Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania leku Levirox

Przed wdrożeniem leczenia preparatem Levirox (lewotyroksyna sodowa) konieczne jest wykluczenie lub rozpoczęcie odpowiedniego leczenia współistniejących schorzeń, które mogą wpływać na bezpieczeństwo terapii hormonalnej. Dotyczy to w szczególności: niewydolności wieńcowej, dławicy piersiowej, miażdżycy naczyń, nadciśnienia tętniczego, niewydolności przysadki oraz niewydolności nadnerczy. Równie istotne jest wykluczenie autonomicznej czynności tarczycy przed rozpoczęciem podawania lewotyroksyny.¹

Pacjenci wymagający szczególnej uwagi

U pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych terapię lewotyroksyną należy rozpoczynać od małych dawek, stopniowo je zwiększając. Konieczne jest ścisłe monitorowanie stanu klinicznego pacjenta, a w przypadku wystąpienia objawów psychotycznych należy rozważyć modyfikację dawkowania.²

Szczególną ostrożność należy zachować podczas leczenia wcześniaków z bardzo małą urodzeniową masą ciała. Ze względu na niedojrzałą czynność nadnerczy istnieje ryzyko wystąpienia zapaści krążeniowej, dlatego konieczne jest monitorowanie parametrów hemodynamicznych w trakcie rozpoczynania terapii lewotyroksyną.³

Pacjenci z chorobami układu krążenia

W przypadku niewydolności wieńcowej, niewydolności serca lub zaburzeń rytmu z tachykardią należy bezwzględnie unikać nawet nieznacznej jatrogennej nadczynności tarczycy. Konieczne jest częste monitorowanie stężenia hormonów tarczycy, aby dostosować dawkowanie do indywidualnych potrzeb pacjenta.⁴

Niedoczynność wtórna i zaburzenia czynności nadnerczy

Przed rozpoczęciem leczenia substytucyjnego lewotyroksyną w niedoczynności wtórnej tarczycy niezbędne jest wyjaśnienie jej przyczyny.⁵

U pacjentów z zaburzeniami czynności kory nadnerczy wymagane jest wdrożenie odpowiedniego leczenia substytucyjnego przed rozpoczęciem stosowania lewotyroksyny, aby zapobiec wystąpieniu ostrej niewydolności nadnerczy.⁶

Autonomiczna czynność tarczycy

Jeśli istnieje podejrzenie autonomicznej czynności tarczycy, przed wdrożeniem leczenia hormonalnego należy przeprowadzić test z TRH lub wykonać scyntygrafię supresyjną, co pozwoli na precyzyjną diagnostykę zaburzenia.⁷

Ryzyko osteoporozy

U kobiet po menopauzie z niedoczynnością tarczycy i zwiększonym ryzykiem osteoporozy konieczne jest ścisłe monitorowanie funkcji tarczycy podczas leczenia lewotyroksyną. Celem jest uniknięcie stężeń lewotyroksyny w surowicy przekraczających wartości fizjologiczne, co mogłoby nasilać utratę masy kostnej.⁸

Subkliniczna nadczynność tarczycy może przyczyniać się do utraty masy kostnej. W celu zminimalizowania ryzyka osteoporozy, dawkę lewotyroksyny sodowej należy dostosować do najniższego skutecznego poziomu.⁹

Przeciwwskazania do stosowania w nadczynności tarczycy

Lewotyroksyny nie należy podawać pacjentom z nadczynnością tarczycy, z wyjątkiem przypadków, gdy jest stosowana jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi w trakcie leczenia hipertyreozy.¹⁰

Stosowanie w celu redukcji masy ciała

Nie należy stosować hormonów tarczycy w celu zmniejszenia masy ciała. U pacjentów w stanie eutyreozy leczenie lewotyroksyną nie powoduje redukcji masy ciała. Duże dawki lewotyroksyny mogą prowadzić do ciężkich, a nawet zagrażających życiu działań niepożądanych, szczególnie w połączeniu z niektórymi substancjami zmniejszającymi masę ciała, zwłaszcza aminami sympatykomimetycznymi.¹¹

Zaburzenia wchłaniania lewotyroksyny

Jeżeli do uzyskania efektu terapeutycznego wymagane są większe niż standardowo stosowane dawki lewotyroksyny, należy rozważyć możliwość występowania u pacjenta stanów zaburzających wchłanianie leku. Do takich stanów należą:

• Celiakia – choroba trzewna charakteryzująca się nietolerancją glutenu prowadzącą do uszkodzenia błony śluzowej jelita cienkiego
• Nieswoiste zapalenie jelit – przewlekły proces zapalny w obrębie przewodu pokarmowego
• Sama niedoczynność tarczycy – może prowadzić do zaburzeń motoryki przewodu pokarmowego i zmienionego wchłaniania
• Zakażenie Helicobacter pylori – bakteryjne zakażenie błony śluzowej żołądka
• Zanikowe zapalenie błony śluzowej żołądka – schorzenie prowadzące do zmniejszenia powierzchni wchłaniania
• Nietolerancja laktozy – może wpływać na wchłanianie preparatów lewotyroksyny zawierających laktozę

W takich przypadkach niezbędna jest dokładna diagnostyka i odpowiednie postępowanie terapeutyczne.¹²

Zmiana preparatu lewotyroksyny

W przypadku konieczności zmiany preparatu lewotyroksyny na inny produkt wymagana jest ścisła kontrola kliniczna i biochemiczna w okresie przejściowym. Jest to spowodowane potencjalnym ryzykiem zaburzenia równowagi funkcji tarczycy. U niektórych pacjentów może być konieczne dostosowanie dawki do indywidualnych potrzeb.¹³

Istotne interakcje lekowe

Jednoczesne stosowanie orlistatu i lewotyroksyny może prowadzić do niedoczynności tarczycy i/lub pogorszenia kontroli istniejącej niedoczynności. Pacjenci przyjmujący lewotyroksynę powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem, przerwaniem lub zmianą leczenia orlistatem. Może być konieczne przyjmowanie tych leków w różnych porach dnia oraz dostosowanie dawki lewotyroksyny. Zaleca się regularne monitorowanie stężenia hormonów tarczycy w surowicy.¹⁴

U pacjentów z cukrzycą oraz pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe wymagane jest monitorowanie parametrów glikemii i koagulologii ze względu na możliwe interakcje z lewotyroksyną.¹⁵

Zawartość sodu

Produkt leczniczy Levirox zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że praktycznie jest „wolny od sodu” i nie stanowi zagrożenia dla pacjentów z ograniczeniami dotyczącymi spożycia sodu.¹⁶