego podania donaczyniowego.3
Zawsze należy stosować najmniejsze skuteczne dawki lidokainy, aby ograniczyć ryzyko przedawkowania. Produkt można rozcieńczać 0,9% roztworem chlorku sodu.4
Zalecenia dla znieczulenia zewnątrzoponowego
Przy wykonywaniu znieczulenia zewnątrzoponowego, przed podaniem zasadniczej dawki należy zastosować dawkę testową (3 do 5 ml chlorowodorku lidokainy z dodatkiem adrenaliny). Po przypadkowym donaczyniowym podaniu dawki testowej, adrenalina wywoła przyspieszenie czynności serca, dlatego przez 5 minut po podaniu należy obserwować zapis EKG. Jeżeli test wypadnie negatywnie, można wstrzyknąć pozostałą dawkę (z szybkością 25 do 50 mg/min), utrzymując stały kontakt słowny z pacjentem.5
Dawka testowa pozwala także uniknąć ryzyka niezamierzonego podpajęczynówkowego wstrzyknięcia produktu, które mogłoby prowadzić do całkowitego znieczulenia rdzeniowego. Odstępy między kolejnymi dawkami podawanymi zewnątrzoponowo nie powinny być krótsze niż 90 minut.6
W blokadzie okołoszyjkowej (podczas porodu i w ginekologii) maksymalna dawka lidokainy nie powinna przekraczać 200 mg co 90 minut.7
Tabela dawkowania w znieczuleniu regionalnym
| Rodzaj znieczulenia | Dawka maksymalna |
|---|---|
| Znieczulenie nasiękowe | Do 200 mg |
| Blokady pni i splotów nerwowych | Do 200 mg |
| Znieczulenie zewnątrzoponowe | Do 200 mg |
| Znieczulenie podpajęczynówkowe | Do 80 mg (1,5 do 4 ml) |
| Znieczulenie odcinkowe dożylne | Do 200 mg |
8
Dawkowanie w zaburzeniach rytmu serca
W leczeniu zaburzeń rytmu serca u dorosłych lidokainę podaje się dożylnie w następujący sposób:
- Dawka jednorazowa: 50 do 100 mg, lub dawki podzielone po 25 do 50 mg na minutę. Jeśli początkowa dawka nie była skuteczna, kolejną (50 do 100 mg) można podać po 5 minutach. Nie należy przekraczać 200-300 mg w ciągu godziny.9
- Ciągła infuzja dożylna: 1 do 4 mg/min (20 do 50 µg/kg mc./min) pod stałą kontrolą EKG – stosowana u chorych z tendencją do nawrotów zaburzeń rytmu lub opornych na doustne leki przeciwarytmiczne. Infuzję należy przerwać po ustąpieniu zaburzeń rytmu lub przy wystąpieniu objawów przedawkowania.10
U osób w podeszłym wieku dawkę należy dostosować do ogólnego stanu pacjenta.11
W terapii zaburzeń rytmu serca u dzieci stosuje się następujące dawkowanie:
- Dożylnie: 0,8 do 1 mg/kg masy ciała, dawkę można powtarzać do łącznej dawki 3-5 mg/kg mc.
- Ciągła infuzja dożylna: 10 do 50 µg/kg mc./min.12
Dawkowanie w leczeniu bólu okołooperacyjnego
Lidokaina podawana dożylnie w okresie okołooperacyjnym jest stosowana u dorosłych jako adiuwant w terapii multimodalnej (wielokierunkowej) i w analgezji prewencyjnej (zapobiegawczej). Jest szczególnie użyteczna w zabiegach operacyjnych z niewielkim do znacznego i rozległego urazu tkanek.13
Zazwyczaj stosowane dawkowanie:
- W trakcie operacji: dawka nasycająca 1,5 mg/kg mc. podawana w bolusie, a następnie 1,5 do 3 mg/kg mc./godz. w infuzji ciągłej. Zaleca się rozpoczęcie podawania lidokainy 30 minut przed indukcją znieczulenia, jednak nie później niż w czasie indukcji.
- W okresie pooperacyjnym: 1 do 3 mg/kg mc./godz. w infuzji ciągłej przez 24 do 48 godz.14
Jeśli lidokaina stosowana jest jednocześnie jako lek znieczulający miejscowo (np. do ostrzyknięcia linii cięcia) oraz w infuzji dożylnej, całkowitą dawkę należy zmniejszyć.15
Specjalne zalecenia dla terapii sekwencyjnej
W przypadku konieczności rozpoczęcia infuzji dożylnej lidokainy po wcześniejszym znieczuleniu regionalnym, należy przestrzegać następujących zasad:
- Infuzję dożylną lidokainy można rozpocząć 4-8 godzin po podaniu ostatniej dawki (w bolusie) leku stosowanego w znieczuleniu regionalnym.
- W przypadku nieudanego znieczulenia zewnątrzoponowego, po zatrzymaniu infuzji ciągłej do przestrzeni zewnątrzoponowej (bez podania bolusowej dawki do tej przestrzeni), ciągła infuzja dożylna lidokainy może być rozpoczęta natychmiast, ale bez podania dożylnego bolusowego.16
Modyfikacje dawkowania w stanach szczególnych
Dawkę lidokainy należy zmniejszyć w stanach, które mogą prowadzić do zwiększenia wolnej frakcji leku w surowicy, takich jak:
- Kwasica
- Hiperkapnia
- Hipoksja
- Hipoproteinemia
- Zaburzenia czynności wątroby i/lub nerek
U pacjentów z niewydolnością krążenia, wątroby i/lub nerek konieczne jest zmniejszenie dawki lidokainy oraz monitorowanie czynności układu krążenia.17
Dawkowanie w leczeniu bólu neuropatycznego
U dorosłych pacjentów z bólem neuropatycznym zaleca się stosowanie ciągłej infuzji dożylnej w dawce 3-5 mg/kg masy ciała przez minimum 30 minut, ale nie dłużej niż 6 godzin, raz na dobę.18
Sposób podawania
Lignocainum Hydrochloricum WZF 2% może być podawany różnymi drogami, w zależności od wskazania klinicznego:
- Dożylnie
- Nasiękowo
- Podpajęczynówkowo
- Zewnątrzoponowo19
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania