epizod ciężkiej depresji u pacjenta z duże zaburzenie depresyjne
Wskazanie
Epizod ciężkiej depresji w przebiegu dużego zaburzenia depresyjnego (MDD) to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym nastrojem, utratą zainteresowań oraz brakiem odczuwania przyjemności (anhedonią), utrzymującymi się przez co najmniej dwa tygodnie. Pacjenci doświadczają również zaburzeń snu, zmian apetytu, spowolnienia psychomotorycznego lub pobudzenia, uczucia zmęczenia, poczucia winy lub braku własnej wartości, trudności z koncentracją oraz myśli samobójczych.
W farmakoterapii epizodu ciężkiej depresji stosuje się przede wszystkim leki przeciwdepresyjne. W Polsce dostępne są preparaty z różnych grup: selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) takie jak Bioxetin (escitalopram), Seronil, Fluoxetin (fluoksetyna), Sertraline Aurovitas (sertralina), Zoloft (sertralina); inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI) jak Velaxin, Faxolet (wenlafaksyna), Cymbalta, Duloxetin (duloksetyna); trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne jak Anafranil (klomipramina), Amitriptylinum (amitryptylina); oraz atypowe jak Trittico (trazodon), Miansec (mianseryna) czy Remeron (mirtazapina).
W przypadkach opornych na leczenie lub ciężkich epizodach z objawami psychotycznymi stosuje się terapię skojarzoną, augmentację lekami przeciwpsychotycznymi (np. Olzapin, Ketrel, Rispolept) lub stabilizatorami nastroju (np. Lithium, Depakine). W najcięższych przypadkach można zastosować elektrowstrząsy (EW).
Największe trudności w leczeniu ciężkiego epizodu depresji obejmują opóźniony początek działania leków (2-4 tygodnie), lekooporność (30-40% pacjentów nie odpowiada na pierwszy zastosowany lek), ryzyko samobójstwa w początkowej fazie leczenia oraz liczne działania niepożądane obniżające adherencję. Wyzwaniem jest również właściwy dobór leku uwzględniający profil objawów pacjenta, współistniejące choroby somatyczne oraz potencjalne interakcje lekowe.
Leczenie epizodu ciężkiej depresji wymaga kompleksowego podejścia łączącego farmakoterapię z psychoterapią (głównie poznawczo-behawioralną) oraz, w razie potrzeby, interwencjami psychospołecznymi. Monitorowanie stanu pacjenta, zwłaszcza pod kątem myśli i tendencji samobójczych, jest kluczowym elementem postępowania terapeutycznego.
Lista leków z tym wskazaniem
-
ApoTiapina PR – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 300 mg
Produkt leczniczy zawiera kwetiapinę w postaci fumaranu, dostępny w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 200 mg, 300 mg oraz 400 mg, z dodatkiem laktozy bezwodnej jako substancji pomocniczej. Stosuje się go w leczeniu schizofrenii oraz afektywnej choroby dwubiegunowej, w tym epizodów maniakalnych i ciężkiej depresji. Lek jest także wskazany do zapobiegania nawrotom epizodów manii lub depresji u pacjentów, którzy wcześniej odpowiadali na leczenie kwetiapiną. Ponadto może być stosowany jako dodatkowe leczenie ciężkiej depresji u osób z dużym zaburzeniem depresyjnym, u których monoterapia przeciwdepresyjna była nieskuteczna.
• Wskazania do stosowania- afektywna choroba dwubiegunowa
- epizod ciężkiej depresji u pacjenta z duże zaburzenie depresyjne
- epizod ciężkiej depresji w chorobie dwubiegunowej
- epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
- schizofrenia
- zapobieganie nawrotom epizodu manii lub depresji u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
• Substancja czynna -
ApoTiapina PR – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 400 mg
Produkt leczniczy zawiera kwetiapinę w postaci kwetiapiny fumaranu w dawkach 200 mg, 300 mg lub 400 mg, oraz laktozę jako substancję pomocniczą. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu są stosowane w leczeniu schizofrenii oraz afektywnej choroby dwubiegunowej, w tym epizodów maniakalnych i depresyjnych. Lek pomaga również zapobiegać nawrotom tych epizodów u pacjentów, którzy wcześniej dobrze reagowali na terapię kwetiapiną. Ponadto jest stosowany jako uzupełnienie leczenia ciężkiej depresji u pacjentów z dużym zaburzeniem depresyjnym, u których monoterapia przeciwdepresyjna okazała się nieskuteczna.
• Wskazania do stosowania- choroba afektywna dwubiegunowa
- epizod ciężkiej depresji u pacjenta z duże zaburzenie depresyjne
- epizod ciężkiej depresji w chorobie dwubiegunowej
- epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
- schizofrenia
- zapobieganie nawrotom epizodu manii lub depresji u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
• Substancja czynna• Kategoria leku -
ApoTiapina PR – Tabletki o przedłużonym uwalnianiu – 200 mg
Produkt leczniczy zawiera kwetiapinę w postaci fumaranu, dostępną w tabletkach o przedłużonym uwalnianiu w dawkach 200 mg, 300 mg i 400 mg. W skład tabletek wchodzi również laktoza bezwodna jako substancja pomocnicza. Lek stosuje się w leczeniu schizofrenii, afektywnej choroby dwubiegunowej oraz w terapii dużego zaburzenia depresyjnego jako wsparcie, gdy monoterapia przeciwdepresyjna jest nieskuteczna. Jest również używany do zapobiegania nawrotom epizodów maniakalnych oraz depresyjnych u pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym.
• Wskazania do stosowania- afektywna choroba dwubiegunowa
- epizod ciężkiej depresji u pacjenta z duże zaburzenie depresyjne
- epizod ciężkiej depresji w chorobie dwubiegunowej
- epizod maniakalny o nasileniu umiarkowanym do ciężkiego w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej
- schizofrenia
- zapobieganie nawrotom epizodu manii lub depresji u pacjenta z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym
• Substancja czynna