Przedawkowanie leku Quetiapine Aurovitas

Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia i życia pacjenta. Zagrożenie to wynika z nasilenia działań farmakologicznych substancji czynnej oraz wystąpienia potencjalnie śmiertelnych powikłań. Niniejszy artykuł przedstawia szczegółową charakterystykę objawów przedawkowania kwetiapiny oraz zalecane postępowanie medyczne w takich przypadkach.^[1]

Objawy przedawkowania

Przedawkowanie kwetiapiny charakteryzuje się wystąpieniem szeregu objawów klinicznych, które bezpośrednio wynikają z nasilenia znanych działań farmakologicznych tej substancji czynnej. Najczęściej obserwuje się nasiloną senność, uspokojenie, tachykardię, niedociśnienie tętnicze oraz objawy związane z działaniem przeciwcholinergicznym leku.^[2]

W przypadkach ciężkiego przedawkowania mogą wystąpić poważne komplikacje, w tym wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, rozpad mięśni prążkowanych, niewydolność oddechowa, zatrzymanie moczu, splątanie, zespół majaczeniowy i/lub pobudzenie psychiczne, śpiączka, a w skrajnych przypadkach może dojść do zgonu pacjenta.^[3]

Należy podkreślić, że szczególnie narażeni na ciężkie powikłania przedawkowania są pacjenci ze współistniejącą uprzednio ciężką chorobą układu sercowo-naczyniowego. U tych osób ryzyko wystąpienia poważnych efektów przedawkowania jest znacząco wyższe.^[4]

Postępowanie w przypadku przedawkowania

Dla kwetiapiny nie istnieje specyficzna odtrutka, co znacząco wpływa na strategię terapeutyczną w przypadku przedawkowania. W sytuacjach ciężkiego zatrucia należy uwzględnić możliwość jednoczesnego zażycia przez pacjenta kilku substancji leczniczych.^[5]

W ciężkich przypadkach przedawkowania zalecane jest leczenie na oddziale intensywnej opieki medycznej, z zastosowaniem następujących procedur:^[6]

• Utrzymanie drożności dróg oddechowych
• Zapewnienie odpowiedniej ilości tlenu
• Zapewnienie właściwej wentylacji
• Monitorowanie i podtrzymywanie czynności układu sercowo-naczyniowego

W przypadku pacjentów z zespołem majaczeniowym i pobudzeniem oraz ewidentnym zespołem przeciwcholinergicznym, według danych z publicznie dostępnych źródeł, możliwe jest leczenie z zastosowaniem fizostygminy w dawce 1-2 mg, przy jednoczesnym ciągłym monitorowaniu EKG. Należy jednak podkreślić, że nie jest to leczenie standardowe ze względu na potencjalny negatywny wpływ fizostygminy na przewodnictwo serca.^[7]

Zastosowanie fizostygminy jest dopuszczalne wyłącznie przy braku nieprawidłowości w zapisie EKG pacjenta. Bezwzględnymi przeciwwskazaniami do zastosowania fizostygminy są:^[8]

• Zaburzenia rytmu serca
• Blok serca dowolnego stopnia
• Poszerzenie zespołu QRS

W przypadku podejrzenia ciężkiego przedawkowania, zwłaszcza jeśli od momentu zażycia leku nie upłynęło dużo czasu, należy rozważyć zastosowanie procedur zmniejszających wchłanianie substancji czynnej. Może być wskazane płukanie żołądka, najlepiej w ciągu godziny od zażycia leku, oraz podanie węgla aktywowanego.^[9]

Szczególną uwagę należy zwrócić na leczenie niedociśnienia tętniczego opornego na standardowe postępowanie. W takich przypadkach zaleca się zastosowanie odpowiednich procedur, takich jak dożylne podawanie płynów i/lub leków sympatykomimetycznych. Istotne jest, aby unikać stosowania epinefryny i dopaminy, ponieważ pobudzenie receptorów beta-adrenergicznych może paradoksalnie pogłębić niedociśnienie tętnicze w warunkach wywołanej przez kwetiapinę blokady receptorów alfa-adrenergicznych.^[10]

Pacjent po przedawkowaniu kwetiapiny wymaga dokładnej kontroli lekarskiej aż do całkowitego powrotu do zdrowia.^[11]

Tabela objawów przedawkowania

Warto podkreślić, że wszystkie wymienione powyżej objawy mogą występować z różnym nasileniem w zależności od przyjętej dawki kwetiapiny, czasu jaki upłynął od momentu przedawkowania, indywidualnych cech pacjenta oraz obecności chorób współistniejących, szczególnie ze strony układu sercowo-naczyniowego.^[12]