Właściwości farmakokinetyczne
Kventiax SR 150 mg
Kwentiax SR, zawierający kwetiapinę w formie fumaranu, jest dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach od 50 mg do 400 mg. Po podaniu doustnym lek charakteryzuje się dobrym wchłanianiem, z maksymalnym stężeniem (Cmax) kwetiapiny i jej aktywnego metabolitu norkwetiapiny osiąganym po około 6 godzinach (Tmax). Farmakokinetyka obu związków jest liniowa i proporcjonalna do dawki do 800 mg/dobę. W porównaniu do formy o natychmiastowym uwalnianiu, AUC kwetiapiny jest porównywalne, natomiast Cmax jest o 13% niższe, a AUC norkwetiapiny o 18% mniejsze. Posiłek wysokotłuszczowy zwiększa Cmax o 50% i AUC o 20%, dlatego zaleca się przyjmowanie leku na czczo. Kwetiapina wiąże się z białkami osocza w około 83%, a jej metabolizm odbywa się głównie przez izoenzym CYP3A4, z minimalnym wydalaniem substancji niezmienionej (<5%). Okres półtrwania wynosi około 7 godzin dla kwetiapiny i 12 godzin dla norkwetiapiny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
- duża depresja
- epizod ciężkiej depresji w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- epizod maniakalny o ciężkim nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- epizod maniakalny o umiarkowanym nasileniu w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- schizofrenia
- zaburzenie afektywne dwubiegunowe
- zapobieganie nawrotom epizodu depresyjnego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
- zapobieganie nawrotom epizodu maniakalnego w przebiegu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego
Właściwości farmakokinetyczne leku Kventiax SR
Kventiax SR to produkt leczniczy zawierający substancję czynną kwetiapinę w postaci fumaranu, dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 50 mg, 150 mg, 200 mg, 300 mg i 400 mg. Poniżej przedstawiono szczegółową charakterystykę właściwości farmakokinetycznych tego leku, istotnych dla prawidłowego stosowania w praktyce klinicznej.1
Wchłanianie
Kwetiapina charakteryzuje się dobrym wchłanianiem po podaniu doustnym. W przypadku tabletek o przedłużonym uwalnianiu Kventiax SR, maksymalne stężenie (Cmax) kwetiapiny i jej aktywnego metabolitu – norkwetiapiny w osoczu osiągane jest po około 6 godzinach od podania (Tmax).2
Maksymalne stężenie molowe aktywnego metabolitu (norkwetiapiny) w stanie stacjonarnym stanowi około 35% wartości uzyskiwanych dla kwetiapiny. Farmakokinetyka zarówno kwetiapiny, jak i norkwetiapiny ma charakter liniowy i jest proporcjonalna do dawki w zakresie dawkowania do 800 mg podawanej raz na dobę.3
Porównanie postaci o przedłużonym i natychmiastowym uwalnianiu
Przy porównaniu kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu podawanej raz na dobę z taką samą dawką dobową kwetiapiny o natychmiastowym uwalnianiu podawanej w dwóch dawkach podzielonych stwierdzono, że:
- Pole powierzchni pod krzywą stężenia (AUC) dla obu postaci jest porównywalne
- Maksymalne stężenie w osoczu (Cmax) w stanie stacjonarnym jest w przypadku tabletek o przedłużonym uwalnianiu o 13% mniejsze
- Pole pod krzywą AUC norkwetiapiny jest mniejsze o 18% w przypadku postaci o przedłużonym uwalnianiu4
Wpływ pokarmu na biodostępność
Badania wpływu pokarmu na biodostępność kwetiapiny wykazały istotne różnice w zależności od rodzaju spożywanego posiłku:
- Posiłek wysokotłuszczowy powoduje statystycznie istotne zwiększenie Cmax o 50% i AUC o 20% dla kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu
- Lekki posiłek nie wywiera znaczącego wpływu na Cmax ani AUC kwetiapiny5
Z tego względu zaleca się przyjmowanie kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu raz na dobę bez pokarmu.6
Dystrybucja
Kwetiapina wiąże się w około 83% z białkami osocza, co ma istotne znaczenie przy ocenie możliwych interakcji z innymi lekami o wysokim stopniu wiązania z białkami.7
Metabolizm
Kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie. Badania z użyciem znakowanej radioaktywnie kwetiapiny wykazały, że w postaci niezmienionej wydalane jest z moczem lub kałem mniej niż 5% podanej substancji, co świadczy o intensywnej biotransformacji leku.8
Badania in vitro wykazały, że głównym izoenzymem układu enzymatycznego cytochromu P450 biorącym udział w metabolizmie kwetiapiny jest izoenzym CYP3A4. Norkwetiapina, główny aktywny metabolit, powstaje i jest metabolizowana także głównie przy udziale CYP3A4.9
Potencjał interakcji enzymatycznych
Ustalono, że kwetiapina i kilka jej metabolitów (w tym norkwetiapina) są słabymi inhibitorami aktywności ludzkich izoenzymów cytochromu P450:
- CYP1A2
- CYP2C9
- CYP2C19
- CYP2D6
- CYP3A410
Zahamowanie aktywności cytochromu CYP w warunkach in vitro zachodzi wyłącznie w stężeniach około 5 do 50 razy większych niż obserwowane u ludzi w zakresie dawek od 300 mg do 800 mg na dobę. Dlatego jest mało prawdopodobne, aby jednoczesne stosowanie kwetiapiny z innymi lekami powodowało klinicznie istotne zahamowanie metabolizmu innego leku za pośrednictwem cytochromu P450.11
Z badań przeprowadzonych na zwierzętach wynika, że kwetiapina może pobudzać enzymy cytochromu P450. Jednak w celowanym badaniu interakcji u pacjentów z psychozami nie obserwowano zwiększenia aktywności cytochromu P450 po podaniu kwetiapiny.12
Eliminacja
Okresy półtrwania w fazie eliminacji kwetiapiny i norkwetiapiny wynoszą odpowiednio około 7 i 12 godzin, co umożliwia stosowanie leku raz na dobę.13
Drogi wydalania obejmują:
- 73% leku znaczonego radioizotopem jest wydalane w moczu
- 21% w kale
- Mniej niż 5% całkowitej wydalanej radioaktywności pochodzi z substancji leku w postaci niezmienionej
- Średnia frakcja molowa podanej dawki w postaci wolnej kwetiapiny oraz aktywnego metabolitu norkwetiapiny wydalana w moczu wynosi <5%14
Farmakokinetyka w specjalnych grupach pacjentów
Wpływ płci
Farmakokinetyka kwetiapiny nie różni się u mężczyzn i kobiet, co oznacza, że płeć nie ma wpływu na dawkowanie leku.15
Pacjenci w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku obserwuje się zmniejszenie klirensu kwetiapiny o około 30% do 50% w porównaniu do osób dorosłych w wieku od 18 do 65 lat. Może to prowadzić do wyższych stężeń leku i dłuższego utrzymywania się w organizmie, co może wymagać modyfikacji dawkowania.16
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 30 ml/min/1,73 m²) średni klirens kwetiapiny w osoczu był zmniejszony o około 25%. Należy jednak zauważyć, że poszczególne wartości klirensu u tych pacjentów mieściły się w prawidłowym zakresie.17
Zaburzenia czynności wątroby
Średni klirens kwetiapiny w osoczu zmniejsza się o około 25% u osób z rozpoznanymi zaburzeniami czynności wątroby (stabilna marskość alkoholowa wątroby). Ponieważ kwetiapina jest w znacznym stopniu metabolizowana w wątrobie, u pacjentów z zaburzeniami czynności tego narządu spodziewane jest zwiększenie stężenia kwetiapiny w osoczu.18
U tych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki, aby uniknąć potencjalnej kumulacji leku i nasilenia działań niepożądanych.19
Dzieci i młodzież
Dane farmakokinetyczne dotyczące tej grupy wiekowej pochodzą z badań wykonanych z udziałem 9 dzieci w wieku 10-12 lat i 12 pacjentów nastoletnich, których leczono kwetiapiną w postaci tabletek o natychmiastowym uwalnianiu w stałej dawce 400 mg podawanej 2 razy na dobę.20
W stanie stacjonarnym, znormalizowane względem dawki stężenie w osoczu substancji macierzystej (kwetiapiny) u dzieci i młodzieży (od 10 do 17 lat) było na ogół podobne jak u pacjentów dorosłych, chociaż Cmax u dzieci miało wartości z górnej części zakresu obserwowanego u dorosłych.21
Wartości AUC i Cmax aktywnego metabolitu (norkwetiapiny) były większe w porównaniu z pacjentami dorosłymi:
- U dzieci (10-12 lat): AUC większe o około 62%, a Cmax o około 49%
- U młodzieży (13-17 lat): AUC większe o około 28%, a Cmax o około 14%22
Brak jest dostępnych danych dotyczących stosowania kwetiapiny w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu u dzieci i młodzieży, co stanowi istotne ograniczenie w stosowaniu tej formy leku w tej grupie wiekowej.23
| Parametr farmakokinetyczny | Kwetiapina | Norkwetiapina |
|---|---|---|
| Tmax (tabletki o przedłużonym uwalnianiu) | około 6 godzin | około 6 godzin |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji | około 7 godzin | około 12 godzin |
| Wiązanie z białkami osocza | około 83% | nie określono |
| Główny enzym metabolizujący | CYP3A4 | CYP3A4 |
| Wydalanie z moczem | 73% (metabolity) | <5% w postaci niezmienionej |
| Wydalanie z kałem | 21% (metabolity) | nie określono |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania