Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Kventiax SR

Badania genotoksyczności

Przeprowadzone badania genotoksyczności kwetiapiny zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo nie wykazały potencjału genotoksycznego tej substancji. Warto podkreślić, że ocenę przeprowadzono z zastosowaniem uznanych metodologii badawczych, co potwierdza brak mutagenności, klastogenności i innych efektów uszkadzających materiał genetyczny.¹

Obserwacje zaburzeń u zwierząt laboratoryjnych

W badaniach przedklinicznych zaobserwowano szereg zaburzeń u zwierząt laboratoryjnych po zastosowaniu dawek porównywalnych do terapeutycznych dawek stosowanych u ludzi. Należy zaznaczyć, że zaburzenia te nie zostały dotychczas potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych.²

Obserwowane zmiany zależne od gatunku zwierząt obejmowały:

• U szczurów – zaobserwowano zmianę pigmentacji tarczycy, co może wskazywać na potencjalne zaburzenia funkcji tego gruczołu.³
• U małp Cynomolgus – stwierdzono zespół zaburzeń obejmujący:
  • Hipertrofię komórek pęcherzykowych tarczycy – powiększenie komórek odpowiedzialnych za produkcję hormonów tarczycy
  • Zmniejszenie stężenia trójjodotyroniny (T3) w osoczu krwi
  • Zmniejszenie stężenia hemoglobiny
  • Zmniejszenie liczby czerwonych i białych krwinek

  Zmiany te wskazują na potencjalny wpływ kwetiapiny na funkcję tarczycy oraz parametry hematologiczne u tego gatunku.⁴

• U psów – obserwowano zmętnienie soczewki oraz zaćmę, co sugeruje potencjalny wpływ kwetiapiny na narząd wzroku.⁵

Toksyczność rozrodcza

Wpływ na zarodek i płód

W badaniach toksycznego oddziaływania kwetiapiny na zarodek i płód u królików stwierdzono zwiększoną częstość występowania przykurczu łap przednich i tylnych, co odpowiada przykurczom w stawach nadgarstkowym i skokowym u ludzi. Efekt ten był obserwowany przy wyraźnym oddziaływaniu kwetiapiny na organizm matki, które manifestowało się zmniejszonym przyrostem masy ciała samic ciężarnych. Ważne jest podkreślenie, że te działania niepożądane występowały przy poziomie ekspozycji samicy podobnym lub nieznacznie większym od ekspozycji obserwowanej u ludzi podczas stosowania maksymalnej dawki terapeutycznej. Kliniczne znaczenie tych obserwacji dla stosowania kwetiapiny u ludzi pozostaje nieznane.⁶

Wpływ na płodność

W badaniach płodności przeprowadzonych na szczurach zaobserwowano następujące zaburzenia:

1. Marginalne zmniejszenie płodności samców – obniżenie zdolności zapładniania
2. Ciąże urojone – zaburzenia fizjologiczne u samic imitujące ciążę
3. Przedłużające się fazy międzyrujowe – wydłużenie okresu między cyklami płciowymi
4. Wydłużenie czasu od kohabitacji do spółkowania – opóźniona receptywność płciowa
5. Zmniejszenie odsetka ciąż – obniżenie wskaźnika skutecznego zapłodnienia

Istotnym jest podkreślenie, że wyżej wymienione efekty związane są ze zwiększonym stężeniem prolaktyny u badanych zwierząt. Jednak ze względu na znaczące różnice międzygatunkowe w zakresie hormonalnej regulacji rozrodu, obserwacje te nie mają bezpośredniego przełożenia na stosowanie kwetiapiny u ludzi.⁷