Właściwości farmakokinetyczne leku Conaret

Bisoprolol fumaranowy, substancja czynna produktu leczniczego Conaret, charakteryzuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym, co zapewnia skuteczne działanie kliniczne przy dawkowaniu raz na dobę. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę farmakokinetyczną tego leku beta-adrenolitycznego.

Wchłanianie

Po podaniu doustnym bisoprolol wykazuje niemal całkowite wchłanianie z przewodu pokarmowego, przekraczające 90%. Dzięki niewielkiemu efektowi pierwszego przejścia, który inaktywuje jedynie około 10% przyjętej dawki, całkowita biodostępność leku jest wysoka i wynosi około 90%. Parametr ten wskazuje na bardzo dobrą dostępność biologiczną leku po podaniu doustnym.¹

Dystrybucja

Objętość dystrybucji bisoprololu wynosi 3,5 l/kg, co wskazuje na dobrą penetrację leku do tkanek. Bisoprolol wiąże się z białkami osocza w stosunkowo niewielkim stopniu – około 30%. Niski poziom wiązania z białkami osocza zmniejsza ryzyko interakcji z innymi lekami na poziomie wypierania z tych wiązań.²

Metabolizm i eliminacja

Bisoprolol charakteryzuje się dwutorową drogą eliminacji z organizmu, co jest korzystne z punktu widzenia bezpieczeństwa stosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek:

• 50% dawki podlega metabolizmowi w wątrobie do nieczynnych metabolitów, które następnie są wydalane przez nerki
• Pozostałe 50% jest wydalane przez nerki w postaci niezmienionej

Całkowity klirens bisoprololu wynosi około 15 l/h. Okres półtrwania w osoczu, wynoszący 10-12 godzin, zapewnia utrzymanie działania terapeutycznego przez 24 godziny przy dawkowaniu raz na dobę.³

Liniowość farmakokinetyki

Istotną cechą farmakokinetyki bisoprololu jest jej liniowość – oznacza to, że zwiększenie dawki leku prowadzi do proporcjonalnego wzrostu stężenia w osoczu. Właściwość ta ułatwia przewidywanie efektów klinicznych przy modyfikacjach dawkowania. Co ważne, farmakokinetyka bisoprololu nie zależy od wieku pacjenta, co jest istotne w kontekście stosowania tego leku u osób starszych.⁴

Farmakokinetyka w szczególnych grupach pacjentów

Ze względu na równomierne rozłożenie eliminacji bisoprololu (50% przez wątrobę, 50% przez nerki), na ogół nie jest konieczne dostosowywanie dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby i nerek. Należy jednak zaznaczyć, że nie przeprowadzono dedykowanych badań farmakokinetycznych u pacjentów ze stabilną przewlekłą niewydolnością serca, u których współistnieją zaburzenia czynności wątroby lub nerek.⁵

Farmakokinetyka u pacjentów z niewydolnością serca

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca w klasie III według klasyfikacji NYHA (New York Heart Association) obserwuje się istotne zmiany w farmakokinetyce bisoprololu w porównaniu do zdrowych ochotników:

Wydłużony okres półtrwania oraz zwiększone stężenia leku w osoczu u pacjentów z niewydolnością serca klasy III według NYHA należy uwzględnić podczas doboru dawki i częstości podawania leku w tej grupie pacjentów.⁶