Dawkowanie i sposób podawania
Levirox 125 mcg
Levirox, zawierający lewotyroksynę sodową, jest dostępny w dawkach od 25 do 150 mikrogramów, co pozwala na precyzyjne dostosowanie terapii do indywidualnych potrzeb pacjenta. Dawkowanie rozpoczyna się od niskich dawek (np. 12,5–50 µg/dobę), które stopniowo zwiększa się co 2-4 tygodnie, monitorując stężenia TSH jako główny wskaźnik skuteczności terapii. U noworodków z wrodzoną niedoczynnością tarczycy zaleca się dawkę początkową 10–15 µg/kg mc./dobę przez pierwsze 3 miesiące. Szczególną ostrożność należy zachować u osób starszych, z chorobą wieńcową oraz ciężką niedoczynnością tarczycy, rozpoczynając leczenie od bardzo niskich dawek (np. 12,5 µg/dobę) i powoli je zwiększając, często kontrolując parametry hormonalne. Dawkowanie podtrzymujące u dorosłych zwykle mieści się w zakresie 100–200 µg/dobę, a u dzieci 100–150 µg/m² powierzchni ciała.
Dawkowanie i sposób podawania leku Levirox
Levirox zawierający jako substancję czynną lewotyroksynę sodową jest dostępny w szerokiej gamie dawek (25, 50, 75, 100, 125 i 150 mikrogramów), co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii do potrzeb każdego pacjenta. Dzięki takiemu zróżnicowaniu zazwyczaj wystarczy przyjmowanie tylko jednej tabletki na dobę.1
Zasady ogólne dawkowania
Przedstawione zalecenia dawkowania należy traktować jako ogólne wskazówki, ponieważ dla każdego pacjenta konieczne jest ustalenie indywidualnej dawki dobowej. Podstawę do określenia odpowiedniej dawki stanowią wyniki badań laboratoryjnych oraz ocena kliniczna. Warto podkreślić, że u wielu pacjentów poddawanych leczeniu występują zwiększone stężenia T4 i fT4, dlatego bardziej wiarygodnym parametrem do monitorowania i dostosowywania terapii jest wyjściowe stężenie hormonu pobudzającego tarczycę (TSH) w surowicy.2
Leczenie hormonem tarczycy powinno rozpoczynać się od małej dawki, która następnie jest stopniowo zwiększana co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia pełnej dawki substytucyjnej.3
Dawkowanie u dzieci i młodzieży
W przypadku noworodków i niemowląt z wrodzoną niedoczynnością tarczycy, które wymagają szybkiej substytucji, zalecana dawka początkowa wynosi od 10 do 15 mikrogramów na kilogram masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące leczenia. Po tym okresie należy indywidualnie dostosować dawkę, kierując się oceną kliniczną oraz wynikami badań stężeń hormonów tarczycy i TSH.4
Dawkowanie u pacjentów szczególnych grup
Szczególną ostrożność przy rozpoczynaniu leczenia hormonami tarczycy należy zachować w przypadku:
- osób w podeszłym wieku – ze względu na większą wrażliwość na hormony tarczycy
- pacjentów z chorobą wieńcową serca – gdzie nagły wzrost metabolizmu może być niebezpieczny
- pacjentów z ciężką bądź długotrwałą niedoczynnością tarczycy – dla uniknięcia gwałtownych zmian metabolicznych
W tych grupach zaleca się rozpoczynanie terapii od małej dawki początkowej (np. 12,5 mikrogramów na dobę), a następnie powolne zwiększanie dawki w dłuższych odstępach czasu (np. o 12,5 mikrogramów co 14 dni), połączone z częstą kontrolą stężenia hormonów tarczycy. U tych pacjentów niekiedy korzystne jest stosowanie dawek mniejszych niż optymalne dawki zapewniające pełną substytucję, co będzie skutkować brakiem pełnego wyrównania stężeń TSH.5
Praktyka kliniczna wykazała, że u pacjentów o małej masie ciała oraz u osób z dużym wolem guzkowym, mniejsza dawka lewotyroksyny jest zazwyczaj wystarczająca.6
Szczegółowa tabela dawkowania
| Wskazanie | Zalecana dawka (mikrogramów lewotyroksyny sodowej/dobę) |
|---|---|
| Leczenie łagodnego wola u pacjentów w stanie eutyreozy | 75 – 200 |
| Zapobieganie nawrotom wola po resekcji wola u pacjentów w stanie eutyreozy | 75 – 200 |
| Terapia substytucyjna hormonami tarczycy w niedoczynności tarczycy u dorosłych: | |
| – dawka początkowa | 25 – 50 |
| – dawka podtrzymująca | 100 – 200 |
| Terapia substytucyjna hormonami tarczycy w niedoczynności tarczycy u dzieci: | |
| – dawka początkowa | 12,5 – 50 |
| – dawka podtrzymująca | 100 – 150 mikrogramów/m² powierzchni ciała |
| Suplementacja skojarzona ze stosowaniem leków przeciwtarczycowych w nadczynności tarczycy | 50 – 100 |
| Terapia supresyjna w raku tarczycy | 150 – 300 |
Dawkowanie w teście supresyjnym w diagnostyce tarczycy
| Okres | Levirox 100 mikrogramów | Levirox 150 mikrogramów |
|---|---|---|
| Tydzień 4. przed testem | – | ½ tabletki/ dobę |
| Tydzień 3. przed testem | – | ½ tabletki/ dobę |
| Tydzień 2. przed testem | 2 tabletki /dobę | 1 tabletka/ dobę |
| Tydzień 1. przed testem | 2 tabletki/ dobę | 1 tabletka/ dobę |
Sposób podawania leku
Całą zaleconą dawkę dobową należy przyjmować jednorazowo.7 Levirox powinien być stosowany rano na czczo, co najmniej 30 minut przed śniadaniem, najlepiej popijając niewielką ilością wody (około pół szklanki).8
W przypadku niemowląt należy podawać całkowitą dawkę dobową co najmniej 30 minut przed pierwszym posiłkiem danego dnia. W tym celu tabletkę należy rozpuścić w niewielkiej ilości wody i podać powstałą zawiesinę z dodatkową, niewielką ilością płynu. Istotne jest, aby zawiesinę przygotowywać świeżo przed każdym podaniem.9
Czas trwania leczenia
Długość trwania terapii lewotyroksyną zależy od wskazania:
- Leczenie substytucyjne w niedoczynności tarczycy – zazwyczaj trwa przez całe życie10
- Substytucja po strumektomii lub tyroidektomii – leczenie dożywotnie11
- Zapobieganie nawrotom wola po resekcji – leczenie dożywotnie12
- W nadczynności tarczycy – jednoczesne leczenie preparatem Levirox jest wskazane przez cały okres przyjmowania leków tyreostatycznych, po osiągnięciu stanu eutyreozy13
- W przypadku łagodnego wola u pacjentów w stanie eutyreozy – leczenie trwa od 6 miesięcy do 2 lat. Jeśli w tym okresie leczenie farmakologiczne nie przynosi oczekiwanych rezultatów, należy rozważyć zabieg chirurgiczny lub leczenie wola jodem radioaktywnym14
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania