Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Molsydomina

Molsydomina, substancja czynna preparatu Molsidomina WZF, wymaga szczególnej ostrożności u pacjentów z niedociśnieniem, osób w podeszłym wieku, a także u chorych z kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu, zaciskającym zapaleniem osierdzia, tamponadą serca oraz zwężeniem zastawki aortalnej i/lub mitralnej. W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego molsydominę należy stosować wyłącznie po stabilizacji krążenia i pod ścisłym nadzorem, nie jest natomiast wskazana w leczeniu ostrego napadu dławicy piersiowej. U pacjentów z niewydolnością wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od dawki 1 mg dwa razy na dobę, z możliwością stopniowego zwiększania, natomiast u chorych z zaburzeniami czynności nerek dawkowanie zwykle nie wymaga modyfikacji, choć można rozważyć indywidualne dostosowanie ze względu na wydalanie metabolitów przez nerki (90-95%). Jednoczesne stosowanie molsydominy z inhibitorami PDE5 jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko nagłego i znacznego spadku ciśnienia tętniczego, prowadzącego do omdlenia i zapaści.

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania molsydominy

Molsydomina, substancja czynna preparatu Molsidomina WZF, wymaga zachowania określonych środków ostrożności podczas stosowania. Mimo że substancja ta zazwyczaj nie powoduje znaczącego zmniejszenia ciśnienia tętniczego, należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z niedociśnieniem oraz u osób w podeszłym wieku, zwłaszcza tych ze zmniejszoną objętością płynów krążących i/lub leczonych innymi lekami rozszerzającymi naczynia krwionośne. Pacjenci ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia niedociśnienia powinni być ściśle monitorowani i mogą wymagać indywidualnego dostosowania dawki.1

Szczególne grupy pacjentów wymagające ostrożności

Stosując preparat Molsidomina WZF, należy zachować szczególną ostrożność u następujących grup pacjentów:

2

Stosowanie w zawale mięśnia sercowego

W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego molsydominę należy podawać wyłącznie po ustabilizowaniu krążenia, pod ścisłym nadzorem lekarza i w warunkach stałego monitorowania krążenia. Należy pamiętać, że molsydomina nie jest odpowiednia do leczenia ostrego napadu dławicy piersiowej i nie powinna być stosowana w takich przypadkach.3

Zaburzenia funkcji wątroby

U pacjentów z niewydolnością wątroby wskazane jest rozpoczęcie leczenia od mniejszej dawki molsydominy i stopniowe jej zwiększanie, aż do uzyskania zamierzonego efektu terapeutycznego. Jest to szczególnie istotne u osób z niewydolnością wątroby, które stosują już inne leki rozszerzające naczynia krwionośne. W tych przypadkach zaleca się rozpoczynanie leczenia molsydominą od małej dawki, tj. 1 mg 2 razy na dobę.4

Zaburzenia funkcji nerek

Zasadniczo, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek nie jest zalecana rutynowa modyfikacja dawkowania molsydominy. Jednakże, ponieważ 90 do 95% metabolitów molsydominy jest wydalane przez nerki, w niektórych przypadkach można rozważyć zmniejszenie dawki lub zwiększenie przerw pomiędzy kolejnymi dawkami, biorąc pod uwagę indywidualną reakcję pacjenta na produkt.5

Interakcje z inhibitorami PDE5

Jednoczesne stosowanie molsydominy i inhibitorów fosfodiesterazy typu 5 (PDE5) jest przeciwwskazane, ponieważ istnieje ryzyko wystąpienia znacznego i nagłego zmniejszenia ciśnienia tętniczego z omdleniem i zapaścią. Lekarz nie powinien przepisywać inhibitorów PDE5 pacjentowi, który stosuje molsydominę. Przed zaleceniem stosowania molsydominy, należy pouczyć pacjenta, aby:

  • Nie przyjmował jednocześnie inhibitorów PDE5 i molsydominy
  • Nie stosował molsydominy przez minimum 24 godziny po zastosowaniu syldenafilu lub wardenafilu
  • Nie stosował molsydominy przez co najmniej 48 godzin po zastosowaniu tadalafilu

6

Ostrzeżenia związane z substancjami pomocniczymi

Preparaty Molsidomina WZF 2 mg i 4 mg zawierają substancje pomocnicze, które mogą powodować działania niepożądane u niektórych pacjentów:

Zawartość laktozy

Ze względu na zawartość laktozy (50 mg laktozy jednowodnej w tabletce), produkt nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.7

Zawartość sacharozy

Ze względu na zawartość sacharozy (50 mg w tabletce), pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami związanymi z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy nie powinni przyjmować tego produktu leczniczego.8

Barwniki

Molsidomina WZF 2 mg zawiera żółcień pomarańczową, lak (E 110) w ilości 0,05 mg w tabletce, dlatego produkt może powodować reakcje alergiczne.9

Molsidomina WZF 4 mg zawiera czerwień koszenilową, lak (E 124) w ilości 0,05 mg w tabletce, dlatego produkt może powodować reakcje alergiczne.10

Zawartość sodu

Produkty Molsidomina WZF 2 mg i 4 mg zawierają mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, to znaczy produkty uznaje się za „wolne od sodu”.11

Substancje pomocnicze o znanym działaniu w tabletkach Molsidomina WZF
Substancja pomocnicza Molsidomina WZF 2 mg Molsidomina WZF 4 mg Potencjalne działania niepożądane
Laktoza jednowodna 50 mg 50 mg Przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Sacharoza 50 mg 50 mg Przeciwwskazany u pacjentów z nietolerancją fruktozy, zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy lub niedoborem sacharazy-izomaltazy
Żółcień pomarańczowa, lak (E 110) 0,05 mg Może powodować reakcje alergiczne
Czerwień koszenilowa, lak (E 124) 0,05 mg Może powodować reakcje alergiczne
Sód < 1 mmol (23 mg) < 1 mmol (23 mg) Uznaje się za „wolny od sodu”
  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl