Przedawkowanie
Molsydomina

Przedawkowanie molsydominy

Molsydomina, substancja czynna zawarta w preparatach Molsidomina WZF (dostępnych w dawkach 2 mg i 4 mg w postaci tabletek), może w przypadku przedawkowania prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego. Ze względu na jej mechanizm działania, objawy przedawkowania mają charakter głównie hemodynamiczny i wymagają szybkiej interwencji medycznej.¹

Objawy kliniczne przedawkowania

Kliniczna manifestacja przedawkowania molsydominy obejmuje szereg objawów, których nasilenie jest bezpośrednio zależne od przyjętej dawki. Do najważniejszych objawów przedawkowania należą:²

Postępowanie w przedawkowaniu

Leczenie przedawkowania molsydominy powinno być prowadzone w warunkach szpitalnych, z możliwością monitorowania parametrów życiowych, najlepiej na oddziale intensywnej terapii. Postępowanie terapeutyczne uzależnione jest od czasu, jaki upłynął od momentu zażycia leku oraz nasilenia objawów klinicznych.³

Eliminacja toksyny

• Płukanie żołądka – należy rozważyć w przypadku, gdy od momentu zażycia wielokrotności zwykłej dawki jednorazowej upłynęło nie więcej niż 60 minut
• Węgiel aktywowany – może być zastosowany jako uzupełnienie dekontaminacji przewodu pokarmowego

⁴

Leczenie objawowe

Postępowanie w przedawkowaniu molsydominy obejmuje przede wszystkim leczenie zaburzeń hemodynamicznych:⁵

1. Hipotonia o niewielkim nasileniu:
   • Ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga (z uniesionymi kończynami dolnymi)
   • Monitorowanie podstawowych funkcji życiowych
2. Umiarkowane do ciężkiego niedociśnienia:
   • Dożylna podaż płynów (najczęściej 0,9% roztwór NaCl) w celu wypełnienia łożyska naczyniowego
   • Monitorowanie diurezy, ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca
3. Ciężka hipotonia, zapaść, wstrząs:
   • Intensywna terapia płynowa
   • Leki presyjne i inotropowe dodatnie:
     • Dopamina – stosowana w celu poprawy przepływu nerkowego i zwiększenia kurczliwości mięśnia sercowego
     • Dobutamina – stosowana głównie przy niewydolności serca z niskim rzutem
     • Noradrenalina – lek z wyboru w wstrząsie naczyniowym
4. Bradykardia:
   • Atropina (0,5-1,0 mg i.v., w razie potrzeby powtarzanie co 3-5 min do dawki maksymalnej 3 mg)

⁶

Przeciwwskazania w leczeniu przedawkowania

W leczeniu przedawkowania molsydominy istnieją istotne przeciwwskazania dotyczące wyboru substancji terapeutycznych. Szczególnie ważne jest unikanie podawania adrenaliny oraz innych produktów leczniczych o podobnym mechanizmie działania. Zastosowanie adrenaliny mogłoby doprowadzić do paradoksalnego nasilenia hipotonii poprzez stymulację receptorów β2-adrenergicznych i dalsze rozszerzenie łożyska naczyniowego, przy jednoczesnym ograniczonym działaniu kurczącym naczynia (ze względu na obecność działania molsydominy).⁷

Monitoring pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu molsydominy powinien pozostawać pod ścisłą obserwacją na oddziale intensywnej terapii lub oddziale intensywnego nadzoru kardiologicznego. Monitoring powinien obejmować:⁸

• Ciągłe monitorowanie EKG – ze szczególnym uwzględnieniem częstości akcji serca i zaburzeń rytmu
• Regularne pomiary ciśnienia tętniczego – początkowo co 15-30 minut, następnie w zależności od stanu klinicznego
• Monitorowanie saturacji krwi tętniczej – pulsoksymetria ciągła
• Kontrola diurezy – bilans płynów, w ciężkich przypadkach założenie cewnika do pęcherza moczowego
• Gazometria krwi tętniczej – w przypadku ciężkiego przedawkowania, w celu oceny równowagi kwasowo-zasadowej
• Badania laboratoryjne – elektrolity, parametry funkcji nerek i wątroby, morfologia krwi

⁹

Długość hospitalizacji powinna być uzależniona od ciężkości przedawkowania i dynamiki ustępowania objawów klinicznych. W większości przypadków objawy przedawkowania molsydominy ustępują w ciągu 24-48 godzin, jednak pacjenci z ciężkimi objawami przedawkowania mogą wymagać dłuższego pobytu w szpitalu z intensywnym monitorowaniem.¹⁰