Właściwości farmakodynamiczne
Nebivolol Aurovitas 5 mg

Nebiwolol, będący selektywnym beta1-adrenolitykiem (kod ATC: C07AB12), wykazuje unikalne właściwości farmakodynamiczne wynikające z obecności dwóch enancjomerów, z których d-enancjomer odpowiada za działanie beta-adrenolityczne. Lek w dawce 5 mg (odpowiadającej 5,45 mg chlorowodorku nebiwololu) powoduje zwolnienie czynności serca oraz obniżenie ciśnienia tętniczego zarówno u pacjentów z nadciśnieniem, jak i z prawidłowym ciśnieniem. Dodatkowo nebiwolol wykazuje działanie wazodylatacyjne poprzez stymulację szlaku L-arginina/tlenek azotu, co prowadzi do zmniejszenia układowego oporu naczyniowego i poprawy funkcji śródbłonka. W przeciwieństwie do innych beta-adrenolityków, nie blokuje receptorów alfa-adrenergicznych, co podkreśla jego selektywność i korzystny profil hemodynamiczny, w tym ograniczenie redukcji pojemności minutowej serca dzięki zwiększeniu objętości wyrzutowej.

Właściwości farmakodynamiczne nebiwololu

Nebiwolol należy do grupy farmakoterapeutycznej wybiórczych beta-adrenolityków, oznaczonej kodem ATC: C07AB12. Produkt leczniczy Nebivolol Aurovitas zawiera nebiwolol w postaci tabletek o mocy 5 mg, przy czym każda tabletka zawiera 5 mg nebiwololu, co odpowiada 5,45 mg nebiwololu chlorowodorku.1

Podwójna struktura i mechanizm działania

Nebiwolol jest racematem składającym się z dwóch enancjomerów: SRRR-nebiwololu (lub d-nebiwololu) i RSSS-nebiwololu (lub l-nebiwololu). Ta specyficzna struktura stereochemiczna nadaje mu dwa podstawowe działania farmakologiczne:2

  • Działanie beta-adrenolityczne – nebiwolol działa jako kompetycyjny i wybiórczy antagonista receptorów beta-adrenergicznych. To działanie przypisuje się głównie enancjomerowi SRRR (d-enancjomer).3
  • Działanie wazodylatacyjne – dodatkowo wykazuje łagodne działanie rozszerzające naczynia krwionośne, które wynika z oddziaływania na szlak przemian metabolicznych L-arginina/tlenek azotu.4

Wpływ na układ krążenia

Podawanie nebiwololu, zarówno jednorazowo jak i wielokrotnie, wywołuje charakterystyczne zmiany hemodynamiczne:5

  • Zwolnienie czynności serca – zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku fizycznego
  • Obniżenie ciśnienia tętniczego – efekt występuje u osób z prawidłowym ciśnieniem oraz z nadciśnieniem tętniczym
  • Długotrwałe utrzymywanie działania – efekt przeciwnadciśnieniowy utrzymuje się podczas długotrwałego leczenia6

W przeciwieństwie do niektórych innych beta-adrenolityków, nebiwolol w dawkach terapeutycznych nie wykazuje działania blokującego receptory alfa-adrenergiczne, co potwierdza jego selektywność wobec receptorów beta.7

Wpływ na opór naczyniowy i funkcje serca

Działanie nebiwololu na parametry hemodynamiczne obejmuje:8

  • Zmniejszenie układowego oporu naczyniowego – efekt występuje zarówno podczas krótkotrwałego, jak i długotrwałego leczenia u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym
  • Ograniczenie redukcji pojemności minutowej serca – pomimo zwolnienia czynności serca, zmniejszenie pojemności minutowej serca (zarówno w spoczynku, jak i podczas wysiłku) może być ograniczone przez zwiększenie objętości wyrzutowej9

Należy podkreślić, że pełne kliniczne znaczenie tych różnic hemodynamicznych w porównaniu z innymi beta1-adrenolitykami nie zostało jeszcze w pełni określone.10

Wpływ na funkcje śródbłonka naczyniowego

Szczególną cechą nebiwololu jest korzystny wpływ na funkcję śródbłonka naczyniowego. U pacjentów z nadciśnieniem tętniczym lek ten nasila reakcję naczyń krwionośnych zależną od tlenku azotu na acetylocholinę (ACh), która jest zazwyczaj osłabiona u pacjentów z dysfunkcją śródbłonka.11 Ten mechanizm może przyczyniać się do lepszej kontroli ciśnienia tętniczego i poprawy funkcji naczyń.

Skuteczność kliniczna w przewlekłej niewydolności serca

Skuteczność nebiwololu w leczeniu przewlekłej niewydolności serca została potwierdzona w dużym badaniu klinicznym kontrolowanym placebo z udziałem 2128 pacjentów w podeszłym wieku (≥70 lat, średnio 75,2 roku). Badanie to dostarczyło następujących danych:12

  • Charakterystyka pacjentów:
    • Stabilna przewlekła niewydolność serca
    • Zróżnicowana frakcja wyrzutowa lewej komory (średnia LVEF: 36±12,3%)
    • Rozkład LVEF: 45% u 19% pacjentów
  • Czas obserwacji: średnio 20 miesięcy

Wyniki leczenia nebiwololem jako uzupełnienie terapii standardowej wykazały:13

  • Wydłużenie czasu do wystąpienia pierwszorzędowego punktu końcowego (zgon lub hospitalizacja z przyczyn sercowo-naczyniowych)
  • Zmniejszenie ryzyka względnego o 14% (zmniejszenie bezwzględne: 4,2%)
  • Pojawienie się efektu po 6 miesiącach leczenia i utrzymywanie się przez cały okres terapii (średnio 18 miesięcy)
  • Niezależność efektu od wieku, płci i frakcji wyrzutowej lewej komory14

Warto zaznaczyć, że korzystny wpływ nebiwololu na śmiertelność ze wszystkich przyczyn nie osiągnął znamienności statystycznej w porównaniu z placebo, choć obserwowano bezwzględne zmniejszenie o 2,3%.15

Szczególnie istotne jest znaczące zmniejszenie częstości występowania nagłych zgonów u pacjentów leczonych nebiwololem – 4,1% w porównaniu do 6,6% w grupie placebo, co odpowiada zmniejszeniu względnemu o 38%.16

Inne właściwości farmakodynamiczne

Badania przeprowadzone zarówno in vitro, jak i in vivo na modelach zwierzęcych wykazały szereg dodatkowych cech farmakodynamicznych nebiwololu:17

  • Brak wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej – nebiwolol jest tzw. „czystym” antagonistą, bez aktywności pobudzającej
  • Brak działania stabilizującego błonę komórkową w dawkach farmakologicznych – cecha odróżniająca go od niektórych innych beta-adrenolityków

Wpływ na wydolność wysiłkową i funkcje seksualne

Ważnym aspektem profilu klinicznego nebiwololu jest zminimalizowany wpływ na codzienne funkcjonowanie pacjentów:18

  • Brak znaczącego wpływu na wydolność wysiłkową – w badaniach u zdrowych ochotników lek nie zaburzał maksymalnej wydolności wysiłkowej ani wytrzymałości
  • Brak szkodliwego wpływu na funkcje seksualne – dane przedkliniczne i kliniczne dotyczące pacjentów z nadciśnieniem tętniczym nie wykazały negatywnego wpływu nebiwololu na erekcję, co stanowi istotną zaletę w porównaniu do niektórych innych beta-adrenolityków
Właściwość farmakodynamiczna Charakterystyka Znaczenie kliniczne
Działanie beta-adrenolityczne Kompetycyjne i wybiorcze, przypisywane d-enancjomerowi Zwolnienie czynności serca, obniżenie ciśnienia tętniczego
Działanie wazodylatacyjne Poprzez szlak L-arginina/tlenek azotu Zmniejszenie oporu naczyniowego, poprawa funkcji śródbłonka
Wpływ na śródbłonek Nasilenie reakcji zależnej od NO na acetylocholinę Poprawa funkcji naczyń, dodatkowy efekt przeciwnadciśnieniowy
Wpływ na objętość wyrzutową Możliwe zwiększenie objętości wyrzutowej Ograniczenie zmniejszenia pojemności minutowej serca
Aktywność sympatykomimetyczna Brak wewnętrznej aktywności Stabilne działanie przeciwnadciśnieniowe
Działanie antyarytmiczne Brak działania stabilizującego błonę komórkową Mniejsze ryzyko działań proarytmicznych
Wpływ na wydolność wysiłkową Brak znaczącego wpływu Zachowanie wydolności fizycznej u pacjentów
Wpływ na funkcje seksualne Brak szkodliwego wpływu na erekcję Lepsza tolerancja i przestrzeganie zaleceń terapeutycznych
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl