epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
Wskazanie

Epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej charakteryzuje się nieprawidłowo podwyższonym nastrojem, zwiększoną energią i aktywnością, które znacząco zaburzają codzienne funkcjonowanie pacjenta. W tym stanie obserwuje się nadmierną pobudliwość, przyspieszone myślenie, zmniejszoną potrzebę snu, podwyższoną samoocenę, a także zachowania ryzykowne, impulsywne decyzje finansowe czy nadmierną aktywność seksualną.

W leczeniu epizodów maniakalnych stosuje się przede wszystkim leki normotymiczne oraz przeciwpsychotyczne. Wśród leków normotymicznych kluczową rolę odgrywają preparaty zawierające lit (Lithium Carbonicum GSK), walproiniany (Depakine, Convulex, Depakine Chrono), karbamazepinę (Tegretol, Amizepin) oraz lamotrygina (Lamitrin, Lamotrix, Epitrigine). Z kolei wśród leków przeciwpsychotycznych II generacji najczęściej stosowane są: olanzapina (Zyprexa, Olzapin, Zolafren), kwetiapina (Ketrel, Quetiser, Kvelux), aripiprazol (Abilify, Aripriprazol Glenmark, Aribit), risperidon (Rispolept, Risperidon, Orizon) oraz ziprasidon (Zeldox).

W przypadkach opornych lub szczególnie ciężkich stosuje się niekiedy skojarzenia różnych leków, np. normotymicznego z przeciwpsychotycznym. W ostrej fazie manii o dużym nasileniu może być konieczna hospitalizacja pacjenta. Istotne jest również monitorowanie poziomów leków w surowicy (szczególnie litu i walproinianów) w celu utrzymania stężenia terapeutycznego przy jednoczesnym unikaniu toksyczności.

Największe trudności w leczeniu epizodów maniakalnych obejmują niechęć pacjentów do przyjmowania leków (brak wglądu w chorobę), występowanie działań niepożądanych leków (przyrost masy ciała, sedacja, zaburzenia metaboliczne), problemy z przestrzeganiem zaleceń terapeutycznych oraz ryzyko przejścia w fazę depresyjną. Wyzwaniem jest również długoterminowa profilaktyka nawrotów, która wymaga regularnego przyjmowania leków normotymicznych nawet po ustąpieniu objawów ostrej manii.

Kompleksowe podejście do leczenia powinno uwzględniać również interwencje psychospołeczne, takie jak psychoedukacja, terapia poznawczo-behawioralna i praca z rodziną pacjenta. Istotne jest także monitorowanie funkcji wątroby, nerek, parametrów metabolicznych oraz hormonów tarczycy podczas stosowania farmakoterapii.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 15.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl