roztwór glukozy
Roztwór glukozy to preparat medyczny zawierający glukozę (cukier prosty) rozpuszczoną w wodzie do iniekcji. W praktyce klinicznej stosowany jest w różnych stężeniach, najczęściej jako 5%, 10%, 20%, 40% lub 50% roztwór.
Główne zastosowania roztworu glukozy obejmują: suplementację kalorii w żywieniu pozajelitowym, leczenie hipoglikemii, dostarczanie płynów w odwodnieniu, użycie jako nośnik dla leków oraz stosowanie w procedurach diagnostycznych. W zależności od stężenia, roztwory glukozy mają różną osmolarność i wartość energetyczną.
Należy pamiętać, że długotrwałe stosowanie roztworów glukozy może prowadzić do hiperglikemii, co jest szczególnie niebezpieczne u pacjentów z cukrzycą. Wysokie stężenia glukozy (20% i więcej) podaje się wyłącznie do żył o dużym przepływie, najczęściej centralnych, ze względu na ryzyko podrażnienia śródbłonka naczyń żylnych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Metronidazol 0,5% Fresenius 5 mg/ml
Metronidazol 0,5% Fresenius to sterylny roztwór do infuzji o stężeniu 5 mg/ml (500 mg w 100 ml), przeznaczony do podawania dożylnego. Roztwór charakteryzuje się osmolarnością 300 mOsmol/L oraz pH w zakresie 4,5-7,0, co zapewnia kompatybilność z płynami ustrojowymi i minimalizuje ryzyko podrażnienia naczyń. Substancje pomocnicze obejmują chlorek sodu, disodu fosforan dwunastowodny, kwas cytrynowy jednowodny oraz wodę do wstrzykiwań. Istotnym aspektem jest zawartość sodu: 0,135 mmol (3,10 mg) w 1 ml, co daje 13,5 mmol (310 mg) sodu w całym pojemniku 100 ml, co należy uwzględnić u pacjentów na diecie niskosodowej.
aseptyka, chlorek sodu, dieta niskosodowa, fosforan disodu, kontrola wizualna roztworu, kwas cytrynowy, metronidazol, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, podanie dożylne, podrażnienie naczyń, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, substancja czynna, substancja pomocnicza, terapia infuzyjna, woda do wstrzykiwań, zestaw do infuzji - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicoplanin AptaPharma 400 mg
Teicoplanin AptaPharma jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 200 mg i 400 mg teikoplaniny, odpowiadających co najmniej 200 000 j.m. i 400 000 j.m. substancji czynnej. Po rekonstytucji proszku z dołączonym rozpuszczalnikiem (3,14 mL wody do wstrzykiwań) uzyskuje się roztwór o objętości 3,0 mL zawierający odpowiednio 200 mg lub 400 mg teikoplaniny, o pH 7,2-7,8 i izotoniczny względem osocza. Preparat zawiera 10 mg sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Roztwór po rekonstytucji ma charakterystyczny lekko do intensywnie brązowawy, opalizujący wygląd i jest przeznaczony do jednorazowego użycia, z zachowaniem stabilności chemicznej i fizycznej do 24 godzin w temperaturze 2-8°C, pod warunkiem natychmiastowego zużycia ze względów mikrobiologicznych.
aminoglikozyd, chlorek sodu, dializa otrzewnowa, guma bromobutylowa, liofilizowany proszek, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, proszek i rozpuszczalnik do roztworu, rekonstytucja, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, stabilność farmaceutyczna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, teikoplanina, terapia skojarzona, uszczelnienie flip-off, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Meropenem Accord 500 mg
Meropenem Accord jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 500 mg i 1000 mg meropenemu trójwodnego na fiolkę. Substancją pomocniczą jest węglan sodu, co skutkuje zawartością sodu wynoszącą odpowiednio około 45,1 mg w fiolce 500 mg oraz 90,2 mg w fiolce 1000 mg. Preparat wymaga rozpuszczenia przed podaniem; do szybkiego wstrzyknięcia dożylnego stosuje się jałową wodę do wstrzykiwań, uzyskując stężenie 50 mg/ml, natomiast do infuzji dożylnej rozpuszcza się go w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze glukozy, w stężeniu od 1 do 20 mg/ml. Roztwór powinien być bezbarwny lub o żółtawym zabarwieniu, bez obecności cząstek stałych, a każda fiolka jest przeznaczona do jednorazowego użycia.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Neupogen 960 mcg/ml (48 mln j.m./0,5 ml)
Neupogen to roztwór do wstrzykiwań zawierający filgrastym w stężeniu 960 µg/ml (48 mln j.m./0,5 ml), gdzie każda ampułko-strzykawka zawiera 480 µg (48 mln j.m.) filgrastymu w 0,5 ml roztworu (0,96 mg/ml). Filgrastym jest rekombinowanym ludzkim czynnikiem pobudzającym tworzenie kolonii granulocytów, produkowanym metodą r-DNA w szczepie Escherichia coli K12. Substancje pomocnicze obejmują sorbitol (50 mg/ml), kwas octowy lodowaty, wodorotlenek sodu 1 N, polisorbat 80 oraz wodę do wstrzykiwań. Neupogen może być podawany bezpośrednio lub po rozcieńczeniu w 5% roztworze glukozy, przy czym stężenie końcowe nie powinno być niższe niż 2 µg/ml (0,2 mln j.m./ml). W przypadku rozcieńczenia poniżej 15 µg/ml (1,5 mln j.m./ml) konieczne jest dodanie ludzkiej albuminy osoczowej (HSA) do stężenia 2 mg/ml, aby zapobiec adsorpcji substancji czynnej.
adsorpcja substancji czynnej, albumina osoczowa, ampułko-strzykawka, czynnik pobudzający tworzenie kolonii granulocytów, Escherichia coli, filgrastym, kwas octowy lodowaty, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, skażenie mikrobiologiczne, sodu wodorotlenek, sorbitol, stabilność chemiczna, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Crealb 200 g/l 200 g/l
Produkt leczniczy Crealb 200 g/l to roztwór do infuzji zawierający 20% białka całkowitego, z czego co najmniej 95% stanowi albumina ludzka. Preparat dostępny jest w fiolkach o pojemności 50 ml (10 g albuminy) oraz 100 ml (20 g albuminy), charakteryzuje się działaniem hiperonkotycznym oraz zawiera 100 mmol/l sodu (2,3 g/l), co odpowiada 115 mg sodu w fiolce 50 ml i 230 mg sodu w fiolce 100 ml. Skład uzupełniają substancje pomocnicze takie jak sodu kaprylan, sodu chlorek, regulatory pH (sodu wodorotlenek lub kwas solny) oraz woda do wstrzykiwań. Produkt przechowuje się w temperaturze poniżej 25°C, chroniąc przed światłem, a okres ważności wynosi 3 lata. Po otwarciu fiolki należy zużyć zawartość niezwłocznie, a roztwór nie może być stosowany, jeśli jest mętny lub zawiera osad.
albumina ludzka, białko całkowite, chlorek sodu, ciśnienie osmotyczne, działanie hiperonkotyczne, hemoliza krwinek, koncentrat krwinek czerwonych, krew pełna, kwas solny, podanie dożylne, produkt leczniczy, regulator pH, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, sodu kaprylan, sól fizjologiczna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Osagrand 3 mg
Osagrand to roztwór do wstrzykiwań zawierający 3 mg kwasu ibandronowego w 3 ml roztworu (stężenie 1 mg/ml), podawany dożylnie. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 3,465-4,235 oraz osmolalnością 270-310 mosmol/kg, jest bezbarwny i pozbawiony cząstek stałych. Substancje pomocnicze to m.in. chlorek sodu zapewniający izotoniczność, kwas octowy lodowaty jako regulator pH oraz bufor sodu octan trójwodny. Produkt jest pakowany w ampułki z bezbarwnego szkła typu I, dostępne w opakowaniach po 1 lub 4 ampułki, z okresem ważności 2 lata i bez specjalnych wymagań dotyczących przechowywania.
ampułka ze szkła, chlorek sodu, izotoniczność, kwas ibandronowy, kwas octowy lodowaty, octan sodu trójwodny, osmolalność, regulator pH, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, sodu ibandronian jednowodny, sól fizjologiczna, substancja buforująca, substancja pomocnicza, wenflon, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Propofol 1% MCT/LCT Fresenius 10 mg/ml
Propofol 1% MCT/LCT Fresenius to emulsja do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, zawierająca propofol jako substancję czynną. Preparat dostępny jest w ampułkach i fiolkach o pojemnościach 20 ml (200 mg propofolu), 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Emulsja typu olej w wodzie zawiera również substancje pomocnicze, takie jak oczyszczony olej sojowy (50 mg/ml), triglicerydy średniołańcuchowe i długłańcuchowe, fosfatydy jaja kurzego, glicerol oraz kwas oleinowy. Produkt przeznaczony jest do podawania dożylnego, zarówno w formie bolusa, jak i długotrwałej infuzji. Przechowywanie powinno odbywać się w temperaturze do 25°C, bez zamrażania, a po otwarciu preparat należy zużyć natychmiast. Po rozcieńczeniu emulsję należy podać w ciągu 6 godzin, a zestawy do podawania wymienić po 12 godzinach.
bolus, emulsja do wstrzykiwań, emulsja olej w wodzie, fosfatydy jaja, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, łącznik Y, lidokaina, niezgodność farmaceutyczna, olej sojowy, podanie dożylne, propofol, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, stężenie leku, szkło typu I, szkło typu II, triglicerydy kwasów tłuszczowych, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Tarcefoksym 2 g
Tarcefoksym 2 g to preparat zawierający 2 g cefotaksymu w formie soli sodowej, dostępny jako proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Zawartość sodu w jednej fiolce wynosi 96 mg (4,2 mmol), co jest istotne dla pacjentów z ograniczeniem sodu w diecie. Preparat nie zawiera substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko działań niepożądanych i interakcji. Cefotaksym można podawać domięśniowo (rozpuszczając proszek w 10 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworze lidokainy), dożylnie (w 10 ml wody do wstrzykiwań, 0,9% NaCl lub 5% glukozy) lub w formie infuzji dożylnej (rozcieńczenie w 50-100 ml 0,9% NaCl lub 5% glukozy, podawanej przez 20-60 minut). Roztwór 1 g cefotaksymu w 14 ml wody do wstrzykiwań jest izotoniczny. Roztworu nie należy łączyć z aminoglikozydami ani rozcieńczać w roztworach o pH >7,5 lub wodorowęglanie sodu, aby nie obniżyć aktywności leku.
aminoglikozyd, cefotaksym, infuzja dożylna, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, sód, sól sodowa cefotaksymu, stężenie terapeutyczne, temperatura przechowywania leku, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefuroxime Dali Pharma 750 mg
Cefuroxime Dali Pharma to preparat zawierający cefuroksym sodowy dostępny w dawkach 750 mg i 1500 mg, przeznaczony do podawania domięśniowego lub dożylnego w formie proszku do sporządzania roztworu. Fiolki 750 mg zawierają 40,6 mg sodu, a 1500 mg – 81,2 mg sodu. Przygotowanie roztworu zależy od drogi podania: dla dawki 750 mg do podania domięśniowego stosuje się 3 mL wody (stężenie około 216 mg/mL), a do wstrzyknięcia dożylnego co najmniej 6 mL (stężenie około 116 mg/mL). Dla dawki 1500 mg odpowiednio 6 mL wody do podania domięśniowego (216 mg/mL) oraz co najmniej 15 mL do wstrzyknięcia dożylnego (94 mg/mL). Roztwory do infuzji przygotowuje się przez rozcieńczenie w 50 lub 100 mL kompatybilnego płynu infuzyjnego. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych, a pH roztworu mieści się w zakresie 4,0–9,0.
antybiotyk aminoglikozydowy, azlocylina, cefuroksym, cukier inwertowany, guma bromobutylowa, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan sodu, podanie domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, przesuw fazowy, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, roztwór Ringera, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Biotaksym 1 g
Biotaksym to preparat zawierający cefotaksym sodowy w dawkach 1 g lub 2 g, stosowany do podawania domięśniowego, dożylnego lub w formie infuzji. Każdy gram substancji czynnej zawiera 48 mg sodu (2,09 mmol), co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Proszek do sporządzania roztworu jest higroskopijny i po rozpuszczeniu powinien dawać klarowny, bezbarwny lub jasnożółty roztwór. Podawanie domięśniowe wymaga rozpuszczenia w 4 ml wody do wstrzykiwań lub 1% roztworu lidokainy (nie do podawania dożylnego), dożylne w 10 ml wody, a infuzja trwa 20-60 minut po rozcieńczeniu w 50-100 ml odpowiedniego roztworu infuzyjnego (np. 0,9% NaCl, 5% glukozy, mleczan Ringera). U niemowląt poniżej 2 miesiąca życia dopuszczalne jest tylko podanie dożylne.
aminoglikozyd, antybiotyk, Biotaksym, cefotaksym, cefotaksym sodowy, higroskopijność, infuzja dożylna, lidokaina, mleczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, podanie parenteralne, proszek do sporządzania roztworu, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, roztwór infuzyjny, roztwór Ringera, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie i infuzja - Leksykon leków
Przedawkowanie – Glipizide BP 5 mg
Przedawkowanie glipizydu, pochodnej sulfonylomocznika, prowadzi do gwałtownego obniżenia poziomu glukozy we krwi, co może skutkować hipoglikemią o różnym nasileniu – od łagodnych objawów, takich jak drżenia, potliwość, kołatanie serca i uczucie głodu, po ciężkie stany zagrażające życiu, w tym śpiączkę i drgawki. U pacjentów z chorobami wątroby eliminacja glipizydu jest spowolniona, co zwiększa ryzyko przedłużonej hipoglikemii. Hemodializa nie jest skuteczna w usuwaniu glipizydu z organizmu ze względu na jego silne wiązanie z białkami osocza.
białko osocza, choroba wątroby, ciężka hipoglikemia, doustne podanie glukozy, drgawki, drżenie, hemodializa, hospitalizacja, kołatanie serca, nadmierna potliwość, objawy neurologiczne, pochodna sulfonylomocznika, podanie dożylne, powikłanie neurologiczne, poziom glukozy, przedawkowanie glipizydu, przedłużona hipoglikemia, roztwór glukozy, śpiączka, stężenie glukozy, utrata przytomności, wlew glukozy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Paracetamol B. Braun 10 mg/ml
Paracetamol B. Braun to roztwór do infuzji o stężeniu 10 mg/ml, dostępny w ampułkach 10 ml (100 mg paracetamolu), butelkach 50 ml (500 mg) oraz 100 ml (1000 mg). Substancją czynną jest paracetamol, a skład uzupełniają mannitol, sodu cytrynian dwuwodny, kwas octowy lodowaty oraz woda do wstrzykiwań. Roztwór charakteryzuje się osmolarnością teoretyczną 305 mOsm/l oraz pH w zakresie 4,5–5,5. Produkt jest przezroczysty, może mieć lekko różowawo-pomarańczowe zabarwienie, a opakowania wykonane są z LDPE. Preparat może być rozcieńczany w roztworze chlorku sodu 0,9%, glukozy 5% lub ich mieszaninie, przy czym stosunek rozcieńczenia nie powinien przekraczać 1:10. Nie zaleca się mieszania z innymi lekami.
cytrynian sodu, kwas octowy, mannitol, niezgodność farmaceutyczna, osmolarność, paracetamol, podanie dożylne, polietylen o niskiej gęstości, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, stabilność roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, zestaw infuzyjny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levosimendan Kabi 2,5 mg/ml
Levosimendan Kabi to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający lewozymendan w stężeniu 2,5 mg/ml, dostępny w fiolkach po 5 ml (12,5 mg lewozymendanu). Preparat wymaga rozcieńczenia przed podaniem dożylnym, z zalecanymi stężeniami roztworu do infuzji wynoszącymi 0,025 mg/ml (5 ml koncentratu w 500 ml glukozy 5%) lub 0,05 mg/ml (10 ml koncentratu w 500 ml glukozy 5%). Należy unikać rozcieńczania do stężeń wyższych niż 0,05 mg/ml, aby zapobiec opalescencji i wytrąceniu osadu. Produkt zawiera 785 mg/ml etanolu (98% objętościowo), co jest istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa podania. Po rozcieńczeniu roztwór jest stabilny chemicznie i fizycznie przez 24 godziny w temperaturze 2–8°C lub 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia powinien być zużyty niezwłocznie lub przechowywany maksymalnie 24 godziny w lodówce, o ile rozcieńczenie odbyło się w warunkach aseptycznych.
digoksyna, dostęp dożylny, etanol bezwodny, furosemid, glicerolu triazotan, guma chlorobutylowa, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, lewozymendan, opalescencja roztworu, podanie dożylne, powidon, rozcieńczenie leku, roztwór glukozy, stabilność chemiczna i fizyczna, utylizacja produktów leczniczych, warunki aseptyczne, wytrącenie osadu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amsidyl 75 mg/1,5 ml
Amsidyl to cytotoksyczny preparat onkologiczny dostępny w formie koncentratu (75 mg amsakryny w 1,5 ml) oraz rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do infuzji. Koncentrat zawiera 50 mg amsakryny/ml oraz dimetyloacetamid, natomiast rozpuszczalnik to roztwór kwasu (S)-mlekowego w wodzie do wstrzykiwań. Po rozpuszczeniu koncentratu rozpuszczalnikiem uzyskuje się roztwór o stężeniu 5 mg/ml amsakryny, który następnie należy rozcieńczyć w co najmniej 500 ml 5% roztworu glukozy. Preparat wykazuje niezgodność z jonami chlorkowymi, dlatego bezwzględnie zabrania się stosowania roztworów NaCl do rozcieńczania. Do przenoszenia stężonych roztworów amsakryny należy używać wyłącznie szklanych strzykawek. Produkt ma okres ważności 2 lata w temperaturze do 25°C, a po rozcieńczeniu zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 48 godzin w 2–25°C, jednak roztwór należy zużyć natychmiast lub przechowywać maksymalnie 24 godziny w 2–8°C, jeśli rekonstytucja odbyła się w warunkach aseptycznych.
amsakryna, Amsidyl, cytostatyk, dimetyloacetamid, jon chlorkowy, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas (S)-mlekowy, lecznictwo onkologiczne, lek cytotoksyczny, niezgodność farmaceutyczna, podanie pozanaczyniowe, preparat cytotoksyczny, rozpuszczalnik, roztwór glukozy, roztwór sodu chlorku, stężony roztwór, szklana strzykawka, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Oxycodone Polpharma 10 mg/ml
Oxycodone Polpharma w stężeniu 10 mg/ml jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, podawany dożylnie (bolus, infuzja, PCA) lub podskórnie (bolus, infuzja). Dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do nasilenia bólu i stanu pacjenta, z uwzględnieniem wcześniejszej terapii opioidowej. Przy bolusie dożylnym preparat rozcieńcza się do 1 mg/ml, podając 1-10 mg powoli w ciągu 1-2 minut, natomiast infuzja dożylna rozpoczyna się od dawki 2 mg/godz. W PCA bolus wynosi 0,03 mg/kg mc. z 5-minutowym odstępem między dawkami. Podskórnie bolus stosuje się w stężeniu 10 mg/ml, dawka początkowa to 5 mg co 4 godziny, a infuzję rozpoczyna się od 7,5 mg/dobę u opioidowo-naïwnych pacjentów, stopniowo zwiększając dawkę. Konwersja z podania doustnego na pozajelitowe opiera się na zasadzie 2 mg doustnego oksykodonu odpowiada 1 mg pozajelitowego, z koniecznością indywidualnego dostosowania dawki. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych oraz z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, rozpoczynając terapię od najmniejszych dawek i stopniowo je zwiększając.
analgezja kontrolowana przez pacjenta, ból nienowotworowy, bolus dożylny, bolus podskórny, choroba krążków międzykręgowych, choroba zwyrodnieniowa stawów, infuzja dożylna, infuzja podskórna, kontrola bólu, oksykodon chlorowodorek, opioid, pacjent onkologiczny, roztwór glukozy, roztwór soli fizjologicznej, terapia przeciwbólowa, wstrzyknięcie podskórne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Mitomycin Accord 40 mg
Mitomycin Accord jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierającego 40 mg mitomycyny na fiolkę. Po rekonstytucji 80 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub 20% roztworu glukozy uzyskuje się roztwór o stężeniu 0,5 mg/ml mitomycyny. Roztwór ten charakteryzuje się pH w zakresie 3,5-7,5 oraz osmolalnością około 290 mOsm/kg (chlorek sodu) lub 1100 mOsm/kg (glukoza). Preparat ma niebiesko-fioletową barwę i powinien być klarowny, bez cząstek stałych. Zawartość fiolki jest przeznaczona do jednorazowego użytku, a niewykorzystany roztwór należy niezwłocznie zutylizować zgodnie z procedurami dla odpadów cytotoksycznych.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Micafungin Accord 100 mg
Micafungin Accord to lek przeciwgrzybiczy dostępny w postaci proszku do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający mykafunginę sodową w dawkach 50 mg i 100 mg. Po rozpuszczeniu, stężenie mykafunginy wynosi odpowiednio 10 mg/ml dla fiolki 50 mg oraz 20 mg/ml dla fiolki 100 mg. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, kwas cytrynowy i wodorotlenek sodu, które stabilizują pH roztworu w zakresie 5,0–7,0. Okres ważności suchego proszku wynosi 2 lata dla dawki 50 mg i 3 lata dla dawki 100 mg. Po przygotowaniu koncentrat jest stabilny przez 48 godzin w 25°C, a rozcieńczony roztwór do infuzji przez 96 godzin w tych samych warunkach, pod warunkiem ochrony przed światłem i użycia roztworów chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5% do infuzji.
degradacja substancji czynnej, infuzja dożylna, koncentrat do infuzji, koncentrat roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, mykafungina, mykafungina sodowa, reakcja związana z wlewem, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sodu wodorotlenek, sól sodowa, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, wlew dożylny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Holoxan 1 g
Holoxan to preparat zawierający 1 g ifosfamidu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, bez substancji pomocniczych. Przed podaniem należy ocenić roztwór pod kątem cząstek stałych i przebarwień oraz całkowicie rozpuścić proszek w 25 ml wody do wstrzykiwań, uzyskując 4% izotoniczny roztwór. Roztwór można rozcieńczać w 5% roztworze glukozy, 0,9% roztworze chlorku sodu lub płynie Ringera, stosując różne objętości w zależności od czasu trwania wlewu: 250 ml dla krótkiego (30-60 min), 500 ml dla dłuższego (1-2 h) oraz 3000 ml dla wlewu ciągłego 24-godzinnego, np. przy dawkach 5 g/m². Stabilność chemiczna i fizyczna roztworu jest potwierdzona do 48 godzin w 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się zużycie roztworu w ciągu 24 godzin przy przechowywaniu w 2-8°C. Roztwory nie powinny zawierać alkoholu benzylowego, który obniża stabilność ifosfamidu.
- Leksykon substancji czynnych
Milrynon – Dawkowanie i sposób podawania
Milrynon, stosowany w postaci roztworu do wstrzykiwań o stężeniu 1 mg/ml, jest podawany u dorosłych początkowo dawką nasycającą 50 μg/kg mc. dożylnie przez co najmniej 10 minut, z objętością dostosowaną do masy ciała (np. 2,5 ml dla 50 kg). Dawkę nasycającą można rozcieńczyć do 10-20 ml roztworami NaCl 0,45%, 0,9% lub glukozy 5%, z wykluczeniem wodorowęglanu sodu. Następnie stosuje się dawkę podtrzymującą w zakresie 0,375-0,75 μg/kg mc./min, nie przekraczając dobowej dawki 1,13 mg/kg. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkę podtrzymującą należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny (np. 0,20 μg/kg mc./min przy klirensie 5 ml/min/1,73m²). Czas terapii nie powinien przekraczać 5 dni.
badanie farmakokinetyczne, chlorek sodu, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, działanie niepożądane, infuzja ciągła, klirens kreatyniny, lek przeciwnadciśnieniowy, milrynon, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, odpowiedź hemodynamiczna, okres półtrwania, przetrwały przewód tętniczy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, wrodzona wada serca, zaburzenie czynności nerek, zespół małego rzutu serca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefuroxim-MIP 1500 mg 1500 mg
Produkt leczniczy Cefuroxim-MIP dostępny jest w dawkach 750 mg i 1500 mg cefuroksymu sodowego (odpowiednio 789 mg i 1578 mg substancji sodowej), z zawartością sodu odpowiednio 42 mg i 83 mg na fiolkę. Preparat występuje w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, bez substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko interakcji i reakcji nadwrażliwości. Roztwory po przygotowaniu mają lekko żółtawy kolor, co nie wpływa na skuteczność. Dawkowanie i rozpuszczanie różni się w zależności od drogi podania: domięśniowo (3 mL dla 750 mg, 6 mL dla 1500 mg), dożylnie (co najmniej 6 mL dla 750 mg, 15 mL dla 1500 mg), z uzyskanym stężeniem cefuroksymu od 94 mg/mL do 216 mg/mL. Roztwory są kompatybilne z wieloma płynami infuzyjnymi i stabilne do 24 godzin w temperaturze pokojowej.
aminoglikozyd, cefuroksym, cefuroksym sodowy, chlorek sodu, chlorowodorek lidokainy, fosforan hydrokortyzonu, infuzja dożylna, kolistyna, ksylitol, metronidazol, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, podanie domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, roztwór alkaliczny, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, sód, stężenie cefuroksymu, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie i infuzja - Leksykon leków
Skład i postać leku – Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Midazolam Sandoz jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji w stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml, o pH 2,9-3,7 i osmolalności 280-330 mOsmol/kg. Preparat zawiera chlorowodorek midazolamu w ampułkach o różnych objętościach (1 ml, 3 ml, 5 ml, 10 ml) z zawartością midazolamu od 5 mg do 50 mg. Substancje pomocnicze obejmują chlorek sodu, kwas solny, wodę do wstrzykiwań oraz w przypadku stężenia 5 mg/ml dodatkowo wodorotlenek sodu, co wpływa na regulację pH i izotoniczność roztworu. Produkt jest przeznaczony do podawania zarówno jako iniekcja bezpośrednia, jak i infuzja dożylna po rozcieńczeniu w kompatybilnych roztworach, takich jak 0,9% NaCl, 5% i 10% glukoza, roztwór Ringera oraz Hartmanna, z zalecanym stężeniem końcowym 0,015-0,15 mg/ml midazolamu.
ampułka ze szkła, chlorek sodu, chlorowodorek midazolamu, infuzja dożylna, kwas solny, midazolam, niezgodność farmaceutyczna, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstranu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Hartmanna, roztwór Ringera, środek ostrożności, stabilność roztworu, substancja czynna, substancja pomocnicza, utylizacja produktu leczniczego, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wodorowęglan sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Multimel N6-900E
Multimel N6-900E to złożony preparat do żywienia pozajelitowego, dostępny w formie trójkomorowych worków o objętościach 1000 ml, 1500 ml, 2000 ml i 2500 ml. Każda komora zawiera odrębny składnik: emulsję tłuszczową (20%, 40-100 g), roztwór aminokwasów (8,5%, 34-85 g) oraz roztwór glukozy (30%, 120-300 g). Po zmieszaniu powstaje kompletna emulsja o pH 6,0 i osmolarności 1160 mOsm/l, dostarczająca od 1015 do 2540 kcal energii całkowitej, z czego 880-2200 kcal stanowi wartość energetyczna niebiałkowa. Preparat zawiera aminokwasy egzogenne i endogenne, elektrolity (Na 32-80 mmol, K 24-60 mmol, Mg 2,2-5,5 mmol, Ca 2-5 mmol, fosforany 10-25 mmol) oraz mieszaninę oleju z oliwek (80%) i sojowego (20%). Produkt jest pakowany w worek wielowarstwowy z miejscem do aseptycznego dodawania witamin, elektrolitów i pierwiastków śladowych, z zachowaniem stabilności fizykochemicznej do 7 dni w 2-8°C i 48 godzin w temp. do 25°C.
aminokwas egzogenny, aminokwas endogenny, aminokwas o rozgałęzionym łańcuchu, aminokwas półegzogenny, aminokwas siarkowy, antykoagulacja, chlorek magnezu, chlorek potasu, chlorek wapnia, emulsja do infuzji, fosfatydy jaja kurzego, glicerofosforan sodu, krew konserwowana cytrynianami, kwas octowy lodowaty, kwas solny, octan sodu trójwodny, olej sojowy oczyszczony, olej z oliwek oczyszczony, osmolarność emulsji, podanie dożylne, pseudoaglutynacja, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stabilność chemiczna i fizyczna, wartość energetyczna niebiałkowa, zator powietrzny, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Numeta G16%E –
Numeta G16%E to specjalistyczna emulsja do żywienia pozajelitowego dedykowana noworodkom donoszonym oraz dzieciom do 2. roku życia, stosowana w sytuacjach, gdy żywienie doustne lub dojelitowe jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Produkt dostarczany jest w trójkomorowym worku o pojemności 500 ml (worek trójkomorowy) lub 376 ml (worek dwukomorowy), zawierającym odpowiednio 13 g aminokwasów, 77,5 g glukozy oraz 15,5 g lipidów (w worku trójkomorowym), co przekłada się na całkowitą wartość energetyczną 517 kcal (worek trójkomorowy) lub 362 kcal (worek dwukomorowy). Osmolarność wynosi około 1230 mOsm/l dla worka trójkomorowego i 1585 mOsm/l dla dwukomorowego, a pH preparatu to około 5,5. Lipidy stanowią 30% całkowitej wartości energetycznej i pochodzą z mieszaniny oleju z oliwek (80%) oraz oleju sojowego (20%).
dysfunkcja przewodu pokarmowego, emulsja tłuszczowa, katabolizm białek, niedożywienie, niedrożność przewodu pokarmowego, niezbędny kwas tłuszczowy, odżywianie dojelitowe, odżywianie doustne, osmolarność, przetoka przewodu pokarmowego, przewlekła biegunka, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, trójkomorowy worek, ujemny bilans azotowy, wartość energetyczna, zaburzenie wchłaniania, zespół krótkiego jelita, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicoplanin AptaPharma 200 mg
Teicoplanin AptaPharma to antybiotyk glikopeptydowy dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 200 mg (≥200 000 j.m.) lub 400 mg (≥400 000 j.m.) teikoplaniny w objętości 3,0 mL po rekonstytucji. Preparat zawiera również 10 mg sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Roztwór po sporządzeniu jest izotoniczny, o pH 7,2-7,8, i ma barwę brązowawą, opalizującą. Zaleca się powolne wstrzyknięcie rozpuszczalnika do proszku, delikatne mieszanie i odstanie w celu usunięcia piany. Preparat można podawać bezpośrednio, po rozcieńczeniu lub doustnie, stosując odpowiednie roztwory do infuzji, takie jak 0,9% NaCl, roztwór Ringera, dekstroza 5% lub 10%, a także roztwory do dializy otrzewnowej.
aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, dializa otrzewnowa, infekcja bakteryjna, interakcje leków, izotoniczność osocza, jednostka międzynarodowa, liofilizowany proszek, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, substancja pomocnicza, teikoplanina, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma 200 mg/ml
Preparat Inj. Magnesii Sulfurici 20% Polpharma (200 mg/ml) jest wskazany do leczenia stanów zagrożenia rzucawką, kontroli drgawek, niedoboru magnezu oraz arytmii zagrażających życiu, a także w ostrym napadzie astmy. Dawkowanie różni się w zależności od wskazania i wieku pacjenta, np. w stanach zagrożenia rzucawką stosuje się 30 ml 20% roztworu (6 g siarczanu magnezu) domięśniowo co 4 godziny, z przerwą 12 godzinną po trzeciej dawce. W ciężkiej niewydolności nerek dawka nie powinna przekraczać 20 g w ciągu 48 godzin. W ostrym niedoborze magnezu podaje się 250 mg/kg m.c. domięśniowo lub 5 g w 1 litrze 5% glukozy/0,9% NaCl dożylnie przez 3 godziny. W napadowym częstoskurczu nadkomorowym podaje się 3-4 g dożylnie w ciągu 30 sekund, a w arytmiach zagrażających życiu 1-2 g rozcieńczone w 5% glukozie, z różnym czasem podania i dawkowaniem infuzyjnym.
arytmia zagrażająca życiu, choroba nadciśnieniowa, ciężka niewydolność nerek, ciśnienie tętnicze, częstoskurcz komorowy, częstoskurcz nadkomorowy, drgawki, encefalopatia, kłębuszkowe zapalenie nerek, napad astmy, niedobór magnezu, niedoczynność tarczycy, niewydolność nerek, odżywianie pozajelitowe, ostre zapalenie nerek, padaczka, podanie domięśniowe, podanie dożylne, podanie śródkostne, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, rzucawka, siarczan magnezu, stan drgawkowy, stężenie magnezu w surowicy, torsade de pointes, wlew kroplowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Pantoprazol Zentiva 40 mg
Pantoprazol Zentiva w dawce 40 mg dostępny jest w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, zawierającego pantoprazol sodowy półtorawodny. Po rekonstytucji 10 ml roztworu chlorku sodu 0,9% uzyskuje się roztwór o stężeniu 4 mg/ml, charakteryzujący się przejrzystością i żółtawym zabarwieniem. Preparat zawiera substancje pomocnicze, takie jak disodu edetynian i wodorotlenek sodu, które stabilizują roztwór i dostosowują jego pH. Roztwór można podawać bezpośrednio po rekonstytucji lub po dalszym rozcieńczeniu w 100 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5%. Do rozcieńczania należy stosować wyłącznie pojemniki szklane lub plastikowe, a podanie dożylne powinno trwać od 2 do 15 minut, z użyciem igły o rozmiarze 21G. Preparat jest przeznaczony do jednorazowego użytku.
czystość mikrobiologiczna, disodu edetynian, guma chlorobutylowa, liofilizowany proszek, niezgodność farmaceutyczna, pantoprazol, pantoprazol sodowy półtorawodny, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór glukozy, sodu wodorotlenek, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja chelatująca - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefazolin Phagecon 1 g
Cefazolin Phagecon to preparat zawierający 1 g cefazoliny (1,048 g cefazoliny sodowej) w postaci białego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Istotnym parametrem jest zawartość sodu – 2,2 mmola (48,3 mg) na fiolkę, co stanowi 2,5% maksymalnej dobowej dawki sodu zalecanej przez WHO (2 g). Brak substancji pomocniczych minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Preparat wymaga rekonstytucji: do podania iv. lub im. rozpuszcza się 1 g cefazoliny w 2 ml wody do wstrzykiwań (zalecane 5 ml wody do iv.) lub w 4 ml 1% roztworu lidokainy (tylko do im.). Roztwory po rekonstytucji mogą mieć żółte zabarwienie, co jest normą i nie wpływa na skuteczność. Roztwory z lidokainą nie mogą być podawane dożylnie. Do infuzji roztwór po rekonstytucji rozcieńcza się do 50 ml za pomocą chlorku sodu 0,9%, glukozy 5% lub ich mieszanin, roztworu Ringera lub mleczanowego roztworu Ringera.
cefazolina, cefazolina sodowa, chlorek sodu, dieta niskosodowa, kauczuk chlorobutylowy, mleczanowy roztwór Ringera, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór glukozy, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, stabilność fizykochemiczna, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Levosimendan Reig Jofre 2,5 mg/ml
Levosimendan Reig Jofre jest dostępny jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji o stężeniu 2,5 mg/ml, gdzie każda fiolka 5 ml zawiera 12,5 mg lewozymendanu. Substancje pomocnicze obejmują powidon, kwas cytrynowy oraz etanol bezwodny, którego zawartość wynosi 785 mg/ml i może mieć znaczenie kliniczne u wybranych pacjentów. Koncentrat ma klarowną, żółtą lub pomarańczową barwę, wymaga rozcieńczenia przed podaniem i przechowywania w lodówce w temperaturze 2-8°C, z okresem ważności 2 lata. Produkt nie powinien być zamrażany, a zmiana barwy na bardziej pomarańczową podczas przechowywania nie wpływa na skuteczność terapeutyczną.
digoksyna, dostęp dożylny, etanol, etanol bezwodny, furosemid, guma chlorobutylowa, koncentrat do sporządzania roztworu, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, kwas cytrynowy, lewozymendan, opalescencja roztworu, podanie pozajelitowe, powidon, roztwór glukozy, stabilność chemiczna i fizyczna, triazotan glicerolu, warunki aseptyczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Voriconazole Fosun Pharma 200 mg
Voriconazole Fosun Pharma to lek w postaci proszku do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 200 mg worykonazolu na fiolkę. Po rozpuszczeniu w 19 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu chlorku sodu uzyskuje się 20 ml koncentratu o stężeniu 10 mg/ml worykonazolu. Koncentrat ten należy rozcieńczyć do końcowego stężenia 0,5-5 mg/ml w odpowiednich roztworach do infuzji, takich jak 0,9% roztwór chlorku sodu, roztwór mleczanu sodu, 5% glukoza czy roztwór Ringera z mleczanami. Produkt zawiera 217,6 mg sodu i 3,2 g betadeksu sulfobutylowego eteru sodowego na fiolkę, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu. Nie wolno stosować roztworu wodorowęglanu sodu 4,2% do rozcieńczania, a kompatybilność z innymi roztworami nie została określona.
cewnik wieloświatłowy, dieta niskosodowa, dostęp dożylny, hipokalcemia, hipokaliemia, hipomagnezemia, koncentrat do infuzji, liofilizat, mleczan sodu, produkty krwiopochodne, roztwór chlorku sodu, roztwór do infuzji, roztwór glukozy, roztwór Ringera, sód, woda do wstrzykiwań, wodorowęglan sodu, worykonazol, zaburzenia elektrolitowe, żywienie pozajelitowe - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Olimel Peri N4E
Produkt leczniczy OLIMEL PERI N4E to trójkomorowy preparat do żywienia pozajelitowego, zawierający emulsję tłuszczową (około 80% oleju z oliwek i 20% oleju sojowego), roztwór aminokwasów oraz roztwór glukozy. Badania toksykologiczne emulsji tłuszczowej wykazały zmiany typowe dla wysokiego poboru lipidów, takie jak stłuszczenie wątroby (nadmierne gromadzenie triglicerydów w hepatocytach), małopłytkowość oraz podwyższone stężenie cholesterolu w surowicy. Stosunek niezbędnych kwasów tłuszczowych do całkowitej zawartości kwasów tłuszczowych wynosi 20%, co jest zgodne z wymaganiami żywienia pozajelitowego.
alanina, aminokwasy aromatyczne, aminokwasy egzogenne, aminokwasy endogenne, aminokwasy rozgałęzione, aminokwasy siarkowe, arginina, badania toksykologiczne, cholesterol, emulsja tłuszczowa, fenyloalanina, hepatocyty, izoleucyna, krzepnięcie krwi, leucyna, małopłytkowość, metionina, niezbędne kwasy tłuszczowe, olej oczyszczony, płytki krwi, roztwór aminokwasów, roztwór glukozy, stłuszczenie wątroby, triglicerydy, tryptofan, tyrozyna, walina, zaburzenia funkcji wątroby, żywienie pozajelitowe - Leksykon substancji czynnych
Immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom – Dawkowanie i sposób podawania
Immunoglobulina królicza przeciw ludzkim tymocytom (Thymoglobuline) jest stosowana w różnych wskazaniach transplantologicznych i hematologicznych, z dawkowaniem dostosowanym do konkretnego celu terapii. W profilaktyce odrzucenia przeszczepu dawka wynosi 1,0–1,5 mg/kg mc./dobę, podawana przez 2–9 dni (nerka, trzustka, wątroba) lub 2–5 dni (serce), z sumaryczną dawką odpowiednio 2,0–13,5 mg/kg mc. i 2,0–7,5 mg/kg mc. W leczeniu ostrego odrzucenia stosuje się 1,5 mg/kg mc./dobę przez 3–14 dni (4,5–21 mg/kg mc. sumarycznie). Profilaktyka ostrej i przewlekłej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi wymaga 2,5 mg/kg mc./dobę od dnia –4 do –1, z dawką całkowitą 7,5–10 mg/kg mc. W terapii ostrej, sterydoopornej choroby przeszczep przeciw gospodarzowi dawka wynosi 2–5 mg/kg mc./dobę przez 5 dni (10–25 mg/kg mc. sumarycznie). W niedokrwistości aplastycznej zaleca się 2,5–3,5 mg/kg mc./dobę przez 5 dni (12,5–17,5 mg/kg mc. sumarycznie), choć brak jest kontrolowanych badań klinicznych potwierdzających tę terapię. Schemat dawkowania u dzieci nie różni się od stosowanego u dorosłych.
choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, immunoglobulina królicza przeciw tymocytom, infuzja dożylna, kortykosteroid dożylny, krew obwodowa, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwhistaminowy, macierzyste komórki krwiotwórcze, niedokrwistość aplastyczna, odrzucanie przeszczepu, odrzucenie przeszczepu, populacja pediatryczna, przeszczepienie komórek, roztwór glukozy, sól fizjologiczna, sterydooporna choroba przeszczep przeciw gospodarzowi, szpik kostny, Thymoglobuline - Leksykon leków
Skład i postać leku – Methylprednisolone Sopharma 250 mg
Methylprednisolone Sopharma jest dostępny w formie liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w dawkach 40 mg i 250 mg metyloprednizolonu sodu bursztynianu. Preparat zawiera minimalną ilość sodu (<1 mmol, tj. 23 mg na dawkę), co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Proszek rekonstytuuje się wodą do wstrzykiwań (1 ml dla dawki 40 mg, 5 ml dla dawki 250 mg), a następnie można podać go bezpośrednio lub rozcieńczyć w dozwolonych roztworach infuzyjnych: 5% glukozy, 0,9% NaCl lub ich mieszaninie. Preparat nie powinien być mieszany z innymi lekami w jednej strzykawce, a przed podaniem należy ocenić klarowność i barwę roztworu. Substancje pomocnicze pełnią funkcję buforów stabilizujących pH roztworu.
aseptyka, dieta z kontrolowaną zawartością sodu, disodu fosforan dwuwodny, liofilizat, metyloprednizolon sodu bursztynian, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór fizjologiczny, roztwór glukozy, sodu diwodorofosforan jednowodny, substancja pomocnicza, trwałość roztworu, warunki sterylne, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cytosar 100 mg
CYTOSAR to preparat zawierający 100 mg cytarabiny w postaci białego, krystalicznego proszku oraz bezbarwnego rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Substancje pomocnicze obejmują kwas solny i sodu wodorotlenek do regulacji pH oraz rozpuszczalnik zawierający wodę do wstrzykiwań i alkohol benzylowy (9 mg/ml w dawce 100 mg). Lek wymaga rekonstytucji przed podaniem i może być podawany dożylnie lub dokanałowo, przy czym w przypadku podania dokanałowego należy unikać rozpuszczalników z alkoholem benzylowym, stosując 0,9% roztwór chlorku sodu bez konserwantów. Istotne są niezgodności farmaceutyczne z heparyną, insuliną, 5-fluorouracylem, solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu oraz penicylinami (oksacylina, penicylina G), co wymaga weryfikacji kompatybilności przed mieszaniem.
5-fluorouracyl, alkohol benzylowy, bursztynian metyloprednizolonu, chlorek sodu, cytarabina, dwuwęglan sodu, heparyna, insulina, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, oksacylina, penicylina, penicylina G, podanie dokanałowe, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja leku, roztwór glukozy, środek przeciwdrobnoustrojowy, stabilność chemiczna, wodorotlenek sodu