Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Blocard 2,5 mg

Leczenie produktem Blocard 2,5 mg wymaga szczególnej uwagi lekarza i odpowiedniego monitorowania stanu pacjenta, zwłaszcza w określonych sytuacjach klinicznych. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania oraz środków ostrożności niezbędnych podczas terapii bisoprololem.¹

Rozpoczynanie leczenia niewydolności serca

Terapia stabilnej, przewlekłej niewydolności serca bisoprololem musi być rozpoczęta od fazy dostosowania dawki, zgodnie z zaleceniami przedstawionymi w charakterystyce produktu leczniczego. Podczas inicjowania leczenia konieczne jest regularne monitorowanie stanu pacjenta.²

Ograniczenia doświadczenia klinicznego

Należy zwrócić uwagę, że brakuje wystarczającego doświadczenia klinicznego w stosowaniu bisoprololu w niewydolności serca u pacjentów z następującymi stanami i chorobami współistniejącymi:

• Cukrzyca insulinozależna (typu I) – ze względu na ryzyko maskowania objawów hipoglikemii
• Ciężkie zaburzenie czynności nerek – może wpływać na metabolizm i wydalanie leku
• Ciężkie zaburzenie czynności wątroby – może zmieniać farmakokinetykę leku
• Kardiomiopatia restrykcyjna – może pogłębiać zaburzenia hemodynamiczne
• Wrodzona wada serca – z uwagi na złożone zaburzenia hemodynamiczne
• Hemodynamicznie istotna wada zastawek – może prowadzić do pogorszenia funkcji serca
• Zawał serca przebyty w ciągu ostatnich 3 miesięcy – zwiększone ryzyko powikłań

³

Przerwanie leczenia

Poza ściśle określonymi wskazaniami medycznymi, nie zaleca się nagłego przerywania leczenia bisoprololem, zwłaszcza u pacjentów z dławicą piersiową. Nagłe odstawienie leku może spowodować przejściowe pogorszenie czynności serca. Jeśli konieczne jest zakończenie terapii, należy stopniowo redukować dawkę leku.⁴

Grupy pacjentów wymagające szczególnej ostrożności

Podczas stosowania leku Blocard 2,5 mg należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z następującymi schorzeniami:

• Cukrzyca z dużymi wahaniami glikemii – bisoprolol może maskować objawy hipoglikemii (np. tachykardię, kołatanie serca, pocenie się), co utrudnia odpowiednią kontrolę choroby
• Pacjenci w trakcie ścisłej głodówki – zwiększone ryzyko hipoglikemii i jej konsekwencji
• Pacjenci w trakcie leczenia odczulającego – bisoprolol może zwiększać wrażliwość na alergeny oraz nasilać reakcje anafilaktyczne; leczenie adrenaliną może nie przynosić oczekiwanych efektów terapeutycznych
• Blok przedsionkowo-komorowy I stopnia – ryzyko pogłębienia zaburzeń przewodzenia
• Dławica Prinzmetala – możliwość nasilenia objawów dławicy na skutek nieopanowanego skurczu tętnic wieńcowych
• Choroba zarostowa tętnic obwodowych – może dochodzić do nasilenia objawów niedokrwienia, szczególnie w początkowym okresie leczenia

⁵

Pacjenci z łuszczycą

Pacjenci z łuszczycą, również w wywiadzie, powinni stosować beta-adrenolityki (w tym bisoprolol) wyłącznie po bardzo dokładnym rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka. Beta-adrenolityki mogą potencjalnie prowadzić do zaostrzenia objawów łuszczycy.⁶

Maskowanie objawów tyreotoksykozy

Leczenie bisoprololem może maskować objawy tyreotoksykozy (nadczynności tarczycy), co może utrudniać diagnostykę i monitorowanie tej choroby. Należy zwrócić szczególną uwagę na pacjentów z podejrzeniem lub rozpoznaniem nadczynności tarczycy.⁷

Guz chromochłonny rdzenia nadnerczy

U pacjentów z guzem chromochłonnym rdzenia nadnerczy (phaeochromocytoma), bisoprolol można podawać dopiero po uprzednim zablokowaniu receptorów alfa. Podanie beta-adrenolityku bez wcześniejszej blokady receptorów alfa może prowadzić do paradoksalnego wzrostu ciśnienia tętniczego i nasilenia objawów wynikających z nadmiernego wydzielania katecholamin.⁸

Stosowanie u pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu

U pacjentów poddawanych znieczuleniu ogólnemu, beta-adrenolityki zmniejszają częstość występowania zaburzeń rytmu serca oraz niedokrwienia mięśnia sercowego w trakcie indukcji znieczulenia, podczas intubacji oraz w okresie pooperacyjnym. Obecnie zaleca się kontynuowanie podawania beta-adrenolityków w okresie okołooperacyjnym. Anestezjolog musi zostać poinformowany o stosowaniu beta-adrenolityków, ze względu na ryzyko wystąpienia interakcji z innymi produktami leczniczymi, co może prowadzić do:

• Bradyarytmii – zwolnienia rytmu serca i zaburzeń przewodzenia
• Osłabienia odruchowej tachykardii – zmniejszona zdolność adaptacji układu krążenia
• Zmniejszonej zdolności kompensacyjnej układu krążenia w przypadku utraty krwi

Jeśli przed znieczuleniem zachodzi konieczność przerwania stosowania beta-adrenolityków, należy stopniowo zmniejszać ich dawkę, a leczenie zakończyć na 48 godzin przed planowanym znieczuleniem.⁹

Pacjenci z chorobami płuc

Mimo że kardiowybiórcze beta1-adrenolityki, takie jak bisoprolol, mogą mieć mniejszy wpływ na czynność płuc niż niewybiórcze beta-adrenolityki, należy unikać ich stosowania u pacjentów z obturacyjnymi chorobami płuc, chyba że istnieją do tego bezwzględne wskazania kliniczne. Jeżeli istnieją takie wskazania, produkt Blocard należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności.¹⁰

U pacjentów z astmą oskrzelową lub przewlekłą obturacyjną chorobą płuc, należy jednocześnie podawać leki rozszerzające oskrzela. Niekiedy u pacjentów z astmą może dochodzić do zwiększenia oporu w drogach oddechowych, dlatego może być konieczne zwiększenie dawki beta2-adrenomimetyków.¹¹