Przedawkowanie leku Coronal (bisoprolol)

Przedawkowanie produktu leczniczego Coronal (bisoprolol) stanowi poważne zagrożenie dla pacjenta i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Ze względu na mechanizm działania bisoprololu jako beta-adrenolityku, przedawkowanie może prowadzić do szeregu niebezpiecznych objawów, głównie związanych z układem sercowo-naczyniowym i oddechowym. Doświadczenia kliniczne z przedawkowaniem bisoprololu są ograniczone – zgłoszono tylko kilka przypadków, jednak wszystkie wymagały szybkiej interwencji medycznej. Należy podkreślić, że istnieje znaczna zmienność osobnicza w zakresie wrażliwości na pojedynczą, dużą dawkę bisoprololu, a pacjenci z niewydolnością serca wykazują prawdopodobnie szczególnie wysoką wrażliwość na przedawkowanie tego leku.¹

Objawy przedawkowania

Do najczęściej obserwowanych objawów przedawkowania bisoprololu należą: bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca oraz hipoglikemia. W opisanych przypadkach klinicznych przedawkowania bisoprololu dominowały przede wszystkim bradykardia i/lub niedociśnienie. U pacjentów, u których zastosowano odpowiednie postępowanie terapeutyczne, objawy przedawkowania ustępowały.²

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku przedawkowania bisoprololu kluczowe znaczenie ma natychmiastowe przerwanie podawania leku oraz wdrożenie odpowiedniego leczenia podtrzymującego i objawowego. Należy zaznaczyć, że na podstawie dostępnych danych bisoprolol tylko w niewielkim stopniu można usunąć za pomocą dializy, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu pacjenta po przedawkowaniu.³

Postępowanie terapeutyczne powinno być dostosowane do dominujących objawów klinicznych:

• Bradykardia – należy podać dożylnie atropinę. Jeżeli reakcja jest niewystarczająca, zaleca się ostrożne podanie izoprenaliny lub innego leku o dodatnim działaniu chronotropowym. W niektórych przypadkach może być konieczne wszczepienie czasowego stymulatora serca.⁴
• Niedociśnienie tętnicze – rekomendowane jest dożylne podanie płynów oraz leków obkurczających naczynia. Pomocne może być również dożylne zastosowanie glukagonu, który wykazuje działanie inotropowe dodatnie niezależne od receptorów beta-adrenergicznych.⁵
• Blok przedsionkowo-komorowy (II lub III stopnia) – wymaga ścisłego monitorowania stanu pacjenta oraz podania izoprenaliny we wlewie dożylnym lub wszczepienia stymulatora serca.⁶
• Ostra niewydolność serca – leczenie obejmuje dożylne podanie leków moczopędnych, leków o działaniu inotropowym dodatnim oraz leków rozszerzających naczynia krwionośne.⁷
• Skurcz oskrzeli – wymagane jest podanie leków rozszerzających oskrzela, takich jak selektywne beta2-adrenomimetyki i/lub teofilina.⁸
• Hipoglikemia – zaleca się dożylne podanie glukozy w celu normalizacji stężenia glukozy we krwi.⁹

Monitorowanie pacjenta po przedawkowaniu

Po przedawkowaniu bisoprololu zaleca się ścisłe monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem czynności serca (częstość, rytm, przewodnictwo), ciśnienia tętniczego, saturacji krwi tlenem, stężenia glukozy we krwi oraz funkcji nerek i wątroby. Monitorowanie powinno być kontynuowane co najmniej do czasu całkowitego ustąpienia objawów przedawkowania.¹⁰

Należy pamiętać, że pacjenci z współistniejącą niewydolnością serca są szczególnie podatni na niekorzystne działania wynikające z przedawkowania bisoprololu i mogą wymagać bardziej intensywnego leczenia oraz dłuższej hospitalizacji.¹¹