Działania niepożądane
Glukoza 10 Braun 100 mg/ml

Działania niepożądane leku Glukoza 10 Braun (100 mg/ml)

W przypadku prawidłowego stosowania roztworu do infuzji Glukoza 10 Braun zgodnie z zaleceniami medycznymi, nie należy spodziewać się wystąpienia działań niepożądanych ¹. Niemniej jednak, w praktyce klinicznej zidentyfikowano określone zaburzenia, które mogą wystąpić podczas terapii tym preparatem.

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Najważniejszym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem roztworu Glukoza 10 Braun jest hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym. Częstość występowania tego zaburzenia określa się jako „nieznana” ². Hiponatremia to zaburzenie elektrolitowe charakteryzujące się obniżonym stężeniem sodu w osoczu poniżej wartości referencyjnych, co może prowadzić do poważnych konsekwencji klinicznych, szczególnie w środowisku szpitalnym.

Zaburzenia neurologiczne

W następstwie hiponatremii może rozwinąć się encefalopatia hiponatremiczna – poważne powikłanie neurologiczne o nieznanej częstości występowania ³. Stan ten charakteryzuje się obrzękiem mózgu wywołanym zmianami osmotycznymi. Hiponatremia związana z leczeniem szpitalnym może doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu, a w skrajnych przypadkach – do zgonu pacjenta, właśnie w wyniku rozwinięcia się ostrej encefalopatii hiponatremicznej ⁴.

Mechanizm rozwoju działań niepożądanych

Roztwór Glukoza 10 Braun (100 mg/ml) charakteryzuje się teoretyczną osmolarnością wynoszącą 555 mOsm/l ⁵. Podanie hipertonicznego roztworu glukozy bez odpowiedniej suplementacji elektrolitów może prowadzić do rozwoju hiponatremii rozcieńczeniowej. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej lub otrzymujących równocześnie inne leki wpływające na gospodarkę sodową.

Tabela działań niepożądanych

Monitorowanie i zapobieganie działaniom niepożądanym

W celu minimalizacji ryzyka wystąpienia działań niepożądanych podczas stosowania roztworu Glukoza 10 Braun (100 mg/ml) należy:

• Regularnie monitorować parametry gospodarki wodno-elektrolitowej pacjenta, ze szczególnym uwzględnieniem stężenia sodu w osoczu
• Dostosować tempo infuzji do stanu klinicznego pacjenta, uwzględniając jego masę ciała, wiek oraz choroby współistniejące
• U pacjentów z podwyższonym ryzykiem wystąpienia hiponatremii rozważyć jednoczesne stosowanie roztworów elektrolitów
• Zwrócić szczególną uwagę na pacjentów w grupach podwyższonego ryzyka rozwoju encefalopatii hiponatremicznej (dzieci, kobiety w wieku rozrodczym, pacjenci z hipoksemią, pacjenci z chorobami ośrodkowego układu nerwowego)

Postępowanie w przypadku wystąpienia działań niepożądanych

W przypadku rozpoznania hiponatremii u pacjenta otrzymującego Glukozę 10 Braun (100 mg/ml), należy:

1. Ocenić stopień ciężkości hiponatremii oraz obecność objawów neurologicznych
2. Dostosować tempo korekcji hiponatremii do stanu klinicznego pacjenta (szczególnie ostrożnie u pacjentów z przewlekłą hiponatremią)
3. W przypadku objawowej, ciężkiej hiponatremii rozważyć powolne podanie hipertonicznego roztworu NaCl
4. Przerwać lub zmodyfikować infuzję Glukozy 10 Braun w zależności od stanu klinicznego pacjenta
5. Monitorować parametry życiowe oraz stan neurologiczny pacjenta

Znaczenie kliniczne

Choć przy prawidłowym stosowaniu roztworu Glukoza 10 Braun zgodnie z zaleceniami działania niepożądane występują rzadko, należy pamiętać, że roztwór ten dostarcza znacznej ilości energii (1675 kJ/l = 400 kcal/l) ⁶ bez suplementacji elektrolitów. Dlatego tak istotne jest monitorowanie kliniczne i laboratoryjne pacjentów, szczególnie w przypadku długotrwałego stosowania preparatu lub u osób z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej.