skurcz krtani
Skurcz krtani (laryngospasm) to nagłe, niekontrolowane skurcze mięśni krtani, które powodują czasowe zamknięcie dróg oddechowych. Jest to odruchowa reakcja obronna organizmu, której celem jest zapobieganie przedostawaniu się ciał obcych, płynów lub drażniących substancji do dróg oddechowych.
Do głównych przyczyn skurczu krtani należą: podrażnienie gardła podczas intubacji lub ekstubacji, aspiracja treści żołądkowej, ciała obce, infekcje górnych dróg oddechowych, alergiczne reakcje na leki lub substancje drażniące, refluks żołądkowo-przełykowy oraz choroby neurologiczne. Szczególnie podatne są dzieci z powodu mniejszej średnicy dróg oddechowych.
Objawy skurczu krtani obejmują: nagłą duszność, charakterystyczny świszczący dźwięk przy wdechu (stridor), silny niepokój, sinicę oraz wciąganie przestrzeni międzyżebrowych podczas prób oddychania. W ciężkich przypadkach może dojść do niedotlenienia i utraty przytomności, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji.
Leczenie skurczu krtani zależy od jego nasilenia. W łagodnych przypadkach wystarczy zapewnienie spokoju pacjentowi i zastosowanie manewru Larraya (głęboki wdech przez nos). W cięższych przypadkach może być konieczne podanie tlenu, leków rozszerzających oskrzela, glikokortykosteroidów, a w skrajnych sytuacjach – wykonanie intubacji dotchawiczej lub tracheotomii ratunkowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Actusept 1,5 mg/ml
Actusept to aerozol do stosowania w jamie ustnej zawierający benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 1,5 mg/ml, gdzie pojedyncze rozpylenie dostarcza około 0,27 mg substancji czynnej. Lek zawiera również etanol absolutny (81,0 mg/ml) oraz metylu parahydroksybenzoesan (E 218) jako substancje pomocnicze. Podczas stosowania Actuseptu mogą wystąpić działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, sklasyfikowane zgodnie z międzynarodowymi standardami. Niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obserwowano reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości, które wymagają natychmiastowego przerwania leczenia i interwencji medycznej. Bardzo rzadko (<1/10 000) mogą wystąpić skurcz krtani i oskrzeli, stanowiące zagrożenie życia i wymagające pilnej pomocy medycznej.
aerozol do jamy ustnej, benzydaminy chlorowodorek, bezpieczeństwo stosowania leku, błona śluzowa jamy ustnej, drętwienie ust, etanol absolutny, metylu parahydroksybenzoesan, monitoring działań niepożądanych, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, układ immunologiczny, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia skóry i tkanki podskórnej, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fentanyl WZF 50 mcg/ml
Fentanyl WZF w dawce 50 mikrogramów/ml, podawany dożylnie, jest silnym opioidem o szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały ocenione u 376 pacjentów w 20 badaniach klinicznych. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥5%) to nudności (26,1%), wymioty (18,6%), sztywność mięśniowa (10,4%), niedociśnienie i nadciśnienie (po 8,8%), bradykardia (6,1%) oraz sedacja (5,3%). Działania te klasyfikowane są według częstości występowania, od bardzo częstych (≥10%) do bardzo rzadkich (<0,01%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko depresji ośrodka oddechowego, która może wystąpić zarówno bezpośrednio po podaniu, jak i do 24 godzin po zastosowaniu zewnątrzoponowym lub podpajęczynówkowym, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji oddechowych. Sztywność mięśniowa, w tym mięśni międzyżebrowych, może dodatkowo utrudniać wentylację, zwiększając ryzyko powikłań oddechowych.
alergiczne zapalenie skóry, anestetyk, arytmia, bezdech, ból głowy, ból żył, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, depresja ośrodka oddechowego, dreszcze, drgawka, dysfagia, dyskinezja, działanie niepożądane leku, hiperwentylacja, hipotermia, majaczenie, mioklonia, nadciśnienie, nastrój euforyczny, neuroleptyk, niedociśnienie, niepokój ruchowy, nudności, omam, opioid, piloerekcja, pobudzenie, podanie podpajęczynówkowe, podanie zewnątrzoponowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, saturacja krwi, sedacja, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, świąd, sztywność mięśniowa, tachykardia, utrata przytomności, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie widzenia, zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zawrót głowy, zespół odstawienia - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Soledum junior 100 mg
Soledum junior, zawierający 100 mg cyneolu w kapsułkach dojelitowych miękkich, jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na 1,8-cyneol oraz na substancje pomocnicze, w tym 11 mg sorbitolu (E 420) na kapsułkę, co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Przed zastosowaniem leku konieczne jest dokładne zebranie wywiadu alergologicznego, aby uniknąć reakcji alergicznych o różnym nasileniu, od zmian skórnych po reakcje ogólnoustrojowe. Ponadto, lek nie powinien być stosowany u pacjentów z rozpoznanym krztuścem lub pseudo-krztuścem, gdyż cyneol może nasilać objawy i pogarszać stan kliniczny.
Stosowanie Soledum junior jest bezwzględnie przeciwwskazane u niemowląt i dzieci poniżej 2 roku życia ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych ze strony układu oddechowego, takich jak skurcz krtani i reakcje bronchospastyczne. Dodatkowo, miękkie, owalne, bezbarwne kapsułki dojelitowe mogą stanowić zagrożenie zadławienia u małych dzieci, co potęguje przeciwwskazanie w tej grupie wiekowej. W przypadku podejrzenia lub rozpoznania przeciwwskazań należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
- Leksykon substancji czynnych
Zyprazydon – Działania niepożądane
Zyprazydon, substancja czynna leku Zypsila (dostępnego w dawkach 20 mg, 40 mg, 60 mg i 80 mg), jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii w zaburzeniu dwubiegunowym. Na podstawie danych klinicznych z udziałem około 6500 dorosłych pacjentów, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi były bezsenność, senność, ból głowy oraz pobudzenie. Działania niepożądane zostały sklasyfikowane według częstości występowania, obejmując m.in. zaburzenia pozapiramidowe (dystonia, parkinsonizm, dyskinezy, akatyzja), które mogą znacząco wpływać na funkcjonowanie pacjenta. Szczególną uwagę zwraca rzadki, ale poważny złośliwy zespół neuroleptyczny oraz ryzyko napadów toniczno-klonicznych (<1%). Wydłużenie odstępu QT w EKG, obserwowane u 12,3% pacjentów (30-60 ms) i >60 ms u 1,6%, stanowi istotne zagrożenie kardiologiczne, w tym ryzyko torsade de pointes. Hiperprolaktynemia występowała głównie w trakcie długoterminowego leczenia, zwykle bez konieczności przerwania terapii.
akatyzja, akinezja, atypowy lek przeciwpsychotyczny, bezsenność, ból głowy, choroba afektywna dwubiegunowa, dysfagia, dyskinezy późne, dystonia, eozynofilia, ginekomastia, hiperprolaktynemia, hipomania, limfopenia, nadwrażliwość, napad paniki, napad toniczno-kloniczny, niedociśnienie ortostatyczne, niedowidzenie, noworodkowy zespół odstawienny, objawy depresyjne, parkinsonizm, pobudzenie, priapizm, przełom nadciśnieniowy, reakcja anafilaktyczna, refluks żołądkowo-przełykowy, schizofrenia, senność, skurcz krtani, torsade de pointes, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie dwubiegunowe, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Glatiramer acetate Teva 40 mg/ml
Octan glatirameru, stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z pięciu kontrolowanych badań placebo, obejmujących dawki 20 mg/ml podawane codziennie oraz 40 mg/ml podawane trzy razy w tygodniu. Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, występujące u 70% pacjentów przyjmujących 20 mg/ml, w porównaniu do 37% w grupie placebo. Objawy te obejmują rumień, ból, stwardnienie tkanek, świąd, obrzęk, zapalenie oraz nadwrażliwość. Ponadto, u 31% pacjentów obserwowano reakcje ogólnoustrojowe bezpośrednio po iniekcji, takie jak uderzenia gorąca, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca i częstoskurcz, które ustępują samoistnie w ciągu kilku minut. Dane kliniczne pochodzą z badań obejmujących łącznie ponad 1000 pacjentów leczonych przez okres do 36 miesięcy, z uwzględnieniem zarówno nawracającej postaci SM, jak i pacjentów z wysokim ryzykiem rozwoju choroby.
ból w klatce piersiowej, bradykardia, częstoskurcz, duszność, dysgeuzja, hiperlipidemia, jadłowstręt, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kołatanie serca, krwawienie z nosa, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, nadczynność tarczycy, nadwrażliwość, nawracająca postać stwardnienia rozsianego, niemiarowość zatokowa, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, octan glatirameru, reakcja anafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rozszerzenie naczyń, rumień, rumień guzowaty, skurcz krtani, splenomegalia, stwardnienie rozsiane, stwardnienie tkanek, toksyczne uszkodzenie wątroby, trombocytopenia, wole, zaburzenia pozapiramidowe, zaćma, zapalenie, zapalenie kaletki, zapalenie okrężnicy, zapalenie ścięgna, zapalenie stawów, zespół cieśni nadgarstka - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Soloxelam 7,5 mg
Midazolam, substancja czynna leku Soloxelam, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz w okresie laktacji. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania midazolamu w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak u ludzi obserwowano toksyczny wpływ na płód, zwłaszcza przy podawaniu dużych dawek w III trymestrze lub podczas porodu. Ryzyko obejmuje u matki zwiększone ryzyko aspiracji, u płodu niemiarową czynność serca, a u noworodka obniżone napięcie mięśniowe, osłabiony odruch ssania, hipotermię oraz depresję oddechową. Midazolam przenika do mleka matki w ilości około 0,6% stężenia we krwi, co przy pojedynczej dawce zwykle nie wymaga przerwania karmienia piersią, jednak przy długotrwałej terapii zaleca się indywidualną ocenę ryzyka i korzyści oraz ewentualne czasowe wstrzymanie karmienia. Ponadto midazolam może upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, co jest istotne w kontekście bezpieczeństwa pacjentek w ciąży i karmiących.
amnezja następcza, aspiracja płynów, ataksja, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, duszność, flumazenil, hipotermia, modele zwierzęce, niedociśnienie tętnicze, niemiarowa czynność serca, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obniżone napięcie mięśniowe, potencjał teratogenny, przerwanie karmienia piersią, reakcje paradoksalne, rozszerzenie naczyń, skurcz krtani, stężenie w mleku, toksyczny wpływ na rozród, trzeci trymestr ciąży, węgiel aktywowany, zatrzymanie czynności oddechowej, zatrzymanie czynności serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soloxelam 10 mg
Midazolam w postaci roztworu do stosowania na śluzówkę jamy ustnej (lek Soloxelam) wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych u 443 dzieci z padaczką. Najczęściej obserwowanym działaniem niepożądanym jest depresja oddechowa, występująca z częstością do 5%, co wymaga ścisłego monitorowania, zwłaszcza u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami układu oddechowego. Inne istotne działania niepożądane obejmują zaburzenia neurologiczne (uspokojenie, senność, zmniejszony poziom świadomości), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty) oraz reakcje alergiczne, takie jak świąd, wysypka i pokrzywka. Bardzo rzadkie, ale poważne zdarzenia obejmują bezdech, zatrzymanie czynności oddechowej, bradykardię, zatrzymanie akcji serca oraz reakcje anafilaktyczne i obrzęk naczynioruchowy, które wymagają natychmiastowej interwencji.
ataksja, bezdech, bradykardia, chlorowodorek, depresja oddechowa, drgawki, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, padaczka, personel medyczny, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcje paradoksalne, rozszerzenie naczyń, sedacja, skurcz krtani, splątanie, świąd, upadki i złamania, zaburzenia behawioralne, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności układu oddechowego - Leksykon substancji czynnych
Sufentanyl – Działania niepożądane
Sufentanyl, będący syntetycznym opioidowym analgetykiem o sile działania przewyższającej fentanyl, jest stosowany głównie do indukcji i podtrzymania znieczulenia podczas poważnych zabiegów chirurgicznych oraz jako środek przeciwbólowy podawany zewnątrzoponowo lub nadtwardówkowo, zwłaszcza pooperacyjnie i podczas porodu. W badaniach klinicznych obejmujących 650 pacjentów, w tym 78 poddanych dożylnemu podaniu i 572 zewnątrzoponowemu, najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) były nadmierne uspokojenie/sedacja (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko wczesnej i odległej depresji oddechowej po podaniu zewnątrzoponowym, co wymaga ścisłego monitorowania funkcji oddechowej i krążeniowej pacjenta oraz dostępności antagonistów opioidów i sprzętu do wspomagania oddychania. Ponadto, sufentanyl może wywoływać poważne zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak tachykardia, bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy, a nawet zatrzymanie akcji serca, a także sztywność mięśniową, w tym mięśni klatki piersiowej, co może utrudniać wentylację.
alergiczne zapalenie skóry, antagonista opioidowy, arytmia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki niemowlęce, dyskineza noworodkowa, hipokineza noworodkowa, hipotermia, hipowentylacja, lek opioidowy, nadciśnienie tętnicze, nadpotliwość, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, sedacja, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, sufentanyl, sztywność klatki piersiowej, sztywność mięśniowa, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia termoregulacji, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, znieczulenie ogólne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Explemed 30 mg
Lek Explemed zawierający arypiprazol w dawkach 10 mg, 15 mg i 30 mg wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy monitorować podczas terapii. Najczęściej obserwuje się akatyzję i nudności (>3% pacjentów). Arypiprazol może powodować poważne zaburzenia hematologiczne, takie jak leukopenia, neutropenia i trombocytopenia, zwiększające ryzyko infekcji i krwawień. W zakresie układu endokrynologicznego często występuje hiperprolaktynemia i jej paradoksalne obniżenie, co może skutkować zaburzeniami miesiączkowania i ginekomastią. Istotne są również zaburzenia metaboliczne, w tym cukrzyca, hiperglikemia, hiponatremia oraz anoreksja, a także ryzyko cukrzycowej śpiączki hiperosmolarnej i kwasicy ketonowej. Arypiprazol może wywoływać poważne zaburzenia psychiczne, w tym myśli i próby samobójcze, zaburzenia kontroli impulsów oraz agresję, co wymaga ścisłego nadzoru klinicznego, zwłaszcza na początku leczenia i przy zmianach dawkowania.
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, biegunka, ból mięśniowy, bradykardia, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, czkawka, drgawki grand mal, drżenie, dysfagia, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipoprolaktynemia, kwasica ketonowa, letarg, leukopenia, łysienie, myśli samobójcze, nadmierna potliwość, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obżarstwo, patologiczne uzależnienie od hazardu, podwójne widzenie, pokrzywka, poriomania, późne dyskinezy, próba samobójcza, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, sedacja, senność, skurcz gardła, skurcz krtani, ślinotok, świąd alergiczny, światłowstręt, sztywność mięśniowa, tachykardia, torsades des pointes, trombocytopenia, wymioty, wysypka, zaburzenia kontroli impulsów, zaburzenia mowy, zaburzenia pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon substancji czynnych
Olejek rozmarynowy – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Olejek rozmarynowy (Rosmarini aetheroleum), obecny w preparatach leczniczych takich jak Aromatol Hot żel i Depulol, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza u pacjentów z astmą oraz skłonnościami do alergii na kwasy aromatyczne i ich pochodne (np. kwas benzoesowy, propolis). Produkty te są przeciwwskazane do aplikacji na twarz (zwłaszcza okolice nosa), duże powierzchnie ciała, uszkodzoną skórę, oparzenia, błony śluzowe oraz (w przypadku Depulolu) okolice oczu, ze względu na ryzyko skurczu oskrzeli i innych reakcji niepożądanych. U dzieci w wieku 6-30 miesięcy stosowanie Depulolu wymaga konsultacji lekarskiej ze względu na ryzyko skurczu krtani wywołanego przez 1,8-cyneol zawarty w olejkach eterycznych. Brak jest danych klinicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania Aromatol Hot żelu u dzieci, co nakłada konieczność zachowania szczególnej ostrożności w populacji pediatrycznej.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Nagardlan 1,5 mg/ml
Lek Nagardlan (benzydaminy chlorowodorek) w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, sklasyfikowane zgodnie z MedDRA. W obrębie układu pokarmowego najczęściej obserwuje się niezbyt często występujące dolegliwości miejscowe, takie jak pieczenie i suchość w jamie ustnej. W zakresie układu immunologicznego bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje anafilaktyczne, a częstość reakcji nadwrażliwości jest nieznana. W układzie oddechowym z częstością nieznaną może pojawić się skurcz krtani, stanowiący potencjalne zagrożenie życia. Reakcje skórne obejmują bardzo rzadką nadwrażliwość na światło oraz obrzęk naczynioruchowy o częstości nieznanej. Preparat zawiera 82,2 mg etanolu (96%) w 1 ml roztworu oraz metylu parahydroksybenzoesan, który może wywoływać reakcje alergiczne typu późnego.
benzydaminy chlorowodorek, błona śluzowa jamy ustnej, klasyfikacja MedDRA, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie w jamie ustnej, pokrzywka, promieniowanie UV, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja typu późnego, roztwór do stosowania w jamie ustnej, skurcz krtani, suchość w jamie ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zmniejszone wydzielanie śliny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Accord 5 mg/ml
Midazolam Accord (5 mg/ml) jest benzodiazepiną stosowaną do sedacji, której profil bezpieczeństwa obejmuje liczne działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu. Substancja czynna, midazolam chlorowodorek, podawana jest w dawkach 5 mg, 15 mg lub 50 mg w zależności od objętości ampułki (1 ml, 3 ml, 10 ml). Do najpoważniejszych działań niepożądanych należą reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Midazolam może wywoływać depresję oddechową, bezdech oraz zatrzymanie oddychania, szczególnie niebezpieczne u pacjentów z niewydolnością oddechową oraz osób powyżej 60. roku życia. W zakresie układu sercowo-naczyniowego obserwowano zatrzymanie akcji serca, bradykardię oraz zespół Kounisa. Ponadto, lek może powodować niedociśnienie, wazodilatację, zakrzepowe zapalenie żył i zakrzepicę. Występują także zaburzenia neurologiczne, takie jak drgawki toniczno-kloniczne, ruchy mimowolne, sedacja, obniżony poziom czuwania, niepamięć następcza oraz reakcje paradoksalne (np. pobudzenie, agresja), szczególnie u dzieci i osób starszych.
bezdech, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek midazolamu, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki odstawienne, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśniowe, duszność, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie, niepamięć następcza, niepokój psychoruchowy, niewydolność oddechowa, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, ośrodkowy układ nerwowy, pokrzywka, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń, senność, skurcz krtani, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia czynności mięśnia sercowego, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zawroty głowy, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clariscan 0,5 mmol/ml
Kwas gadoterowy wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi do umiarkowanych, przejściowymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. Rzadziej występują objawy takie jak uczucie zimna, niedociśnienie, senność, zawroty głowy, wysypka czy nadciśnienie. Reakcje nadwrażliwości mogą pojawić się natychmiastowo lub z opóźnieniem, obejmując skórę, układ oddechowy, pokarmowy, stawy i układ krążenia, z ryzykiem wstrząsu anafilaktycznego, który w bardzo rzadkich przypadkach może prowadzić do zgonu. Zgłaszano także pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF), głównie u pacjentów jednocześnie stosujących inne środki kontrastowe zawierające gadolin. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z dominacją objawów żołądkowo-jelitowych i nadwrażliwości.
ból głowy, kwas gadoterowy, martwica cewek nerkowych, nadciśnienie, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie, nudność, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, pokrzywka, przekrwienie oczu, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja natychmiastowa, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie oddechowe, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie smaku, zapalenie spojówek, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Copaxone 40 mg/ml
Octan glatirameru (Copaxone) stosowany w leczeniu stwardnienia rozsianego charakteryzuje się dobrze poznanym profilem bezpieczeństwa, opartym na danych z czterech kontrolowanych badań klinicznych z podwójnie ślepą próbą oraz obserwacjach po wprowadzeniu do obrotu. Formulacja 20 mg/ml podawana codziennie podskórnie jest najczęściej stosowana, a najczęstszymi działaniami niepożądanymi są reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, występujące u 70% pacjentów (w porównaniu do 37% w grupie placebo). Objawy te obejmują rumień, ból, stwardnienie tkanek, świąd, obrzęk, zapalenie oraz nadwrażliwość. Ponadto, u 31% pacjentów obserwowano ogólnoustrojowy zespół objawów po iniekcji, takich jak rozszerzenie naczyń, ból w klatce piersiowej, duszność, kołatanie serca lub tachykardia, które zwykle są samoograniczające, ale mogą imitować incydenty sercowo-naczyniowe i wymagać różnicowania. Okres obserwacji w badaniach wynosił do 36 miesięcy, obejmując 512 pacjentów leczonych Copaxone 20 mg/dobę oraz 509 pacjentów placebo, w tym osoby z postacią nawracającą stwardnienia rozsianego (RRMS) oraz po pierwszym klinicznym epizodzie wysokiego ryzyka rozwoju CDMS.
blok nerwowo-mięśniowy, chłoniak, czerniak, częstoskurcz, dna moczanowa, duszność, dysfagia, dyspepsja, dystonia, hepatotoksyczność, hiperlipidemia, iniekcja podskórna, kamica nerkowa, kamica żółciowa, kandydoza pochwy, kołatanie serca, krwiomocz, leukocytoza, leukopenia, limfadenopatia, mioklonia, nadczynność tarczycy, nawracające stwardnienie rozsiane, niewydolność nerek, obrzęk naczynioruchowy, octan glatirameru, oczopląs, odmiedniczkowe zapalenie nerek, opryszczka zwykła, półpasiec, priapizm, rak skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja zapalna, reumatoidalne zapalenie stawów, rumień, rumień guzowaty, skurcz krtani, splenomegalia, stwardnienie rozsiane, toczeń rumieniowaty układowy, toksyczne zapalenie wątroby, trombocytopenia, uderzenie gorąca, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia poznawcze, zaćma, zanik nerwu wzrokowego, zapalenie błony śluzowej, zapalenie nerwów, zapalenie oskrzeli, zapalenie tkanki łącznej, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zapalenie żołądka i jelit, zespół cieśni nadgarstka, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Olejek cedrowy – Działania niepożądane
Olejek cedrowy, stosowany miejscowo w preparatach takich jak Rub-Arom i Vicks VapoRub, może wywoływać działania niepożądane, zwłaszcza u pacjentów z nadwrażliwością skóry. Do najczęstszych reakcji należą rumień i podrażnienie skóry, które występują rzadko, ale mogą prowadzić do alergicznego zapalenia skóry lub oparzeń kontaktowych. Lotne składniki olejku mogą powodować podrażnienie oczu oraz górnych dróg oddechowych, a u osób wrażliwych istnieje ryzyko skurczu oskrzeli. Ogólnoustrojowe działania toksyczne są mało prawdopodobne przy prawidłowym stosowaniu, jednak niewłaściwe użycie, zwłaszcza doustne spożycie preparatów, może prowadzić do ciężkich zatruć objawiających się nudnościami, wymiotami, bólami brzucha, zawrotami głowy, drgawkami, a nawet porażeniem oddychania i śpiączką.
alergiczne zapalenie skóry, astma oskrzelowa, atopowe zapalenie skóry, ból brzucha, ból głowy, dermatoza, drgawki, nadwrażliwość, nudności, olejek cedrowy, oparzenie kontaktowe, ostre zatrucie, podrażnienie górnych dróg oddechowych, podrażnienie oka, podrażnienie skóry, porażenie oddychania, przewlekła choroba płuc, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, uderzenie gorąca, wymioty, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – INALDIN Gardło Max 3 mg/ml
INALDIN Gardło MAX to aerozol do stosowania w jamie ustnej zawierający benzydaminę chlorowodorek w stężeniu 3 mg/ml (odpowiadające 2,68 mg benzydaminy na 1 ml). Pojedyncza dawka 0,17 ml dostarcza 510 µg benzydaminy chlorowodorku. Lek zawiera również substancje pomocnicze: metylu parahydroksybenzoesan (1 mg/ml, co odpowiada 0,17 mg na dawkę) oraz etanol 96% (81,40 mg/ml, czyli 13,84 mg na dawkę). Profil bezpieczeństwa obejmuje działania niepożądane sklasyfikowane według układów i narządów oraz częstości występowania, z uwzględnieniem potencjalnych reakcji miejscowych, takich jak przejściowe uczucie drętwienia lub pieczenia w jamie ustnej i gardle, które zwykle ustępują samoistnie. Rzadko mogą wystąpić nudności i wymioty jako odruch podrażnienia gardła.
aerozol do jamy ustnej, benzydaminy chlorowodorek, metylu parahydroksybenzoesan, monitoring działań niepożądanych, nadwrażliwość na światło, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, pieczenie w jamie ustnej, profil bezpieczeństwa leku, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, stosunek korzyści do ryzyka, suchość w jamie ustnej, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu oddechowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hascosept smak cytrynowo-miodowy 3 mg
Hascosept w postaci pastylek twardych zawiera 3 mg chlorowodorku benzydaminy (2,68 mg benzydaminy) i może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości. Najczęściej obserwowane są objawy miejscowe, takie jak pieczenie lub suchość w jamie ustnej (≥1/1000 do <1/100 przypadków) oraz niedoczulica jamy ustnej (≥1/10 000 do <1/1000 przypadków). Ponadto, mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, w tym ciężkie reakcje anafilaktyczne, których częstość nie jest znana. Inne potencjalne działania niepożądane to nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy oraz skurcz krtani, które również mają nieznaną częstość występowania i mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej.
badanie kliniczne, benzydamina, chlorowodorek benzydaminy, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, MedDRA, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, produkt leczniczy, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, suchość jamy ustnej, terminologia MedDRA, zaburzenia immunologiczne, zaburzenia oddechowe, zaburzenia skórne, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon substancji czynnych
Meglumina – Działania niepożądane
Meglumina (N-metylo-D-glukamina) jest aminowym składnikiem stosowanym w środkach kontrastowych do MRI, pełniąc rolę kationu przeciwstawnego dla gadolinu, co zmniejsza toksyczność wolnego gadolinu i stabilizuje roztwór. Preparaty takie jak gadobenian dimegluminy (MultiHance) i kwas gadoterynowy w soli z megluminą (Cyclolux multidose) cechują się dobrym profilem bezpieczeństwa, z działaniami niepożądanymi o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego, najczęściej występującymi podczas lub do godziny po podaniu, choć możliwe są także reakcje opóźnione (1 godzina do kilku dni), głównie skórne. Najczęstsze działania niepożądane (≥1/1000 do <1/100) obejmują nudności, ból głowy, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, uczucie gorąca, pieczenia, wysypkę, astenie, zaburzenia smaku i nadciśnienie tętnicze. Reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne, występują niezbyt często do rzadko, z wstrząsem anafilaktycznym bardzo rzadko (<1/10000). U pacjentów z wcześniejszymi drgawkami lub chorobami mózgu obserwowano napady drgawkowe po gadobenianie dimegluminy.
biegunka, ból głowy, drgawki, duszność, gadobenian dimegluminy, gadolin, kwas gadoterynowy, meglumina, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, parestezje, pokrzywka, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rezonans magnetyczny, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia smaku, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddechu, zawroty głowy, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ipratropium /Salbutamol Cipla (0,5 mg + 2,5 mg)/2,5 ml
Produkt leczniczy Ipratropium/Salbutamol Cipla, stosowany w nebulizacji, wykazuje działania niepożądane wynikające z farmakologicznej aktywności bromku ipratropiowego (działanie przeciwcholinergiczne) oraz salbutamolu (beta2-sympatykomimetyczne). Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość w ustach, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (zaparcia, biegunka, wymioty), nudności oraz zawroty głowy. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz częstość nieznana. Szczególnie istotne są rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, zaburzenia rytmu serca, hipokaliemia oraz jaskra z zamkniętym kątem przesączania.
aktywność przeciwcholinergiczna, bromek ipratropiowy, ciśnienie śródgałkowe, dysfonia, hipokaliemia, jaskra z zamkniętym kątem, kwasica mleczanowa, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk naczynioruchowy, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie dróg oddechowych, reakcja anafilaktyczna, roztwór do nebulizacji, salbutamol, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, tachykardia nadkomorowa, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenia rytmu serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Kalceks 5 mg/ml
Midazolam, dostępny w roztworze do wstrzykiwań/infuzji o stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, w tym potencjalnie zagrażające życiu incydenty kardiologiczne i oddechowe. Szczególnie narażone są osoby powyżej 60. roku życia, pacjenci z niewydolnością oddechową, zaburzeniami czynności mięśnia sercowego oraz ciężkimi zaburzeniami czynności nerek. Reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja czy lęk, występują zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Niepamięć następcza jest dawkozależna i może utrzymywać się do zakończenia zabiegu, a w niektórych przypadkach dłużej. Midazolam może prowadzić do uzależnienia fizycznego, a nagłe przerwanie leczenia wiąże się z ryzykiem zespołu odstawienia, w tym drgawek. Zgłaszano również przypadki nadużywania leku.
bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, drgawki z odstawienia, duszność, działanie niepożądane, hiperaktywność, konwencja MedDRA, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, niezborność, nudności, obrzęk naczynioruchowy, ostry zespół wieńcowy, pobudzenie, pokrzywka, reakcja paradoksalna, roztwór do wstrzykiwań, ruchy mimowolne, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, świąd, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności mięśnia sercowego, zaburzenie czynności nerek, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrovent 0,25 mg/ml
Atrovent (bromek ipratropiowy) w roztworze do nebulizacji o stężeniu 0,25 mg/ml wykazuje działania niepożądane głównie o charakterze przeciwcholinergicznym oraz miejscowym podrażnieniem dróg oddechowych. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (w tym zaparcia, biegunka i wymioty). Reakcje nadwrażliwości i anafilaksja występują niezbyt często, stanowiąc poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Wśród działań niepożądanych układu nerwowego dominują ból i zawroty głowy, natomiast w obrębie narządu wzroku mogą pojawić się niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz jaskra, co jest istotne u pacjentów z predyspozycją do tych schorzeń.
aureola wzrokowa, biegunka, ból głowy, ból oka, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, kołatanie serca, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, nebulizacja, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk gardła, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Ipratropium – Działania niepożądane
Bromek ipratropium, antagonista receptorów muskarynowych, wykazuje liczne działania niepożądane wynikające z efektów przeciwcholinergicznych. Najczęściej obserwuje się ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, w tym nudności, wymioty, zaparcia i biegunkę. W preparatach złożonych, takich jak Berodual (ipratropium z fenoterolem), dodatkowo mogą wystąpić drżenia mięśni, tachykardia, kołatanie serca, dysfonia, nerwowość oraz wzrost ciśnienia skurczowego krwi. Ze strony układu nerwowego dominują bóle i zawroty głowy, a także rzadziej pobudzenie i zaburzenia psychiczne. W zakresie narządu wzroku mogą pojawić się niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe oraz jaskra, co wymaga szczególnej uwagi u pacjentów z predyspozycjami do jaskry z zamkniętym kątem przesączania.
antagonista receptorów muskarynowych, aureola wzrokowa, beta2-mimetyk, bromek ipratropium, ciśnienie skurczowe krwi, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, dysfonia, jaskra, jaskra z zamkniętym kątem, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, obrzęk błony śluzowej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie gardła, przekrwienie spojówki, przerost gruczołu krokowego, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, tachykardia, właściwości przeciwcholinergiczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil Chiesi 50 mcg/ml, (250 mcg/5 ml, 1 mg/20 ml)
Sufentanyl, silny opioid stosowany do indukcji i podtrzymania znieczulenia oraz jako środek przeciwbólowy zewnątrzoponowy, został oceniony w 6 badaniach klinicznych obejmujących 650 pacjentów. Wśród nich 78 otrzymywało lek dożylnie podczas poważnych zabiegów kardiochirurgicznych, a 572 zewnątrzoponowo pooperacyjnie lub podczas porodu. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) były nadmierne uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Działania niepożądane sklasyfikowano według układów i narządów oraz częstości występowania, z uwzględnieniem poważnych powikłań takich jak depresja oddechowa, reakcje anafilaktyczne, zaburzenia rytmu serca, drgawki i śpiączka, które wymagają natychmiastowej interwencji medycznej.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, ataksja, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupiwakaina, charakterystyka produktu leczniczego, depresja oddechowa, dyskineza, dystonia, hiperrefleksja, hipertonia mięśniowa, hipotonia niemowlęca, hipowentylacja, mioza, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk płuc, opioid, pomosty aortalno-wieńcowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sedacja, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, świąd, tachykardia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zatrzymanie krążenia, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddechu, znieczulenie ogólne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Benzydamine neo-angin forte 3 mg/ml
Benzydamine neo-angin forte w formie aerozolu do stosowania w jamie ustnej zawiera 3 mg benzydaminy chlorowodorku na 1 ml roztworu, a pojedyncza dawka 0,17 ml dostarcza 0,51 mg substancji czynnej. Stosowanie leku może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości i nasileniu, zależne od indywidualnej wrażliwości pacjenta. Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości o nieznanej częstości, które mogą wymagać natychmiastowego odstawienia leku i interwencji medycznej. Bardzo rzadko obserwowano skurcz krtani lub oskrzeli, stanowiące zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów z chorobami układu oddechowego. Rzadko występują objawy ze strony przewodu pokarmowego, takie jak świąd i suchość w jamie ustnej, znieczulenie ust i gardła (działanie farmakologiczne), nudności i wymioty. Benzydamina może także powodować nadwrażliwość na światło (niezbyt często) oraz bardzo rzadko obrzęk naczynioruchowy, który może zagrażać życiu.
aerozol do jamy ustnej, benzydamina, benzydaminy chlorowodorek, działanie niepożądane, MedDRA, nadwrażliwość na światło, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość jamy ustnej, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie skóry, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie układu oddechowego, zaburzenie żołądka i jelit, znieczulenie gardła, zwężenie dróg oddechowych - Leksykon chorób i schorzeń
Niedoczynność przytarczyc – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Niedoczynność przytarczyc jest częstym powikłaniem pooperacyjnym po zabiegach na tarczycy, z ryzykiem trwałej niedoczynności wynoszącym około 2,3%. Niezależne predyktory przejściowej niedoczynności przytarczyc obejmują niedoczynność tarczycy przed operacją (OR=3,230, 95% CI: 1,368-7,624, P=0,007), dyssekcję centralnego przedziału szyi (OR=2,196, 95% CI: 1,133-4,257, P=0,02) oraz obecność przytarczyc w preparacie operacyjnym (OR=5,547, 95% CI: 3,065-10,036, P<0,0001). Przejściowa hipokalcemia pooperacyjna jest częstsza u kobiet (OR=2,689, 95% CI: 1,049-6,895, P=0,039) i również związana z dyssekcją CCND oraz obecnością przytarczyc w preparacie. Niski poziom parathormonu (PTH) w pierwszej dobie po operacji koreluje z wysokim ryzykiem trwałej niedoczynności, a autotransplantacja przytarczyc wykazuje działanie ochronne. Wśród pacjentów z trwałą niedoczynnością 85% jest odpowiednio kontrolowanych, jednak 15% doświadcza słabej kontroli choroby, często z utrzymującą się objawową hipokalcemią pomimo terapii.
allotransplantacja przytarczyc, autotransplantacja przytarczyc, badanie histopatologiczne, choroby współistniejące, drgawki, funkcja nerek, gruczoł przytarczyczny, hipokalcemia, kamica nerkowa, niedoczynność przytarczyc, niedoczynność tarczycy, objawowa hipokalcemia, parathormon, pooperacyjna niedoczynność przytarczyc, poziom wapnia, skurcz krtani, zaćma, złogi wapnia, zwapnienie mózgu