Wskazania do stosowania leku Bisocard

Lek Bisocard zawierający jako substancję czynną bisoprololu fumaran jest wskazany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory. Stosowanie tego leku powinno odbywać się w ramach terapii skojarzonej z innymi lekami, w tym z inhibitorami konwertazy angiotensyny (ACE), lekami moczopędnymi oraz w uzasadnionych przypadkach również z glikozydami nasercowymi.¹

Dostępne moce dawki leku

Produkt leczniczy Bisocard jest dostępny w trzech różnych mocach dawki, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta:

• Bisocard 1,25 mg w postaci białych lub prawie białych, okrągłych (5 mm średnicy), obustronnie wypukłych (3 mm grubości) tabletek powlekanych z wytłoczoną literą „C” po jednej stronie oraz liczbą „42” po drugiej stronie²
• Bisocard 3,75 mg w postaci prawie białych, okrągłych (8 mm średnicy), obustronnie wypukłych (3 mm grubości) tabletek powlekanych z wytłoczoną literą „C” i głębokim nacięciem po jednej stronie oraz liczbą „40” po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki³
• Bisocard 7,5 mg w postaci jasnożółtych, okrągłych (8 mm średnicy), obustronnie wypukłych (3 mm grubości) tabletek powlekanych z wytłoczoną literą „C” i głębokim nacięciem po jednej stronie oraz liczbą „38” po drugiej stronie. Tabletkę można podzielić na dwie równe dawki⁴

Zastosowanie kliniczne

Lek Bisocard należy do grupy selektywnych beta-adrenolityków i jest wskazany do stosowania u pacjentów ze stabilną, przewlekłą niewydolnością serca, u których występuje zaburzona czynność skurczowa lewej komory.⁵ Zaburzenie czynności skurczowej lewej komory oznacza zmniejszoną zdolność serca do kurczenia się i pompowania krwi, co prowadzi do objawów niewydolności serca.

Terapia skojarzona z innymi lekami

Bisoprolol w formie produktu Bisocard nie jest przeznaczony do stosowania w monoterapii w leczeniu niewydolności serca. Lek ten powinien być zawsze stosowany jako element terapii skojarzonej, która obejmuje:⁶

• Inhibitory konwertazy angiotensyny (ACE) – leki te zmniejszają obciążenie następcze serca poprzez rozszerzenie naczyń oraz hamują niekorzystny wpływ układu renina-angiotensyna-aldosteron na progresję niewydolności serca
• Leki moczopędne – zmniejszają obciążenie wstępne serca poprzez redukcję objętości krwi krążącej i zmniejszenie zastoju w krążeniu płucnym oraz obwodowym
• Glikozydy nasercowe – mogą być dołączone do terapii w razie konieczności; zwiększają kurczliwość mięśnia sercowego i spowalniają częstość rytmu serca

Korzyści kliniczne ze stosowania leku

Zastosowanie bisoprololu w postaci leku Bisocard w terapii skojarzonej u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca przyczynia się do poprawy funkcji lewej komory, zmniejszenia objawów klinicznych, poprawy jakości życia oraz zmniejszenia liczby hospitalizacji związanych z pogorszeniem niewydolności serca. Mechanizm działania obejmuje blokadę receptorów beta-adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, spowolnienia częstości rytmu serca i poprawy funkcji skurczowej lewej komory w dłuższej perspektywie czasu.⁷