Przedawkowanie bisoprololu

Przedawkowanie bisoprololu stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Ze względu na farmakologiczne właściwości tego leku beta-adrenolitycznego, może prowadzić do szeregu niebezpiecznych objawów klinicznych wymagających natychmiastowej interwencji medycznej. Dostępne dane na temat przypadków przedawkowania bisoprololu są ograniczone, jednak zaobserwowano, że istnieje znaczna zmienność osobnicza w zakresie wrażliwości na pojedynczą, dużą dawkę tego leku.¹

Na szczególną uwagę zasługuje fakt, że pacjenci z niewydolnością serca wykazują prawdopodobnie znacznie większą wrażliwość na przedawkowanie bisoprololu, co może skutkować cięższym przebiegiem klinicznym i wymaga bardziej intensywnego monitorowania oraz leczenia.²

Objawy kliniczne przedawkowania

Przedawkowanie bisoprololu charakteryzuje się szeregiem objawów klinicznych wynikających z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych. W zgłoszonych przypadkach przedawkowania obserwowano przede wszystkim bradykardię i/lub niedociśnienie tętnicze. U wszystkich pacjentów, u których wystąpiły objawy przedawkowania, ostatecznie ustąpiły one po wdrożeniu odpowiedniego postępowania.³

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania bisoprololu podstawowym działaniem jest natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz wdrożenie leczenia podtrzymującego i objawowego. Należy pamiętać, że bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć za pomocą dializy, co ogranicza skuteczność technik nerkozastępczych w przypadku ciężkiego przedawkowania.⁴

Postępowanie terapeutyczne powinno być dostosowane do dominujących objawów klinicznych, zgodnie z zaleceniami ogólnymi dotyczącymi przedawkowania beta-adrenolityków:⁵

• W przypadku bradykardii – należy podać dożylnie atropinę. Jeżeli odpowiedź na leczenie jest niewystarczająca, można ostrożnie podać izoprenalinę lub inny lek o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach może być konieczne wszczepienie stymulatora serca.⁶
• W przypadku niedociśnienia tętniczego – zaleca się dożylne podanie płynów i leków obkurczających naczynia. Pomocne może być również dożylne zastosowanie glukagonu.⁷
• W przypadku bloku przedsionkowo-komorowego (drugiego lub trzeciego stopnia) – konieczne jest dokładne monitorowanie pacjenta oraz podanie dożylne izoprenaliny we wlewie lub wszczepienie stymulatora serca.⁸
• W przypadku ostrego nasilenia niewydolności serca – należy podać dożylnie leki moczopędne, leki działające inotropowo dodatnio oraz leki rozszerzające naczynia krwionośne.⁹
• W przypadku skurczu oskrzeli – zaleca się podanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak beta2-adrenomimetyki i/lub teofilina.¹⁰
• W przypadku hipoglikemii – należy dożylnie podać glukozę.¹¹

Znaczenie monitorowania klinicznego

Pacjenci, u których wystąpiło przedawkowanie bisoprololu, wymagają ścisłego monitorowania funkcji życiowych, w szczególności pracy serca, ciśnienia tętniczego oraz funkcji oddechowej. Konieczne jest również monitorowanie stężenia glukozy we krwi ze względu na ryzyko hipoglikemii. Szczególnej uwagi wymagają pacjenci z istniejącą wcześniej niewydolnością serca, gdyż w ich przypadku przedawkowanie bisoprololu może prowadzić do szybkiego pogorszenia stanu klinicznego z objawami ostrej dekompensacji krążenia.¹²

Po ustabilizowaniu stanu pacjenta zaleca się obserwację w warunkach szpitalnych przez co najmniej 24-48 godzin ze względu na możliwość nawrotu objawów przedawkowania lub wystąpienia opóźnionych powikłań kardiologicznych.