Wskazania do stosowania
Bisocard 2,5 mg

Wskazania do stosowania leku Bisocard

Bisocard (bisoprololu fumaran) w dawce 2,5 mg w postaci tabletek powlekanych jest przeznaczony do stosowania w ściśle określonych przypadkach klinicznych, wymagających farmakoterapii przewlekłej niewydolności serca. Lek ten znajduje zastosowanie w leczeniu pacjentów ze stabilną, umiarkowaną do ciężkiej, przewlekłą niewydolnością serca, u których występuje zaburzona czynność skurczowa lewej komory, potwierdzona badaniem echokardiograficznym (frakcja wyrzutowa ≤35%)¹.

Terapia skojarzona

Istotnym aspektem stosowania bisoprololu w niewydolności serca jest fakt, że powinien on być włączony do leczenia jako element terapii skojarzonej. Lek Bisocard należy stosować w połączeniu z:²

• Inhibitorami enzymu konwertującego angiotensynę (ACE) – leki te zmniejszają obciążenie następcze serca poprzez rozszerzenie naczyń tętniczych i hamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, co prowadzi do poprawy hemodynamiki serca
• Lekami moczopędnymi – diuretyki zmniejszają objawy zastoju w krążeniu płucnym i systemowym poprzez redukcję obciążenia wstępnego serca
• Glikozydami naparstnicy – w razie konieczności klinicznej, jako dodatkowa opcja terapeutyczna, zwiększająca siłę skurczu mięśnia sercowego

Charakterystyka postaci farmaceutycznej

Lek Bisocard 2,5 mg to tabletki powlekane, białe lub prawie białe, o podłużnym kształcie i obustronnie wypukłej powierzchni. Posiadają wytłoczoną linię podziału, która umożliwia podzielenie tabletki na dwie równe dawki³. Bisoprololu fumaran występuje w dawce 2,5 mg w jednej tabletce powlekanej⁴.

Należy zwrócić uwagę, że tabletki zawierają jako substancję pomocniczą laktozę jednowodną w ilości 122,5 mg, co może mieć znaczenie kliniczne u pacjentów z nietolerancją laktozy⁵.

Populacja pacjentów i kryteria kwalifikacji

Lek Bisocard 2,5 mg powinien być zalecany pacjentom, u których spełnione są następujące kryteria:

• Zdiagnozowana stabilna przewlekła niewydolność serca o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego
• Obniżona frakcja wyrzutowa lewej komory (≤35%) potwierdzona w badaniu echokardiograficznym, świadcząca o istotnym upośledzeniu funkcji skurczowej serca
• Pacjent otrzymuje już standardową terapię niewydolności serca obejmującą inhibitory ACE i leki moczopędne
• Stan kliniczny pacjenta jest stabilny, bez cech ostrej dekompensacji niewydolności serca

Warto podkreślić, że dawka 2,5 mg jest zwykle dawką początkową w terapii bisoprololem u pacjentów z niewydolnością serca, która w zależności od tolerancji i odpowiedzi klinicznej może być stopniowo zwiększana według zaleceń lekarza prowadzącego.

Mechanizm działania w niewydolności serca

Bisoprolol, jako wysoce selektywny beta-1 adrenolityk, blokuje receptory beta-adrenergiczne w mięśniu sercowym, co prowadzi do zmniejszenia zapotrzebowania serca na tlen poprzez zwolnienie akcji serca, zmniejszenie kurczliwości mięśnia sercowego i obniżenie ciśnienia tętniczego. W przypadku pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca, długoterminowe stosowanie bisoprololu prowadzi do:

• Zmniejszenia niekorzystnego remodelingu lewej komory
• Poprawy funkcji skurczowej lewej komory
• Zmniejszenia aktywacji układu renina-angiotensyna-aldosteron
• Ograniczenia nadmiernej stymulacji adrenergicznej, charakterystycznej dla niewydolności serca

Powyższe efekty farmakodynamiczne przekładają się na poprawę rokowania, zmniejszenie częstości hospitalizacji oraz wydłużenie życia pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca.