Przedawkowanie
Alotendin 10 mg + 10 mg

Przedawkowanie leku Alotendin

Alotendin to produkt leczniczy zawierający dwie substancje czynne: bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych). Przypadki przedawkowania tego złożonego preparatu mogą prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych wynikających z nakładania się działań farmakologicznych obu składników.¹

Przedawkowanie związane z amlodypiną

Doświadczenie kliniczne z zamierzonym przedawkowaniem amlodypiny u ludzi jest ograniczone, jednak dostępne dane pozwalają zidentyfikować charakterystyczny zespół objawów i potencjalne powikłania.²

Znaczne przedawkowanie amlodypiny może wywołać nadmierne rozszerzenie obwodowego łożyska naczyniowego, któremu towarzyszy odruchowa tachykardia. W przypadkach poważnych zatruć opisywano występowanie znacznego i długotrwałego niedociśnienia tętniczego, które może prowadzić do wstrząsu, a w skrajnych przypadkach do zgonu.³

Rzadkim, ale poważnym powikłaniem przedawkowania amlodypiny jest niekardiogenny obrzęk płuc. Co istotne z punktu widzenia klinicznego, może on wystąpić z opóźnieniem – nawet do 24-48 godzin po przyjęciu leku – i często wymaga wspomagania oddychania. Czynnikami predysponującymi do wystąpienia tego powikłania mogą być wczesne działania resuscytacyjne, w tym przeciążenie płynami, stosowane w celu utrzymania perfuzji i pojemności minutowej serca.⁴

Przedawkowanie związane z bisoprololem

Bisoprolol, jako selektywny beta-adrenolityk, w przypadku przedawkowania wywołuje szereg objawów wynikających z blokady receptorów beta-adrenergicznych. Do najczęstszych objawów przedawkowania należą: bradykardia, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia.⁵

Należy zwrócić uwagę na znaczącą zmienność międzyosobniczą w zakresie wrażliwości i reakcji organizmu na pojedynczą dawkę bisoprololu. Szczególnie narażeni są pacjenci z chorobami serca, u których odpowiedź na przedawkowanie może być bardziej nasilona.⁶

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Postępowanie w przypadku przedawkowania Alotendinu powinno uwzględniać działania terapeutyczne skierowane na oba składniki aktywne preparatu.

Postępowanie w przedawkowaniu amlodypiny:

• Klinicznie znaczące niedociśnienie wymaga aktywnego leczenia podtrzymującego krążenie⁷
• Konieczna jest częsta kontrola oddechu i czynności serca⁸
• Zaleca się uniesienie kończyn dolnych⁹
• Monitorowanie objętości krwi krążącej oraz wydalania moczu¹⁰
• Zastosowanie leku wazokonstrykcyjnego w celu przywrócenia napięcia naczyń i normalizacji ciśnienia tętniczego (o ile nie ma przeciwwskazań)¹¹
• Dożylne podanie glukonianu wapnia w celu odwrócenia efektów zablokowania kanałów wapniowych¹²
• W niektórych przypadkach należy rozważyć płukanie żołądka¹³
• Podanie węgla aktywowanego do dwóch godzin od zażycia amlodypiny może zmniejszyć szybkość wchłaniania leku¹⁴

Ze względu na silne wiązanie amlodypiny z białkami, dializa najprawdopodobniej nie przyniesie korzyści terapeutycznych.¹⁵

Postępowanie w przedawkowaniu bisoprololu:

• Zaprzestanie podawania bisoprololu oraz zastosowanie leczenia podtrzymującego i objawowego¹⁶
• Bisoprolol prawie zupełnie nie poddaje się dializie, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu tą metodą¹⁷

W zależności od dominujących objawów, w przypadku przedawkowania bisoprololu należy wdrożyć odpowiednie postępowanie:

• Bradykardia: dożylne podanie atropiny; w przypadku niewystarczającej odpowiedzi – ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym; w niektórych przypadkach może być konieczne przezżylne wprowadzenie rozrusznika serca¹⁸
• Niedociśnienie: dożylne podanie płynów i leków o działaniu zwężającym naczynia; dożylne podanie glukagonu może być przydatne¹⁹
• Blok przedsionkowo-komorowy (II lub III stopnia): staranne monitorowanie stanu pacjenta, podanie izoprenaliny we wlewie dożylnym lub wszczepienie przezżylne stymulatora serca²⁰
• Zaostrzenie niewydolności serca: dożylne podanie diuretyków, leków działających inotropowo dodatnio oraz leków rozszerzających naczynia²¹
• Skurcz oskrzeli: podawanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak izoprenalina, β2-sympatykomimetyki i/lub aminofilina²²
• Hipoglikemia: dożylne podanie glukozy²³

Tabela objawów przedawkowania

W każdym przypadku podejrzenia przedawkowania Alotendinu konieczna jest natychmiastowa hospitalizacja pacjenta na oddziale intensywnej opieki medycznej lub toksykologicznej, ze względu na potencjalnie zagrażające życiu powikłania i nakładające się efekty farmakologiczne obu substancji czynnych.²⁴