Dawkowanie i sposób podawania leku Lignocainum Hydrochloricum WZF 1%

Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) to roztwór do wstrzykiwań zawierający lidokainy chlorowodorek jednowodny w stężeniu 10 mg/ml. Każda ampułka 2 ml zawiera 20 mg substancji czynnej, a fiolka 20 ml zawiera 200 mg lidokainy chlorowodorku jednowodnego. Dawkowanie leku zależy od rodzaju znieczulenia, stanu pacjenta oraz wskazania klinicznego.¹

Znieczulenie regionalne

Podczas stosowania leku w znieczuleniu regionalnym należy pamiętać, że maksymalna dawka jednorazowa lidokainy dla dorosłego pacjenta wynosi 200 mg (4,5 mg/kg mc.). Dawki te mają charakter orientacyjny i dotyczą osób dorosłych w dobrym stanie ogólnym, bez chorób współistniejących. U dzieci nie należy przekraczać dawki 3 mg/kg mc. Lidokainę należy zawsze dawkować indywidualnie, uwzględniając masę ciała i stan ogólny pacjenta. W trakcie znieczulenia konieczne jest monitorowanie czynności życiowych pacjenta.²

Siła i czas działania lidokainy uzależnione są od stężenia i objętości zastosowanego roztworu. Zwiększenie objętości i stężenia przyspiesza, wydłuża i nasila działanie miejscowo znieczulające. Lidokainę, podobnie jak inne środki miejscowo znieczulające, należy podawać powoli, po uprzednim wykonaniu próby aspiracji, co pozwala uniknąć niezamierzonego podania donaczyniowego.³

Znieczulenie zewnątrzoponowe

W przypadku znieczulenia zewnątrzoponowego, podanie zasadniczej dawki środka znieczulającego należy poprzedzić dawką testową (3 do 5 ml chlorowodorku lidokainy z dodatkiem adrenaliny). Omyłkowe donaczyniowe podanie dawki testowej powoduje wyraźne przyspieszenie czynności serca dzięki zawartej w niej adrenalinie. Dlatego po podaniu dawki testowej należy przez 5 minut obserwować zapis EKG na ekranie monitora. Negatywny wynik testu uprawnia do wstrzyknięcia pozostałej dawki środka znieczulającego z szybkością 25 do 50 mg/min. W czasie podawania leku należy utrzymywać stały kontakt słowny z pacjentem i natychmiast przerwać iniekcję, jeśli pojawią się nawet łagodne objawy przedawkowania.⁴

Dawka testowa pozwala również uniknąć niebezpieczeństw związanych z niezamierzonym, podpajęczynówkowym wstrzyknięciem produktu, które mogłoby prowadzić do całkowitego znieczulenia rdzeniowego. Odstępy między kolejnymi dawkami podawanymi zewnątrzoponowo nie powinny być krótsze niż 90 minut.⁵

W przypadku blokady okołoszyjkowej (stosowanej podczas porodu i w ginekologii) maksymalna dawka lidokainy nie powinna przekraczać 200 mg co 90 minut. Należy zawsze stosować najmniejsze skuteczne dawki lidokainy, aby ograniczyć ryzyko przedawkowania. Produkt można rozcieńczać 0,9% roztworem chlorku sodu.⁶

⁷

Zaburzenia rytmu serca

W leczeniu zaburzeń rytmu serca u osób dorosłych lidokainę podaje się dożylnie w jednorazowej dawce wynoszącej od 50 do 100 mg lub w dawkach podzielonych po 25 do 50 mg na minutę. Jeśli początkowa dawka nie przynosi efektu, kolejną dawkę (50 do 100 mg) można podać po upływie 5 minut. Należy przestrzegać zasady, by nie przekraczać dawki 200 do 300 mg w ciągu godziny.⁸

U chorych z tendencją do nawrotów zaburzeń rytmu lub opornych na działanie doustnych leków przeciwarytmicznych można zastosować ciągłą infuzję dożylną lidokainy z szybkością od 1 do 4 mg/min (20 do 50 μg/kg mc./min) pod stałą kontrolą EKG. Infuzję należy przerwać, gdy ustąpią zaburzenia rytmu lub pojawią się objawy przedawkowania.⁹

U osób w wieku podeszłym dawkę należy dostosować do ogólnego stanu pacjenta.¹⁰

W leczeniu zaburzeń rytmu serca u dzieci stosuje się lidokainę podawaną dożylnie w dawce 0,8 do 1 mg/kg mc., którą w razie potrzeby można powtarzać do łącznej dawki 3 do 5 mg/kg mc. Alternatywnie, lidokainę można podawać w ciągłej infuzji dożylnej z szybkością 10 do 50 μg/kg mc./min.¹¹

Leczenie bólu w okresie okołooperacyjnym

Lidokaina podawana dożylnie w okresie okołooperacyjnym jest stosowana u pacjentów dorosłych jako adiuwant w terapii multimodalnej (wielokierunkowej) i w analgezji prewencyjnej (zapobiegawczej). Jest wskazana w zabiegach operacyjnych z niewielkim do znacznego i rozległego urazem tkanek.¹²

Standardowo zalecany schemat dawkowania obejmuje:

• dawkę nasycającą 1,5 mg/kg mc. podawaną w bolusie, a następnie
• 1,5 do 3 mg/kg mc./godz. w infuzji ciągłej w trakcie operacji

Zaleca się rozpoczęcie podawania lidokainy 30 minut przed indukcją znieczulenia, jednak nie później niż w czasie indukcji znieczulenia.¹³

W okresie pooperacyjnym zaleca się kontynuację infuzji ciągłej w dawce 1 do 3 mg/kg mc./godz. przez 24 do 48 godz.¹⁴

Jeśli u pacjenta lidokaina stosowana jest jednocześnie jako lek znieczulający miejscowo (nasiękowo), np. w celu ostrzyknięcia przewidywanej linii cięcia oraz w infuzji dożylnej, całkowitą dawkę lidokainy należy zmniejszyć.¹⁵

W przypadku konieczności, infuzję dożylną lidokainy można rozpocząć 4 do 8 godzin po podaniu ostatniej dawki (w bolusie) leku stosowanego w znieczuleniu regionalnym. Po nieudanym znieczuleniu zewnątrzoponowym i zatrzymaniu infuzji ciągłej do przestrzeni zewnątrzoponowej (bez podania dawki do przestrzeni zewnątrzoponowej w bolusie), ciągła infuzja dożylna lidokainy może być rozpoczęta natychmiast, jednak bez podania dawki w bolusie dożylnym.¹⁶

Modyfikacje dawkowania w stanach szczególnych

Dawkę lidokainy należy zmniejszyć w stanach, w których może dojść do zwiększenia wolnej frakcji leku w surowicy, takich jak:

• kwasica
• hiperkapnia
• hipoksja
• hipoproteinemia
• zaburzenia czynności wątroby i/lub nerek

U pacjentów z niewydolnością krążenia, wątroby i/lub nerek należy zmniejszyć dawkę lidokainy i monitorować czynność układu krążenia.¹⁷

Leczenie pacjentów z bólem neuropatycznym

W leczeniu bólu neuropatycznego u pacjentów dorosłych stosuje się infuzję ciągłą dożylną lidokainy w dawce 3-5 mg/kg mc. przez minimum 30 minut, ale nie dłużej niż 6 godzin, raz na dobę.¹⁸

Sposób podawania

Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% można stosować różnymi drogami, w zależności od wskazania klinicznego:

• dożylnie
• nasiękowo
• podpajęczynówkowo
• zewnątrzoponowo

¹⁹