Dawkowanie i sposób podawania
Bisocard 2,5 mg

Dawkowanie bisoprololu w leczeniu przewlekłej niewydolności serca

W standardowym postępowaniu terapeutycznym w przewlekłej niewydolności serca bisoprolol stanowi element złożonego schematu leczenia, który obejmuje również inhibitor ACE (lub antagonistę receptora angiotensyny II w przypadku nietolerancji inhibitorów ACE), leki moczopędne oraz w uzasadnionych przypadkach glikozydy naparstnicy. Leczenie bisoprololem powinno być wdrażane wyłącznie u pacjentów znajdujących się w stabilnym stanie klinicznym, bez cech ostrej niewydolności serca.¹

Ze względu na specyfikę leczenia i potencjalne ryzyko zaostrzenia objawów, terapię powinien nadzorować lekarz posiadający doświadczenie w leczeniu przewlekłej niewydolności serca.²

Schemat dostosowania dawki

Kluczowym elementem skutecznej i bezpiecznej farmakoterapii bisoprololem jest odpowiednie dostosowanie dawki. Proces ten powinien przebiegać etapowo, z zachowaniem ścisłego schematu zwiększania dawki:³

Maksymalna zalecana dawka w leczeniu podtrzymującym wynosi 10 mg raz na dobę.⁴

Monitorowanie pacjenta podczas dostosowania dawki

W okresie dostosowywania dawki oraz po jego zakończeniu mogą wystąpić działania niepożądane, takie jak przejściowe nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze lub bradykardia. W związku z tym, zaleca się dokładne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, w szczególności ciśnienia tętniczego i tętna, a także obserwację pod kątem nasilenia objawów niewydolności serca. Należy podkreślić, że wymienione objawy niepożądane mogą pojawić się już w pierwszej dobie leczenia.⁵

Modyfikacja leczenia bisoprololem

Terapia bisoprololem w stabilnej, przewlekłej niewydolności serca ma z reguły charakter długotrwały. W przypadku gdy maksymalna zalecana dawka nie jest dobrze tolerowana przez pacjenta, należy rozważyć jej stopniowe redukcję.⁶

Jeżeli w trakcie leczenia wystąpi przemijające nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze lub bradykardia, zaleca się dokonanie ponownej oceny dawkowania jednocześnie podawanych leków. W niektórych przypadkach może być konieczne czasowe zmniejszenie dawki bisoprololu lub nawet jego odstawienie.⁷

Po uzyskaniu stabilizacji stanu klinicznego pacjenta, należy zawsze rozważyć ponowne włączenie bisoprololu lub zwiększenie jego dawki.⁸

Zakończenie leczenia bisoprololem

W przypadku konieczności zakończenia terapii, nie należy odstawiać leku nagle, gdyż może to prowadzić do ostrego pogorszenia stanu klinicznego pacjenta. Rekomendowane jest stopniowe zmniejszanie dawki bisoprololu.⁹

Szczególne grupy pacjentów

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby

W przypadku pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca współistniejącą z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby brak jest konkretnych danych farmakokinetycznych dotyczących bisoprololu. Z tego powodu zwiększanie dawki u tych pacjentów powinno przebiegać ze szczególną ostrożnością, z dokładnym monitorowaniem stanu klinicznego.¹⁰

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie ma konieczności modyfikacji schematu dawkowania bisoprololu.¹¹

Dzieci i młodzież

Z uwagi na brak doświadczenia klinicznego dotyczącego stosowania bisoprololu w populacji pediatrycznej, nie zaleca się podawania tego leku dzieciom i młodzieży.¹²

Sposób podawania bisoprololu

Bisocard w postaci tabletek powlekanych jest przeznaczony do podania doustnego. Tabletki należy przyjmować rano, można je zażywać zarówno na czczo jak i podczas posiłku. Produkt leczniczy powinien być połykany w całości (bez rozgryzania) i popijany odpowiednią ilością płynu.¹³

Bisocard 2,5 mg to białe lub prawie białe, podłużne, obustronnie wypukłe tabletki powlekane z wytłoczoną linią podziału, które można podzielić na dwie równe dawki.¹⁴