Dawkowanie i sposób podawania
Jobenguan

Jobenguan, zawierający radioizotopy 131I lub 123I, jest stosowany w diagnostyce i terapii chorób układu współczulnego oraz guzów neuroendokrynnych. W diagnostyce MIBG-131I podaje się dorosłym w dawkach 40-80 MBq (1,2-2,2 mCi), natomiast MIBG-123I w zakresie 80-200 MBq, z możliwością zwiększenia do 111-370 MBq przy badaniu unerwienia współczulnego mięśnia sercowego. Dawkowanie u dzieci jest dostosowane do masy ciała według współczynników EANM, z minimalną aktywnością diagnostyczną 35 MBq, a dla badania sercowego nie niższą niż 80 MBq. W przypadku MIBG-123I u dzieci poniżej 6 miesięcy stosuje się 4 MBq/kg (max. 40 MBq), a u starszych dzieci dawkowanie jest zależne od wieku i masy ciała, zgodnie z podanymi tabelami. Podanie odbywa się powoli dożylnie lub wlewem, z uwzględnieniem lokalnych przepisów i diagnostycznych poziomów referencyjnych (DRL).

  1. Dawkowanie i sposób podawania substancji jobenguan – wprowadzenie
  2. Dawkowanie jobenguanu w procedurach diagnostycznych
    1. Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyny 131I (MIBG-131I) u dorosłych
    2. Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyny 123I (MIBG-123I) u dorosłych
    3. Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyny 131I (MIBG-131I) u dzieci
    4. Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyny 123I (MIBG-123I) u dzieci i młodzieży
  3. Dawkowanie jobenguanu w procedurach terapeutycznych
    1. Metody doboru aktywności terapeutycznej
    2. Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
  4. Sposób podawania preparatów z jobenguan
    1. Metajodobenzyloguanidyna 131I (MIBG-131I) do diagnostyki
    2. Metajodobenzyloguanidyna 123I (MIBG-123I)
    3. Metajodobenzyloguanidyna 131I (MIBG-131I) do terapii
  5. Porównanie dawkowania jobenguanu w różnych preparatach
    1. Kolejne rozdziały

Dawkowanie i sposób podawania substancji jobenguan – wprowadzenie

Jobenguan (131I lub 123I) to substancja czynna stosowana w radiofarmaceutykach diagnostycznych i terapeutycznych, która występuje w różnych stężeniach aktywności promieniotwórczej w zależności od wskazania. Właściwe dawkowanie jest kluczowe dla uzyskania optymalnych wyników zarówno w diagnostyce, jak i terapii chorób związanych z układem współczulnym oraz guzów neuroendokrynnych. 1 2

Dawkowanie jobenguanu w procedurach diagnostycznych

Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyny 131I (MIBG-131I) u dorosłych

W przypadku Metajodobenzyloguanidyny 131I (MIBG-131I) do diagnostyki, standardowa aktywność podawana osobom dorosłym zawiera się w przedziale 40-80 MBq (1,2-2,2 mCi). 3

Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyny 123I (MIBG-123I) u dorosłych

Dla preparatu Metajodobenzyloguanidyna-123I (MIBG-123I) zalecana dawka dla osób dorosłych wynosi 80-200 MBq. W przypadkach, gdy badanie dotyczy unerwienia współczulnego mięśnia sercowego, rekomendowane dawkowanie zwiększa się do zakresu 111-370 MBq. 4

Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyny 131I (MIBG-131I) u dzieci

Aktywność podawana dzieciom stanowi część dawki dla osoby dorosłej i jest obliczana na podstawie masy ciała dziecka. Zgodnie z zaleceniami Grupy Pediatrycznej Europejskiego Towarzystwa Medycyny Nuklearnej (Paediatric Task Group of EANM) stosuje się współczynniki przeliczeniowe według masy ciała. Ze względu na konieczność uzyskania odpowiedniej jakości scyntygramów, najmniejsza zalecana aktywność dla dzieci wynosi 35 MBq. 5

Masa ciała dziecka (kg) Współczynnik Masa ciała dziecka (kg) Współczynnik Masa ciała dziecka (kg) Współczynnik
3 0,10 22 0,50 42 0,78
4 0,14 24 0,53 44 0,80
6 0,19 26 0,56 46 0,82
8 0,23 28 0,58 48 0,85
10 0,27 30 0,62 50 0,88
12 0,32 32 0,65 52-54 0,90
14 0,36 34 0,68 56-58 0,92
16 0,40 36 0,71 60-62 0,96
18 0,44 38 0,73 64-66 0,98
20 0,46 40 0,76 68 0,99

Dawkowanie Metajodobenzyloguanidyny 123I (MIBG-123I) u dzieci i młodzieży

W przypadku preparatu MIBG-123I stosowany jest inny schemat dawkowania u dzieci, zależny od wieku oraz masy ciała:

  • Dzieci poniżej 6 miesiąca życia: 4 MBq na kilogram masy ciała (maksymalnie 40 MBq) 6
  • Dzieci w wieku pomiędzy 6 miesięcy a 2 lata: 4 MBq na kilogram masy ciała (minimum 40 MBq) 7
  • Dzieci powyżej 2 lat: dawkowanie na podstawie masy ciała zgodnie z tabelą poniżej 8
Masa ciała dziecka (kg) Dawka (aktywność) (MBq) Masa ciała dziecka (kg) Dawka (aktywność) (MBq) Masa ciała dziecka (kg) Dawka (aktywność) (MBq)
3 20 15 76 35 140
4 28 20 92 40 152
6 38 25 110 45 162
8 46 30 124 50 176
10 54

W przypadku badania unerwienia współczulnego mięśnia sercowego u dzieci, minimalna aktywność nie powinna być niższa niż 80 MBq. 9

Dawkowanie jobenguanu w procedurach terapeutycznych

Metody doboru aktywności terapeutycznej

W przypadku zastosowania Metajodobenzyloguanidyny 131I (MIBG-131I) do terapii stosuje się dwa podstawowe sposoby doboru aktywności terapeutycznej:

  1. Aktywność dobrana indywidualnie – na podstawie badań dozymetrycznych. Aktywność oraz odstępy czasu pomiędzy możliwymi wielokrotnymi podaniami radiofarmaceutyku uzależnione są od:
    • Masy guza nowotworowego
    • Stopnia upośledzenia czynności szpiku kostnego
    • Funkcji nerek

    Istotna jest również dynamika procesu nowotworowego – im szybsza progresja guza, tym krótszy powinien być odstęp czasu pomiędzy kolejnymi dawkami. 10

  2. Stała aktywność terapeutyczna – zwykle w przedziale 3,7-11,1 GBq. 11

Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów

Dawki terapeutyczne są identyczne zarówno dla dzieci, jak i dorosłych. Istotne jest, że produktu nie wolno podawać wcześniakom ani noworodkom. W przypadku osób w wieku podeszłym nie jest wymagane specjalne dostosowanie dawkowania. 12

Sposób podawania preparatów z jobenguan

Metajodobenzyloguanidyna 131I (MIBG-131I) do diagnostyki

Preparat podawany jest powoli dożylnie. Czas wstrzyknięcia powinien wynosić od 30 do 300 sekund. Należy pamiętać, że zgodnie z Dyrektywą Europejską 97/43/Euratom i aktualną praktyką europejską, podane aktywności należy traktować jako ogólne wytyczne. Lekarz specjalista w dziedzinie medycyny nuklearnej powinien uwzględniać diagnostyczne poziomy referencyjne (DRL) oraz zasady określone przez lokalne przepisy. Wstrzyknięcie aktywności większej niż lokalne DRL wymaga odpowiedniego uzasadnienia. 13

Metajodobenzyloguanidyna 123I (MIBG-123I)

Preparat MIBG-123I podawany jest we wlewie lub powolnej iniekcji dożylnej. Jeżeli jest taka potrzeba, można zwiększyć podawaną objętość poprzez rozcieńczenie roztworu. Rekomendowany schemat dawkowania powinien również uwzględniać zasady określone przez lokalne przepisy dotyczące dawkowania produktów radiofarmaceutycznych. 14

Metajodobenzyloguanidyna 131I (MIBG-131I) do terapii

Dawka terapeutyczna podawana jest dożylnie, zwykle w powolnym wlewie dożylnym w ciągu 1,5-4 godzin. Należy zachować określoną procedurę przygotowania leku:

  1. Około 1 godziny przed podaniem należy rozmrozić fiolkę zawierającą jobenguan (131I) poprzez umieszczenie jej wraz z ołowianym pojemnikiem osłonowym w łaźni wodnej o temperaturze nieprzekraczającej 50°C.
  2. Po rozmrożeniu, bezpośrednio przed podaniem drogą wlewu dożylnego, zalecane jest rozcieńczenie dawki za pomocą 50 ml jałowego roztworu soli fizjologicznej.

15

Porównanie dawkowania jobenguanu w różnych preparatach

Preparat Dorośli Dzieci Sposób podania
MIBG-131I do diagnostyki 40-80 MBq (1,2-2,2 mCi) Część dawki dla dorosłego wg współczynników z tabeli EANM; min. 35 MBq Powoli dożylnie (30-300 sekund)
MIBG-123I 80-200 MBq
111-370 MBq (badanie unerwienia serca)		 <6 m.ż.: 4 MBq/kg (maks. 40 MBq)
6 m.ż.-2 r.ż.: 4 MBq/kg (min. 40 MBq)
>2 r.ż.: wg tabeli masy ciała		 Wlew lub powolna iniekcja dożylna
MIBG-131I do terapii Indywidualnie wg dozymetrii
lub
3,7-11,1 GBq (stała dawka)		 Identyczne jak dla dorosłych
(przeciwwskazane u wcześniaków i noworodków)		 Powolny wlew dożylny (1,5-4 godz.)
po rozcieńczeniu 50 ml soli fizjologicznej

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl