Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
Validol 60 mg

Produkt leczniczy Validol, zawierający izowalerianian mentylu oraz mentol, wykazuje stosunkowo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Izowalerianian mentylu charakteryzuje się LD50 na poziomie 4 g/kg masy ciała u myszy i szczurów, a jednorazowe podanie w dawkach 1,25-11,8 mg/kg nie wywołuje efektów toksycznych. W badaniach przewlekłych (3 tygodnie) na szczurach i psach odnotowano bardzo niską toksyczność, z zaburzeniami motoryki i pogorszeniem orientacji, jednak bez wpływu na parametry hematologiczne i bez hepatotoksyczności. Mentol wykazuje toksyczność miejscową na oku królika, powodując poważne uszkodzenia ocenione na 9/10 po 24-godzinnej ekspozycji, natomiast krótkotrwałe podanie 10 mg skutkuje jedynie lekkim zamgleniem rogówki. W badaniach ogólnoustrojowych na szczurach nie stwierdzono encefalopatii, a wartość NOEL dla mentolu wynosi mniej niż 200 mg/kg masy ciała. Dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) mentolu wynosi 0-4 mg/kg mc./dobę.

Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie stosowania leku Validol

Produkt leczniczy Validol, zawierający jako substancję czynną mieszaninę mentolu i izowalerianianu mentylu, został poddany szeregowi badań przedklinicznych oceniających jego profil bezpieczeństwa. Poniżej przedstawiono szczegółowe dane dotyczące toksyczności poszczególnych składników produktu uzyskane w badaniach na zwierzętach laboratoryjnych.1

Badania toksyczności izowalerianianu mentylu

Izowalerianian mentylu, jeden z głównych składników produktu Validol, charakteryzuje się stosunkowo niskim profilem toksyczności w badaniach na zwierzętach. Określona wartość LD50 (dawka śmiertelna dla 50% badanej populacji) dla tej substancji wynosi 4 g/kg masy ciała.2

W badaniach toksyczności ostrej wykazano, że jednorazowe podanie izowalerianianu mentylu w dawkach 1,25-11,8 mg/kg nie powodowało efektów toksycznych u badanych zwierząt.3 Badania toksyczności po wielokrotnym podaniu wykazały, że długotrwała ekspozycja szczurów na izowalerianian mentylu prowadziła do zaburzeń motoryki oraz pogorszenia orientacji w terenie.4

Istotne jest, że poza wymienionymi efektami, nie zaobserwowano innych negatywnych skutków wpływających na ogólny stan zdrowia badanych zwierząt.5 Ponadto, badania przeprowadzone na psach wykazały brak wpływu izowalerianianu mentylu na parametry hematologiczne, w tym stężenie hemoglobiny, liczbę leukocytów i erytrocytów.6 W tych samych badaniach nie zaobserwowano również hepatotoksyczności produktu Validol.7

Zarówno w badaniach toksyczności przewlekłej trwających 3 tygodnie, jak i po jednorazowym podaniu, wykazano bardzo niską toksyczność izowalerianianu mentylu.8

Badania toksyczności mentolu

Mentol, jako drugi składnik czynny produktu Validol, został poddany badaniom toksyczności miejscowej oraz ogólnoustrojowej. W testach drażniącego działania na oko królika wykazano, że mentol może powodować poważne uszkodzenia oka ocenione na 9 w skali 1-10 po 24-godzinnej ekspozycji na tę substancję.9 Krótsze, 5-minutowe podanie 10 mg mentolu skutkowało jedynie lekkim zamgleniem rogówki oraz zwężeniem źrenicy.10

W badaniach ogólnoustrojowych przeprowadzonych na szczurach nie zaobserwowano encefalopatii po podaniu mentolu. Ustalona wartość NOEL (najwyższy poziom, przy którym nie obserwuje się efektów) wynosi mniej niż 200 mg/kg masy ciała.<sup data-drug="Validol" data-section="Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie" title="Po podaniu ogólnoustrojowym u szczurów, nie zaobserwowano encefalopatii. Wartość NOEL wynosi 11

Warto odnotować, że w praktyce klinicznej opisano przypadki nadwrażliwości u ludzi związane ze stosowaniem produktów zawierających mentol, np. papierosów mentolowych.12 Ponadto, u niemowląt, którym podawano krople do nosa zawierające mentol, obserwowano przypadki skurczu krtani oraz zaburzenia ze strony układu nerwowego i pokarmowego.13

Zgodnie z ustaleniami dotyczącymi bezpieczeństwa, dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) mentolu jako dodatku do żywności wynosi od 0 do 4 mg/kg masy ciała na dobę.14

Badania kwasu izowalerianowego

Kwas izowalerianowy, który związany jest z izowalerianianem mentylu występującym w produkcie Validol, należy do grupy związków naturalnie występujących w korzeniu kozłka lekarskiego (Valerianae radix), obok kwasu walerianowego oraz walepotriatów.15 Badania długoterminowe przeprowadzone na szczurach, którym podawano wyciąg z korzenia kozłka lekarskiego przez okres 4-8 tygodni, wykazały niską toksyczność tych składników.16

Zestawienie wyników badań przedklinicznych

Substancja Rodzaj badania Gatunek zwierząt Wyniki
Izowalerianian mentylu Toksyczność ostra (LD50) Myszy, szczury 4 g/kg masy ciała
Toksyczność ostra (jednorazowe podanie) Myszy, szczury Brak efektów toksycznych w dawkach 1,25-11,8 mg/kg
Toksyczność przewlekła (3 tygodnie) Szczury, psy Bardzo niska toksyczność, zaburzenia motoryki, brak wpływu na parametry hematologiczne, brak hepatotoksyczności
Mentol Toksyczność miejscowa (oko) Króliki Poważne uszkodzenie (9/10) po 24h ekspozycji; lekkie zamglenie rogówki po 5 min ekspozycji na 10 mg
Toksyczność ogólnoustrojowa Szczury Brak encefalopatii, NOEL < 200 mg/kg
Bezpieczeństwo stosowania Ludzie ADI: 0-4 mg/kg mc./dobę
Kwas izowalerianowy Toksyczność przewlekła (4-8 tygodni) Szczury Niska toksyczność

Przedstawione dane przedkliniczne wskazują na stosunkowo niską toksyczność składników produktu leczniczego Validol przy standardowym stosowaniu.17 Należy jednak uwzględnić potencjalne zagrożenia związane z występowaniem reakcji nadwrażliwości na mentol oraz możliwość wystąpienia działań niepożądanych przy długotrwałym stosowaniu izowalerianianu mentylu, szczególnie w wysokich dawkach.18

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl