Przedawkowanie
Bisocard 3,75 mg

Przedawkowanie leku Bisocard (bisoprolol fumaran)

Przedawkowanie bisoprololu może prowadzić do poważnych zaburzeń kardiologicznych i ogólnoustrojowych, wynikających z nasilonej blokady receptorów beta-adrenergicznych. Bisoprolol jako selektywny beta-adrenolityk przy przekroczeniu dawek terapeutycznych wykazuje szczególnie wysoki potencjał kardiotoksyczny, który może zagrażać życiu pacjenta ¹.

Dotychczas zgłoszone przypadki przedawkowania

W literaturze medycznej opisywano przypadki przedawkowania bisoprololu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym i/lub chorobą wieńcową. Maksymalna raportowana dawka wynosiła nawet 2000 mg. U tych pacjentów wystąpiła głównie bradykardia i/lub niedociśnienie tętnicze, jednak wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia ².

Nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej może prowadzić do poważnych zaburzeń. Udokumentowano przypadek, w którym przyjęcie 15 mg bisoprololu zamiast zalecanej dawki 7,5 mg spowodowało wystąpienie bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia, bradykardii i zawrotów głowy ³.

Wrażliwość indywidualna na przedawkowanie

Istnieją znaczne różnice osobnicze w zakresie wrażliwości na działanie pojedynczej, dużej dawki bisoprololu. Szczególnie wysoką wrażliwość wykazują pacjenci z niewydolnością serca, dlatego w tej grupie chorych konieczne jest wdrożenie terapii metodą stopniowego zwiększania dawki zgodnie z zaleceniami ⁴.

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie bisoprololu może prowadzić do szeregu objawów klinicznych, przy czym najczęściej obserwuje się zaburzenia układu sercowo-naczyniowego oraz oddechowego ⁵.

Leczenie przedawkowania

W przypadku przedawkowania bisoprololu konieczne jest natychmiastowe wdrożenie odpowiedniego postępowania terapeutycznego, obejmującego przerwanie podawania leku oraz zastosowanie leczenia podtrzymującego i objawowego ⁶.

Należy pamiętać, że bisoprolol prawie wcale nie ulega dializie, co ogranicza możliwości szybkiej eliminacji leku z organizmu ⁷.

Postępowanie w poszczególnych stanach

W zależności od dominujących objawów klinicznych należy wdrożyć odpowiednie postępowanie terapeutyczne ⁸:

• Bradykardia – należy podać dożylnie atropinę. W przypadku niedostatecznej odpowiedzi można ostrożnie zastosować izoprenalinę lub inny lek o działaniu chronotropowo dodatnim. W ciężkich przypadkach może być konieczne wszczepienie przezżylnego stymulatora serca ⁹.
• Niedociśnienie tętnicze – wymaga dożylnego podania płynów oraz leków obkurczających naczynia krwionośne. Pomocne może być również dożylne podanie glukagonu ¹⁰.
• Blok przedsionkowo-komorowy (II lub III stopnia) – konieczne jest ciągłe monitorowanie stanu pacjenta oraz podanie izoprenaliny we wlewie dożylnym lub przezżylne wszczepienie stymulatora serca ¹¹.
• Ostra niewydolność serca – wymaga dożylnego podania leków moczopędnych, środków inotropowych oraz rozszerzających naczynia krwionośne ¹².
• Skurcz oskrzeli – należy zastosować leki rozszerzające oskrzela, takie jak izoprenalina, beta2-sympatykomimetyki i/lub aminofilina ¹³.
• Hipoglikemia – wymaga dożylnego podania glukozy ¹⁴.

Monitorowanie pacjenta

Pacjent po przedawkowaniu bisoprololu wymaga intensywnego monitorowania parametrów życiowych, w tym ciągłego monitorowania EKG, regularnych pomiarów ciśnienia tętniczego, parametrów oddechowych oraz stężenia glukozy we krwi. Szczególnie istotne jest wczesne wykrycie zaburzeń przewodnictwa oraz zaburzeń rytmu serca, które mogą wymagać natychmiastowej interwencji ¹⁵.