Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Quetiapine Aurovitas

Bezpieczeństwo stosowania kwetiapiny zostało ocenione w szeregu badań przedklinicznych obejmujących badania genotoksyczności, toksycznego wpływu na reprodukcję oraz długoterminowe obserwacje na różnych gatunkach zwierząt laboratoryjnych. Dane te dostarczają istotnych informacji na temat potencjalnych zagrożeń związanych ze stosowaniem produktu leczniczego Quetiapine Aurovitas.¹

Badania genotoksyczności

Przeprowadzono kompleksową serię badań genotoksyczności kwetiapiny zarówno w warunkach in vitro, jak i in vivo. Wyniki tych badań nie wykazały dowodów na potencjał genotoksyczny kwetiapiny, co stanowi istotny element oceny bezpieczeństwa tego leku.²

Obserwacje u zwierząt laboratoryjnych przy klinicznie istotnym poziomie ekspozycji

W trakcie badań przedklinicznych, przy poziomach ekspozycji na kwetiapinę porównywalnych z dawkami stosowanymi klinicznie u ludzi, zaobserwowano szereg zmian u różnych gatunków zwierząt. Zmiany te nie zostały jednak dotychczas potwierdzone w długoterminowych badaniach klinicznych u ludzi.³

• Badania na szczurach – wykazały odkładanie się barwnika w tarczycy, co stanowi istotną obserwację w kontekście potencjalnego wpływu leku na funkcję tego narządu.⁴
• Badania na małpach Cynomolgus – ujawniły kilka istotnych zmian, w tym:
  • Hipertrofię pęcherzyków gruczołu tarczowego – powiększenie struktury pęcherzyków tarczycy
  • Obniżenie stężenia T3 w osoczu – wskazujące na potencjalny wpływ na funkcję tarczycy
  • Zmniejszenie stężenia hemoglobiny – mogące mieć znaczenie dla funkcji transportu tlenu
  • Zmniejszenie liczby białych i czerwonych krwinek – sugerujące potencjalny wpływ na parametry hematologiczne

  ⁵

• Badania na psach – stwierdzono zmętnienie soczewki oraz rozwój zaćmy, co może mieć znaczenie w kontekście potencjalnego wpływu leku na narząd wzroku.⁶

Badania toksycznego oddziaływania na zarodek i płód

W badaniach toksycznego wpływu kwetiapiny na zarodek i płód przeprowadzonych na królikach zaobserwowano zwiększoną częstość występowania przykurczu łap przednich i tylnych. Efekt ten występował w warunkach, gdy lek wykazywał wyraźne oddziaływanie na organizm matczyny, co przejawiało się zmniejszonym przyrostem masy ciała samic w ciąży.⁷

Opisane działania były wyraźnie widoczne przy poziomie ekspozycji samicy podobnym lub nieznacznie większym niż poziom ekspozycji u ludzi przy stosowaniu maksymalnej dawki terapeutycznej. Istotność tych obserwacji dla stosowania kwetiapiny u ludzi pozostaje jednak nieustalona.⁸

Badania płodności

W badaniach dotyczących płodności przeprowadzonych na szczurach, kwetiapina powodowała szereg zmian w zakresie funkcji rozrodczych:⁹

• Marginalne zmniejszenie płodności samców – wskazujące na potencjalny wpływ na funkcje rozrodcze u płci męskiej
• Ciąże urojone – zaburzenie fizjologicznych procesów reprodukcyjnych u samic
• Przedłużające się fazy międzyrujowe – wpływ na cykliczność procesów płciowych
• Wydłużone przerwy przed kojarzeniem się – zmiana zachowań rozrodczych
• Zmniejszenie odsetka ciąż – wskazujące na obniżenie potencjału rozrodczego

Te efekty wynikały ze zwiększonego stężenia prolaktyny wywołanego przez kwetiapinę. Należy jednak podkreślić, że obserwowane zmiany nie mają bezpośredniego przełożenia na ludzi ze względu na istotne międzygatunkowe różnice w zakresie hormonalnej regulacji rozrodu.¹⁰