Właściwości farmakodynamiczne
Glukoza 10 Braun 100 mg/ml
Glukoza 10 Braun to roztwór do infuzji zawierający 100 g czystej glukozy na litr (110 g glukozy jednowodnej/1000 ml), o wysokiej wartości energetycznej 1675 kJ/l (400 kcal/l) i teoretycznej osmolarności 555 mOsm/l, co klasyfikuje go jako roztwór hipertoniczny stosowany w żywieniu pozajelitowym (kod ATC: B05BA03). Roztwór ma pH w zakresie 3,5-5,5 i dostarcza glukozę, która jest kluczowym substratem energetycznym dla wszystkich tkanek, szczególnie istotnym dla tkanki nerwowej, erytrocytów oraz rdzenia nerek. Glukoza pełni funkcję utrzymania homeostazy glikemii oraz uczestniczy w syntezie glikogenu, a jej metabolizm jest regulowany przez insulinę, glukagon, glikokortykosteroidy i katecholaminy.
Właściwości farmakodynamiczne roztworu glukozy 10%
Glukoza 10 Braun to roztwór do infuzji zawierający glukozę jednowodną w stężeniu 110,0 g/1000 ml, co odpowiada 100,0 g czystej glukozy. Preparat należy do grupy farmakoterapeutycznej określanej jako roztwory do żywienia pozajelitowego, węglowodany (kod ATC: B05B A03). Roztwór charakteryzuje się energią 1675 kJ/l (400 kcal/l), teoretyczną osmolarnością 555 mOsm/l oraz pH w zakresie 3,5-5,5.1
Mechanizm działania glukozy
Glukoza stanowi naturalny substrat dla komórek organizmu, podlegający metabolizmowi we wszystkich tkankach. W warunkach fizjologicznych jest najważniejszym źródłem węglowodanów dostarczającym energii o wartości kalorycznej około 17 kJ/g (4 kcal/g). Szczególnie istotną rolę glukoza odgrywa w funkcjonowaniu określonych tkanek, dla których jest niezbędnym składnikiem – należą do nich tkanka nerwowa, erytrocyty oraz rdzeń nerek.2
Efekty farmakodynamiczne
Podstawową funkcją glukozy w organizmie jest utrzymywanie właściwego stężenia glikemii we krwi oraz udział w syntezie istotnych komponentów organizmu. Glukoza stanowi substrat do syntezy glikogenu – formy magazynowania węglowodanów w organizmie. W procesie regulacji stężenia glukozy we krwi kluczową rolę odgrywają hormony: insulina, glukagon, glikokortykosteroidy oraz katecholaminy.3
Zależności metaboliczne i wpływ na równowagę wewnątrzustrojową
Skuteczne wykorzystanie podawanej glukozy przez organizm zależy od utrzymania odpowiedniego stężenia elektrolitów oraz zachowania równowagi kwasowo-zasadowej. Szczególnie istotny wpływ na metabolizm glukozy ma kwasica, która może prowadzić do zaburzeń w tlenowym metabolizmie tego węglowodanu.4
Istnieje ścisła zależność między metabolizmem glukozy a gospodarką elektrolitową organizmu. Podanie roztworu glukozy może zwiększyć zapotrzebowanie na niektóre elektrolity, szczególnie potas, magnez i fosforany. Z tego powodu konieczne może być monitorowanie ich stężeń w surowicy krwi i odpowiednia suplementacja w przypadku niedoborów. Brak odpowiedniego uzupełniania tych elektrolitów może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, w tym zaburzeń czynności serca oraz funkcji neurologicznych.5
| Parametr | Wartość | Znaczenie kliniczne |
|---|---|---|
| Stężenie glukozy | 100 mg/ml (10%) | Wysoka wartość energetyczna, roztwór hipertoniczny |
| Wartość energetyczna | 1675 kJ/l (400 kcal/l) | Źródło energii dla tkanek organizmu |
| Osmolarność teoretyczna | 555 mOsm/l | Roztwór hipertoniczny, stosowany do żywienia pozajelitowego |
| pH | 3,5-5,5 | Lekko kwaśny roztwór |
| Wartość kaloryczna glukozy | 17 kJ/g (4 kcal/g) | Podstawowy substrat energetyczny dla organizmu |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania