Bisocard
Tabletki powlekane, 3,75 mg
Produkt leczniczy zawiera bisoprololu fumaranu, substancję czynną z grupy beta-adrenolityków. Występuje w postaci tabletek powlekanych o różnych dawkach: 1,25 mg, 3,75 mg i 7,5 mg. Stosuje się go w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory, najczęściej w połączeniu z innymi lekami jak inhibitory ACE czy diuretyki. Jego celem jest poprawa funkcji serca i zmniejszenie objawów choroby.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania
-
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Bisocard (bisoprolol fumaran) jest dostępny w dawkach 1,25 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg w formie tabletek powlekanych i stosowany w terapii przewlekłej niewydolności serca jako beta-adrenolityk. Leczenie należy rozpoczynać u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez objawów ostrej niewydolności serca, pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w tej dziedzinie. Dawkowanie rozpoczyna się od 1,25 mg raz na dobę, stopniowo zwiększając dawkę co tydzień do maksymalnej dawki 10 mg/dobę, pod warunkiem dobrej tolerancji. Monitorowanie parametrów życiowych, takich jak tętno, ciśnienie tętnicze oraz objawy nasilenia niewydolności serca, jest kluczowe, zwłaszcza w początkowym okresie terapii, gdy mogą pojawić się działania niepożądane, w tym przejściowe nasilenie niewydolności, niedociśnienie lub bradykardia.
W przypadku nietolerancji maksymalnej dawki zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki bisoprololu, a w ciężkich przypadkach rozważenie odstawienia leku. Po stabilizacji stanu pacjenta możliwe jest wznowienie lub zwiększenie dawki. Nagłe odstawienie bisoprololu jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ostrego pogorszenia stanu klinicznego. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek należy zachować szczególną ostrożność podczas titracji dawki, natomiast u osób starszych nie jest konieczna modyfikacja dawkowania. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży z powodu braku danych klinicznych. Bisocard należy przyjmować rano, można podczas posiłku, tabletki połykać w całości, nie żuć; tabletki 3,75 mg i 7,5 mg można dzielić na pół, co ułatwia dostosowanie dawki.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Dawkowanie i sposób podawania – Bisocard 3,75 mg
antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bisoprolol fumaran, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dawka dobowa, dostosowanie dawki, farmakokinetyka bisoprololu, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, objaw niepożądany, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, stabilny stan kliniczny, tabletka powlekana, tętno, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby -
Działania niepożądane
Bisoprolol fumaran, jako selektywny beta-adrenolityk, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, głównie związanych z jego wpływem na układ sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwuje się bradykardię (≥1/10), nasilenie niewydolności serca (≥1/100 do <1/10) oraz zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego (≥1/1000 do <1/100). Często występują również objawy naczyniowe, takie jak uczucie ziębnięcia kończyn i niedociśnienie tętnicze (≥1/100 do <1/10), a także niedociśnienie ortostatyczne (≥1/1000 do <1/100), co wymaga szczególnej uwagi u osób starszych i przyjmujących inne leki hipotensyjne. W zakresie ośrodkowego układu nerwowego często pojawiają się zawroty głowy i bóle głowy (≥1/100 do <1/10), a rzadziej omdlenia (≥1/10 000 do <1/1 000). Zaburzenia psychiczne, takie jak zaburzenia snu i depresja, występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), natomiast koszmary senne i omamy są rzadkie (≥1/10 000 do <1/1 000).
Bisoprolol może wywoływać skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP (≥1/1000 do <1/100), co stanowi istotne ryzyko kliniczne. W obrębie przewodu pokarmowego często obserwuje się nudności, wymioty, biegunkę i zaparcia (≥1/100 do <1/10), a rzadko zapalenie wątroby oraz podwyższenie enzymów wątrobowych (AlAT, AspAT) i stężenia triglicerydów (≥1/10 000 do <1/1 000). Reakcje nadwrażliwości skórnych, takie jak świąd, wysypka i obrzęk naczynioruchowy, występują rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000), a bardzo rzadko obserwuje się łysienie i nasilenie łuszczycy (<1/10 000). Dodatkowo, mogą pojawić się osłabienie mięśni i kurcze (≥1/1000 do <1/100), zmniejszone wydzielanie łez (≥1/10 000 do <1/1 000) oraz zaburzenia potencji (≥1/10 000 do <1/1 000). Monitorowanie działań niepożądanych i ocena stosunku korzyści do ryzyka są kluczowe, zwłaszcza u pacjentów z chorobami współistniejącymi, takimi jak astma, cukrzyca czy choroby naczyń obwodowych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Działania niepożądane – Bisocard 3,75 mg
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astenia, astma oskrzelowa, bisoprolol fumaran, ból głowy, bradykardia, choroba naczyń obwodowych, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, hipertriglicerydemia, hipoglikemia, koszmar senny, kurcz mięśniowy, łuszczyca, łysienie, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, osłabienie mięśniowe, POChP, podwyższone enzymy wątrobowe, reakcja nadwrażliwości, selektywny beta-adrenolityk, skurcz oskrzeli, zaburzenie potencji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zawroty głowy, zespół suchego oka -
Interakcje leku
Bisoprolol, jako beta-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne o różnym stopniu istotności klinicznej, które mają kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa terapii. Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie bisoprololu z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, lekami przeciwarytmicznymi klasy I oraz ośrodkowo działającymi lekami przeciwnadciśnieniowymi (np. klonidyna, metylodopa), ze względu na ryzyko ciężkiego niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego oraz nasilenia niewydolności serca. W przypadku konieczności odstawienia leków ośrodkowych, zaleca się najpierw odstawienie bisoprololu, a dopiero po kilku dniach leków przeciwnadciśnieniowych. Interakcje z antagonistami wapnia typu dihydropirydyny (felodypina, amlodypina) oraz lekami przeciwarytmicznymi klasy III (amiodaron) wymagają ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego oraz EKG, ze względu na ryzyko niedociśnienia i wydłużenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego.
Bisoprolol może również nasilać działanie hipoglikemiczne insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, maskując objawy hipoglikemii, co wymaga regularnego monitorowania glikemii. Współstosowanie z lekami znieczulającymi, glikozydami nasercowymi, beta-sympatykomimetykami oraz sympatykomimetykami alfa- i beta-adrenergicznymi (adrenalina, noradrenalina) wymaga szczególnej uwagi ze względu na ryzyko zaburzeń rytmu serca, niedociśnienia oraz zaostrzenia chromania przestankowego. Alkohol etylowy potęguje działanie hipotensyjne bisoprololu i może nasilać depresję ośrodkowego układu nerwowego, co jest istotne u pacjentów wykonujących czynności wymagające koncentracji. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu oraz edukację pacjentów o potencjalnych skutkach interakcji. Monitorowanie ciśnienia tętniczego i częstości akcji serca jest wskazane przy stosowaniu bisoprololu z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi oraz innymi lekami obniżającymi ciśnienie tętnicze.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Interakcje leku – Bisocard 3,75 mg
antagonista wapnia typu dihydropirydyny, antagonista wapnia typu werapamilu, beta-adrenolityk, beta-sympatykomimetyk, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, czynność skurczowa komór, działanie hipoglikemiczne, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, glikozyd nasercowy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, kurczliwość mięśnia sercowego, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy działający ośrodkowo, lek znieczulający, nadciśnienie z odbicia, niedociśnienie tętnicze, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, obniżenie ciśnienia tętniczego, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, receptor beta-adrenergiczny, sympatykomimetyk, tachykardia odruchowa, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie rytmu serca -
Profil bezpieczeństwa leku
Bisoprolol wymaga zachowania ostrożności u wybranych grup pacjentów, w tym kobiet karmiących, u których brak jest danych dotyczących przenikania leku do mleka matki, co skutkuje zaleceniem rozważenia alternatywnego leczenia. Podobnie, u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, brak jest wystarczających danych farmakokinetycznych, co wymaga ostrożnego podejścia przy ewentualnym zwiększaniu dawki. U seniorów nie jest konieczna modyfikacja dawki, a lek można stosować zgodnie z ogólnymi zaleceniami.
W kontekście zdolności do prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, bisoprolol nie wykazuje istotnego wpływu w badaniach klinicznych, jednak ze względu na indywidualną zmienność reakcji, szczególnie na początku terapii, podczas zmiany leku lub przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, zaleca się zachowanie ostrożności. Alkohol może nasilać zaburzenia zdolności psychomotorycznych, co dodatkowo podkreśla konieczność ostrożnego stosowania bisoprololu w tych sytuacjach.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Profil bezpieczeństwa leku – Bisocard 3,75 mg
-
Przedawkowanie
Przedawkowanie bisoprololu, selektywnego beta-adrenolityku, może prowadzić do poważnych zaburzeń kardiologicznych, takich jak bradykardia (<50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, ostra niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli. Nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej (np. 15 mg zamiast 7,5 mg) może wywołać ciężkie objawy, w tym blok AV III stopnia i zawroty głowy. Maksymalna raportowana dawka przedawkowania sięgała 2000 mg, przy czym obserwowano pełną rekonwalescencję pacjentów. Szczególnie wrażliwi na toksyczne działanie bisoprololu są chorzy z niewydolnością serca, u których zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. Objawy przedawkowania obejmują również hipoglikemię i zaburzenia oddechowe, co wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego.
Postępowanie w przypadku przedawkowania bisoprololu polega na natychmiastowym odstawieniu leku oraz wdrożeniu leczenia objawowego i podtrzymującego. Ze względu na minimalną dializowalność bisoprololu, eliminacja leku jest utrudniona. W bradykardii stosuje się dożylną atropinę, a w razie braku efektu izoprenalinę lub wszczepienie stymulatora serca. Niedociśnienie tętnicze wymaga dożylnego podania płynów, leków obkurczających naczynia oraz glukagonu. Blok AV II/III stopnia wymaga monitorowania i leczenia izoprenaliną lub stymulatorem. Ostra niewydolność serca leczy się diuretykami, lekami inotropowymi i rozszerzającymi naczynia. Skurcz oskrzeli wymaga beta2-mimetyków i aminofiliny, a hipoglikemia – dożylnej glukozy. Konieczne jest intensywne monitorowanie EKG, ciśnienia tętniczego, parametrów oddechowych i glikemii, aby szybko wykryć i zareagować na potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu i przewodzenia serca.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedawkowanie – Bisocard 3,75 mg
aminofilina, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, duszność, EKG, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, kardiotoksyczność, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie OUN, niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, środek inotropowy, stymulator serca, świszczący oddech, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zastój krwi, zatrzymanie krążenia -
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Przedkliniczne badania farmakologiczne bisoprololu, substancji czynnej leku Bisocard, wykazały korzystny profil bezpieczeństwa przy stosowaniu w dawkach terapeutycznych. Kompleksowa ocena obejmowała badania wpływu na główne układy organizmu, toksyczności po podaniu wielokrotnym, potencjału genotoksycznego oraz karcinogenności, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla funkcjonowania organizmu ludzkiego. W szczególności nie stwierdzono mutagenności ani genotoksyczności, a badania karcinogenności na modelach zwierzęcych nie potwierdziły onkogennego potencjału bisoprololu, co potwierdza bezpieczeństwo długotrwałego stosowania leku.
Badania toksyczności reprodukcyjnej wskazały, że wysokie dawki bisoprololu mogą powodować zmniejszenie spożycia pokarmu i masy ciała u ciężarnych samic, zwiększoną częstość resorpcji zarodków/płodów, obniżenie masy urodzeniowej potomstwa oraz opóźnienie rozwoju fizycznego, jednak bez działania teratogennego. Efekty te są zgodne z profilem farmakologicznym beta-adrenolityków i występują głównie przy dawkach przekraczających terapeutyczne. Całościowa analiza danych przedklinicznych potwierdza, że Bisocard charakteryzuje się korzystnym profilem bezpieczeństwa, co uzupełnia dane kliniczne dotyczące jego stosowania w terapii schorzeń kardiologicznych.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Bisocard 3,75 mg
badanie farmakologiczne, badanie karcinogenności, badanie toksyczności, Bisocard, bisoprolol fumaran, działanie rakotwórcze, działanie teratogenne, efekt toksyczny, lek beta-adrenolityczny, niska masa urodzeniowa, opóźnienie rozwoju fizycznego, potencjał genotoksyczny, profil bezpieczeństwa leku, resorpcja zarodka, schorzenie kardiologiczne, toksyczność zarodkowo-płodowa, właściwość mutagenna, zaburzenia łaknienia -
Skład i postać leku
Bisocard jest dostępny w formie tabletek powlekanych zawierających bisoprolol fumaranu w dawkach 1,25 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg. Tabletki różnią się wielkością, kolorem oraz oznaczeniami: 1,25 mg – białe, 5 mm średnicy, 3 mm grubości, z wytłoczoną literą „C” i liczbą „42”; 3,75 mg – prawie białe, 8 mm średnicy, 3 mm grubości, z literą „C”, nacięciem i liczbą „40”; 7,5 mg – jasnożółte, 8 mm średnicy, 3 mm grubości, z literą „C”, nacięciem i liczbą „38”. Tabletki o dawkach 3,75 mg i 7,5 mg posiadają nacięcie umożliwiające podział na dwie równe dawki, co ułatwia indywidualizację terapii. Opakowania zawierają od 10 do 30 tabletek, a okres ważności wynosi 2 lata od daty produkcji.
Rdzeń tabletek wszystkich dawek zawiera te same składniki: celulozę mikrokrystaliczną, wapnia wodorofosforan, skrobię żelowaną, krospowidon (typ A), krzemionkę koloidalną bezwodną oraz stearynian magnezu. Otoczka różni się w zależności od dawki – tabletki 1,25 mg nie zawierają barwników żelazowych, natomiast tabletki 3,75 mg zawierają żelaza tlenek żółty (E 172), a tabletki 7,5 mg dodatkowo żelaza tlenek czerwony (E 172), co nadaje im charakterystyczną barwę. Tabletki są pakowane w blistry z folii Aluminium/OPA/Aluminium/PVC. Nie stwierdzono niezgodności farmaceutycznych ani specjalnych wymagań dotyczących przechowywania czy usuwania leku.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Skład i postać leku – Bisocard 3,75 mg
bisoprolol fumaran, blister, celuloza mikrokrystaliczna, dawka leku, dawkowanie leku, hypromeloza, krospowidon, krzemionka koloidalna, magnezu stearynian, makrogol, niezgodność farmaceutyczna, produkt leczniczy, skrobia żelowana, substancja czynna, tabletka powlekana, tytanu dwutlenek, wapnia wodorofosforan, żelaza tlenek czerwony, żelaza tlenek żółty -
Właściwości farmakodynamiczne
Bisoprolol, selektywny beta1-adrenolityk (kod ATC: C07AB07), jest składnikiem leku Bisocard dostępnym w dawkach 1,25 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg. Charakteryzuje się wysoką selektywnością wobec receptorów beta1, bez istotnego wpływu na receptory beta2, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych związanych z oskrzelami i metabolizmem. W badaniach klinicznych CIBIS II i CIBIS III potwierdzono skuteczność i bezpieczeństwo bisoprololu u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (NYHA III-IV, frakcja wyrzutowa <35%). W badaniu CIBIS II (n=2647) bisoprolol istotnie zmniejszył całkowitą śmiertelność (z 17,3% do 11,8%, redukcja o 34%), nagłe zgony (z 6,3% do 3,6%, redukcja o 44%) oraz hospitalizacje z powodu niewydolności serca (z 17,6% do 12%, redukcja o 36%). W trakcie leczenia częstość bradykardii (0,53%) i niedociśnienia (0,23%) była niska i porównywalna z placebo.
Badanie CIBIS III objęło 1010 pacjentów ≥65 lat z łagodną do umiarkowanej niewydolnością serca (NYHA II-III, LVEF ≤35%), nieleczonych wcześniej inhibitorami ACE ani beta-adrenolitykami. Porównano wstępne 6-miesięczne leczenie bisoprololem lub enalaprylem, a następnie terapię skojarzoną. Wyniki wykazały brak równorzędności terapii rozpoczynającej się od bisoprololu względem enalaprylu, jednak obie strategie miały podobną częstość zgonów i hospitalizacji (32,4% vs 33,1%). Bisoprolol wykazuje również korzystne efekty hemodynamiczne u pacjentów z chorobą wieńcową, m.in. zwolnienie czynności serca, zmniejszenie objętości wyrzutowej i zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, przy jednoczesnym zmniejszeniu oporu obwodowego podczas długotrwałej terapii. Lek jest zatem efektywny i bezpieczny w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Właściwości farmakodynamiczne – Bisocard 3,75 mg
antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bradykardia, choroba wieńcowa, dławica piersiowa, frakcja wyrzutowa lewej komory, fumaran bisoprololu, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon, niedociśnienie tętnicze, niewydolność skurczowa, ostra dekompensacja, pacjent w podeszłym wieku, przewlekła niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, receptor β2-adrenergiczny, skala NYHA, udar -
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Bisoprolol (Bisocard) w dawkach 1,25 mg, 3,75 mg i 7,5 mg, stosowany u pacjentów z chorobą wieńcową, nie wykazuje istotnego negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów w badaniach klinicznych. Niemniej jednak, ze względu na indywidualną zmienność reakcji na lek, istnieje ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy, senność czy zmęczenie, które mogą zaburzać funkcje psychomotoryczne. Szczególnie istotne są okresy zwiększonego ryzyka: początek terapii, zmiana dawki lub preparatu oraz jednoczesne spożycie alkoholu, które może potęgować działanie hipotensyjne bisoprololu i nasilać objawy niekorzystne. Lekarz powinien uwzględnić czynniki modyfikujące odpowiedź na lek, takie jak wiek, masa ciała, funkcja nerek i wątroby, choroby współistniejące oraz interakcje lekowe, a także specyfikę wykonywanej pracy pacjenta (np. zawodowi kierowcy, operatorzy maszyn).
W praktyce klinicznej niezbędne jest rzetelne poinformowanie pacjenta o potencjalnym wpływie bisoprololu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, ze szczególnym uwzględnieniem okresów zwiększonego ryzyka oraz bezwzględnego zakazu łączenia leku z alkoholem. Zaleca się regularną ocenę funkcji psychomotorycznych pacjenta, umożliwiającą wczesne wykrycie działań niepożądanych i ewentualną modyfikację terapii. Dokumentacja medyczna powinna zawierać potwierdzenie przekazania tych informacji, co ma znaczenie zarówno kliniczne, jak i prawne. Optymalna opieka wymaga współpracy między lekarzem POZ, kardiologiem, farmaceutą oraz, w przypadku zawodowych kierowców, psychologiem transportu, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta i otoczenia.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bisocard 3,75 mg
beta-adrenolityk, Bisocard, bisoprolol fumaran, charakterystyka produktu leczniczego, choroba wieńcowa, działania niepożądane, działanie hipotensyjne, funkcja nerek i wątroby, funkcja psychomotoryczna, indywidualna zmienność reakcji, inicjacja leczenia, interakcje lekowe, początek leczenia, schemat terapeutyczny, schorzenie neurologiczne, substancja czynna, tabletka powlekana, zawroty głowy, zdolność psychomotoryczna -
Wskazania do stosowania
Lek Bisocard, zawierający bisoprololu fumaranu, jest wskazany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z zaburzoną czynnością skurczową lewej komory. Bisoprolol jest selektywnym beta-adrenolitykiem, który poprawia funkcję lewej komory poprzez blokadę receptorów beta-adrenergicznych, co prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen, spowolnienia częstości rytmu serca oraz poprawy kurczliwości. Bisocard stosowany jest wyłącznie w terapii skojarzonej z inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi oraz, w razie potrzeby, glikozydami nasercowymi, co pozwala na zmniejszenie objawów klinicznych, poprawę jakości życia pacjentów oraz redukcję liczby hospitalizacji z powodu zaostrzeń niewydolności serca.
Produkt dostępny jest w trzech dawkach: 1,25 mg (tabletki białe, 5 mm, bez możliwości podziału), 3,75 mg (tabletki prawie białe, 8 mm, z nacięciem umożliwiającym podział na dwie równe dawki) oraz 7,5 mg (tabletki jasnożółte, 8 mm, również z nacięciem do podziału). Takie zróżnicowanie dawek umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb pacjenta. Bisocard nie jest przeznaczony do monoterapii, a jego stosowanie powinno być integralną częścią kompleksowego leczenia farmakologicznego niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory.
Czytaj więcej w pełnym wpisie: Wskazania do stosowania – Bisocard 3,75 mg
bisoprololu fumaran, częstość rytmu serca, funkcja skurczowa lewej komory, glikozyd nasercowy, inhibitor konwertazy angiotensyny, kurczliwość mięśnia sercowego, lek moczopędny, obciążenie następcze serca, obciążenie wstępne serca, objętość krwi krążącej, przewlekła niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, selektywny beta-adrenolityk, terapia skojarzona, układ renina-angiotensyna-aldosteron, zaburzona czynność skurczowa lewej komory, zastój w krążeniu płucnym