Przedawkowanie
Kventiax SR 150 mg

Przedawkowanie kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu (Kventiax SR) charakteryzuje się opóźnionym wystąpieniem objawów klinicznych, co komplikuje wczesną diagnostykę i wymaga przedłużonej obserwacji pacjenta. Dominujące symptomy to nasilona sedacja i senność, które mogą szybko przejść w głębokie zaburzenia świadomości, a także tachykardia i niedociśnienie tętnicze, często oporne na standardowe leczenie. Szczególnie niebezpieczne są powikłania kardiologiczne, takie jak wydłużenie odstępu QT, które zwiększa ryzyko groźnych arytmii. Dodatkowo mogą wystąpić drgawki, rabdomioliza, niewydolność oddechowa, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia świadomości, włącznie ze śpiączką i ryzykiem zgonu. W przypadku form SR istnieje ryzyko tworzenia bezoarów w żołądku, które utrudniają standardowe metody dekontaminacji i mogą wymagać interwencji endoskopowej.

Przedawkowanie leku Kventiax SR

Przedawkowanie kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu (Kventiax SR) stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Szczególnie istotny jest fakt, że w przypadku przedawkowania postaci o przedłużonym uwalnianiu objawy kliniczne mogą rozwijać się z opóźnieniem w porównaniu do form o natychmiastowym uwalnianiu, co może utrudniać wczesną diagnostykę i interwencję terapeutyczną.1

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania kwetiapiny wynikają przede wszystkim z nasilenia jej znanych działań farmakologicznych. Należy zwrócić szczególną uwagę na wystąpienie senności i uspokojenia, które mogą szybko progresować do głębszych zaburzeń świadomości.2

Istotne jest, że w przypadku przedawkowania Kventiax SR maksymalna sedacja oraz szczytowe wartości tętna występują później niż po przedawkowaniu form o natychmiastowym uwalnianiu, a powrót do stanu wyjściowego trwa znacznie dłużej. Wymaga to przedłużonej obserwacji i monitorowania pacjenta.3

Szczególnie zagrożeni poważnymi konsekwencjami przedawkowania są pacjenci ze współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego, u których ryzyko wystąpienia powikłań kardiologicznych jest znacząco zwiększone.4

Możliwe powikłania

Przedawkowanie kwetiapiny może prowadzić do szeregu groźnych dla życia powikłań, takich jak zaburzenia przewodnictwa serca z wydłużeniem odstępu QT, drgawki, które mogą progresować do stanu padaczkowego, rozpad mięśni prążkowanych (rabdomioliza), niewydolność oddechowa, zatrzymanie moczu oraz zaburzenia świadomości o różnym nasileniu.5

W ciężkich przypadkach może dojść do splątania, majaczenia, pobudzenia psychicznego, śpiączki, a w najcięższych sytuacjach do zgonu pacjenta. Dlatego przedawkowanie kwetiapiny powinno być traktowane jako stan nagły wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.6

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Nie istnieje specyficzne antidotum dla kwetiapiny, dlatego leczenie przedawkowania ma charakter objawowy i podtrzymujący. W przypadkach ciężkiego przedawkowania niezbędne jest leczenie na oddziale intensywnej terapii.7

Priorytetem jest zapewnienie drożności dróg oddechowych, adekwatnej wentylacji i utlenowania krwi. Niezbędne jest stałe monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu krążenia.8

W przypadku pacjentów z zespołem majaczeniowym i pobudzeniem oraz wyraźnymi objawami antycholinergicznymi, na podstawie danych literaturowych można rozważyć podanie fizostygminy w dawce 1-2 mg, przy ciągłym monitorowaniu EKG. Należy podkreślić, że nie jest to leczenie standardowe ze względu na potencjalny negatywny wpływ fizostygminy na przewodnictwo wewnątrzsercowe.9

Fizostygminy nie należy stosować u pacjentów z nieprawidłowościami w zapisie EKG, blokiem serca dowolnego stopnia lub poszerzeniem zespołu QRS.10

Jeśli podejrzewa się ciężkie przedawkowanie, należy rozważyć procedury zmniejszające wchłanianie leku. Płukanie żołądka jest najbardziej skuteczne, gdy zostanie wykonane w ciągu godziny od przyjęcia leku. Pomocne może być również podanie węgla aktywowanego.11

W przypadku przedawkowania kwetiapiny w formie o przedłużonym uwalnianiu należy pamiętać o możliwości tworzenia się bezoarów w żołądku. Są to zwarte konglomeraty niestrawionych tabletek, które mogą utrudniać standardowe procedury dekontaminacji przewodu pokarmowego.12

Należy pamiętać, że rutynowe płukanie żołądka może być nieskuteczne w usuwaniu bezoaru ze względu na jego gumowatą, lepką konsystencję. W takich przypadkach konieczna jest odpowiednia diagnostyka obrazowa, a w niektórych sytuacjach skuteczne okazuje się endoskopowe usunięcie bezoaru.13

Leczenie niskiego ciśnienia tętniczego

W przypadku opornego na leczenie niedociśnienia tętniczego spowodowanego przedawkowaniem kwetiapiny należy zastosować odpowiednie procedury, takie jak dożylne podawanie płynów i/lub leków sympatykomimetycznych.14

Co istotne, należy unikać stosowania epinefryny i dopaminy, ponieważ pobudzenie przez nie receptorów beta-adrenergicznych może paradoksalnie pogłębić niedociśnienie w warunkach wywołanej przez kwetiapinę blokady receptorów alfa-adrenergicznych.15

Pacjent po przedawkowaniu kwetiapiny powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską aż do całkowitego ustąpienia objawów i stabilizacji stanu klinicznego.16

Tabela objawów przedawkowania kwetiapiny

Objawy przedawkowania Opis Uwagi kliniczne
Sedacja i senność Nasilona sedacja i senność mogą szybko postępować do głębokich zaburzeń świadomości W przypadku form SR maksymalna sedacja występuje z opóźnieniem w porównaniu do form IR
Tachykardia Przyspieszenie akcji serca jako efekt działania farmakologicznego Szczytowa wartość tętna występuje z opóźnieniem przy formie SR
Niedociśnienie Spadek ciśnienia tętniczego wynikający z blokady receptorów alfa-adrenergicznych Może być oporne na standardowe leczenie; wymaga specjalnego podejścia terapeutycznego
Objawy antycholinergiczne Suchość w ustach, zatrzymanie moczu, zaburzenia widzenia, tachykardia, hipertermia Mogą wymagać specyficznego leczenia, np. fizostygminą (przy braku przeciwwskazań)
Wydłużenie odstępu QT Zaburzenia repolaryzacji komór serca widoczne w EKG Zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca; wymaga ciągłego monitorowania EKG
Drgawki Napady drgawkowe o różnym nasileniu Mogą progresować do stanu padaczkowego wymagającego intensywnego leczenia
Rozpad mięśni prążkowanych Rabdomioliza z uwolnieniem mioglobiny do krwi Może prowadzić do ostrej niewydolności nerek; wymaga intensywnego nawadniania
Niewydolność oddechowa Upośledzenie wymiany gazowej i wentylacji Może wymagać wspomagania oddychania lub intubacji
Zatrzymanie moczu Niemożność opróżnienia pęcherza moczowego Może wymagać cewnikowania pęcherza moczowego
Zaburzenia świadomości Splątanie, majaczenie, pobudzenie psychoruchowe Mogą progresować do śpiączki
Tworzenie bezoarów Formowanie zbitych mas niestrawionych tabletek w żołądku Specyficzne dla form SR; mogą wymagać interwencji endoskopowej
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl