Skład i postać leku
Cefobid 1 g

Cefobid to preparat zawierający 1 g cefoperazonu w postaci soli sodowej, dostępny jako proszek do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Każda fiolka zawiera 35,6 mg sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Lek nie zawiera substancji pomocniczych, co zmniejsza ryzyko reakcji alergicznych. Preparat przechowuje się w temperaturze do 25°C, a po rozpuszczeniu roztwór można przechowywać do 24 godzin w lodówce (2–8°C). Podanie może odbywać się domięśniowo lub dożylnie, z odpowiednim przygotowaniem roztworu. Do wstrzyknięć domięśniowych stosuje się wodę do wstrzykiwań i 2% roztwór chlorowodorku lidokainy, aby uzyskać końcowe stężenia cefoperazonu 250 mg/ml lub 333 mg/ml, z określonymi objętościami rozpuszczalników i odrzucaniem nadmiaru leku.

Skład, postać farmaceutyczna i forma podania leku Cefobid 1 g

Cefobid to produkt leczniczy występujący w postaci proszku do sporządzenia roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Każda fiolka szklana zawiera 1 g substancji czynnej cefoperazonu w postaci soli sodowej (Cefoperazonum). Preparat zawiera 35,6 mg sodu w każdej fiolce, co jest istotną informacją dla pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.1

Lek Cefobid nie zawiera żadnych substancji pomocniczych, co jest istotną informacją zarówno dla lekarzy przepisujących lek, jak i dla pacjentów z nadwrażliwością na różne substancje pomocnicze.2

Opakowanie i warunki przechowywania

Produkt jest dostępny w fiolce szklanej zabezpieczonej gumowym korkiem i aluminiowym kapslem z plastikową przykrywką, umieszczonej w tekturowym pudełku. Fiolka zawiera 1 g cefoperazonu w postaci proszku do sporządzania roztworu.3

Lek należy przechowywać w temperaturze do 25°C. Okres ważności produktu wynosi 2 lata. Po rozpuszczeniu, sporządzony roztwór można przechowywać przez 24 godziny w lodówce, w temperaturze od 2°C do 8°C.4

Sposoby podania leku Cefobid

Przed zastosowaniem leku, fiolkę należy wstrząsnąć. Cefobid może być podawany na dwa sposoby: domięśniowo lub dożylnie, z zachowaniem odpowiednich procedur przygotowania roztworu.5

Podanie domięśniowe

Do przygotowania roztworu do wstrzyknięć domięśniowych używa się wody do wstrzykiwań. Przy wyższych stężeniach (250 mg/ml lub większych) zaleca się użycie roztworu lidokainy, który przygotowuje się przez zmieszanie wody do wstrzykiwań z 2% roztworem chlorowodorku lidokainy, aby uzyskać około 0,5% roztwór chlorowodorku lidokainy.6

Proces przygotowania roztworu do podania domięśniowego jest dwustopniowy:7

  1. Dodanie wymaganej objętości wody do wstrzykiwań do fiolki z cefoperazonem, a następnie wstrząśnięcie do całkowitego rozpuszczenia się leku
  2. Dodanie wymaganej objętości 2% roztworu lidokainy i zamieszanie
Zawartość fiolki Końcowe stężenie cefoperazonu Czynność 1.
Objętość dodawanej wody do wstrzykiwań
Czynność 2.
Objętość dodawanego 2% roztworu lidokainy
Objętość do odrzucenia*
1,0 g cefoperazonu 250 mg/ml 2,6 ml 0,9 ml 4,0 ml
333 mg/ml 1,8 ml 0,6 ml 3,0 ml

* W fiolce znajduje się wystarczający nadmiar leku, więc tylko określona objętość jest podawana, a określona odrzucana.8

Podanie dożylne

Przygotowanie roztworu do podania dożylnego odbywa się w dwóch etapach. Najpierw sporządza się koncentrat roztworu cefoperazonu poprzez rozpuszczenie jałowego proszku w jednym z odpowiednich roztworów dożylnych, w stosunku minimum 2,8 ml rozpuszczalnika na 1 g cefoperazonu. Aby ułatwić przygotowanie, zaleca się użycie 5 ml odpowiedniego roztworu na 1 g cefoperazonu.9

Roztwory do sporządzania koncentratu roztworu do wstrzykiwań dożylnych obejmują:10

  • 5% roztwór glukozy
  • 5% roztwór glukozy z 0,9% roztworem chlorku sodu
  • 5% roztwór glukozy z 0,2% roztworem chlorku sodu
  • 10% roztwór glukozy
  • 0,9% roztwór chlorku sodu
  • woda do wstrzykiwań

Przed podaniem, całą ilość otrzymanego koncentratu roztworu należy dalej rozcieńczyć w jednym z następujących roztworów do wstrzykiwań dożylnych:11

  • 5% roztwór glukozy
  • 5% roztwór glukozy z mleczanowym płynem Ringera
  • 5% roztwór glukozy z 0,9% roztworem chlorku sodu
  • 5% roztwór glukozy z 0,2% roztworem chlorku sodu
  • 10% roztwór glukozy
  • mleczanowy płyn Ringera
  • 0,9% roztwór chlorku sodu

Niezgodności farmaceutyczne

Należy zwrócić szczególną uwagę na niezgodność fizyczną między produktem Cefobid a antybiotykami aminoglikozydowymi. Z tego powodu nie należy mieszać roztworów tych leków. W przypadku leczenia skojarzonego, leki można podawać w kolejnych krótkotrwałych infuzjach dożylnych, używając dwóch cewników dożylnych, które należy przepłukiwać odpowiednim płynem do rozcieńczania między podaniami.12

Ważne jest przestrzeganie kolejności podawania leków – zaleca się podawać cefoperazon przed aminoglikozydem.13

Niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.14

  1. 17.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl