Działania niepożądane
Etiagen 25 mg

Kwetiapina, substancja czynna leku Etiagen, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas monitorowania pacjentów. Do najczęstszych (≥10%) należą zaburzenia neurologiczne (senność, zawroty głowy, bóle głowy, objawy pozapiramidowe), metaboliczne (hipertriglicerydemia, wzrost cholesterolu całkowitego i LDL, spadek HDL, przyrost masy ciała) oraz objawy ogólne, takie jak suchość w ustach i zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Istotne są również poważne reakcje skórne (SJS, TEN, DRESS) oraz kardiologiczne (wydłużenie QT, torsade de pointes, nagłe zgony), które wymagają szczególnej uwagi. W populacji pediatrycznej (10-17 lat) obserwuje się podobny profil działań niepożądanych, z częstszym występowaniem objawów pozapiramidowych, wzrostem prolaktyny i ciśnienia tętniczego.

Działania niepożądane leku Etiagen (kwetiapina)

Kwetiapina, substancja czynna leku Etiagen, może powodować szereg działań niepożądanych o różnym stopniu nasilenia i częstości występowania. Wiedza na temat potencjalnych działań niepożądanych jest kluczowa dla zapewnienia bezpieczeństwa farmakoterapii i odpowiedniego monitorowania pacjentów.1

Najczęstsze działania niepożądane

Do najczęściej występujących działań niepożądanych (≥10%) związanych ze stosowaniem kwetiapiny zaliczamy:

  • Zaburzenia neurologiczne – senność, zawroty głowy, bóle głowy, objawy pozapiramidowe
  • Zaburzenia metaboliczne – zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (szczególnie frakcji LDL), zmniejszenie stężenia cholesterolu HDL, zwiększenie masy ciała
  • Inne objawy – suchość w ustach, objawy odstawienia, zmniejszenie stężenia hemoglobiny

2

Działania niepożądane w podziale na układy i narządy

Poniżej przedstawiono kompleksowy przegląd działań niepożądanych związanych ze stosowaniem kwetiapiny, z uwzględnieniem stopnia częstości ich występowania oraz klasyfikacji według układów i narządów.3

Zgodnie z klasyfikacją częstość występowania działań niepożądanych określa się następująco:

  • bardzo często (≥1/10)
  • często (≥1/100 do <1/10)
  • niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100)
  • rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000)
  • bardzo rzadko (<1/10 000)
  • nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

4

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane Opis
Zaburzenia krwi i układu chłonnego Bardzo często Zmniejszone stężenie hemoglobiny Obniżenie poziomu hemoglobiny może prowadzić do niedokrwistości i związanych z nią objawów
Często Leukopenia, zmniejszona liczba neutrofilów, zwiększona liczba eozynofilów Zmiany w obrazie białokrwinkowym mogą zwiększać podatność na infekcje
Niezbyt często Neutropenia, trombocytopenia, niedokrwistość, zmniejszona liczba płytek krwi Mogą powodować zwiększoną podatność na infekcje lub krwawienia
Rzadko Agranulocytoza Poważny stan związany z dramatycznym spadkiem liczby granulocytów, zagrażający życiu
Bardzo rzadko Reakcje anafilaktyczne Ciężkie, potencjalnie zagrażające życiu reakcje alergiczne
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często Zwiększenie stężenia triglicerydów w surowicy, zwiększenie stężenia cholesterolu całkowitego (głównie frakcji LDL), zmniejszenie stężenia frakcji HDL cholesterolu, zwiększenie masy ciała, zwiększenie apetytu, zwiększenie stężenia glukozy do poziomów hiperglikemicznych Zaburzenia profilu lipidowego i metaboliczne mogą zwiększać ryzyko chorób sercowo-naczyniowych
Bardzo często Hiponatremia, cukrzyca, zaostrzenie istniejącej cukrzycy, zespół metaboliczny Zaburzenia gospodarki elektrolitowej i węglowodanowej wymagające monitorowania
Zaburzenia psychiczne Często Przykre sny i koszmary senne, myśli i zachowania samobójcze Wymagają szczególnej uwagi klinicznej i monitorowania pacjenta
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Zawroty głowy, senność, bóle głowy, objawy pozapiramidowe Mogą upośledzać funkcjonowanie pacjenta i zwiększać ryzyko upadków
Zaburzenia układu nerwowego Często Dyzartria Zaburzenia artykulacji mowy mogące utrudniać komunikację
Często Zaburzenie ostrości wzroku Może upośledzać codzienne funkcjonowanie i wymagać diagnostyki okulistycznej
Zaburzenia sercowo-naczyniowe Często Tachykardia, kołatania serca, ortostatyczne spadki ciśnienia tętniczego Zaburzenia rytmu serca i spadki ciśnienia mogą wymagać monitorowania i modyfikacji dawkowania
Zaburzenia układu oddechowego Często Nieżyt nosa, duszność Objawy ze strony układu oddechowego mogą wpływać na komfort pacjenta
Zaburzenia żołądka i jelit Bardzo często Suchość błon śluzowych jamy ustnej Może prowadzić do problemów z połykaniem, próchnicą i dyskomfortem w jamie ustnej
Często Zaparcia, niestrawność, wymioty Dolegliwości gastryczne mogą wymagać dodatkowego leczenia objawowego
Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych Często Zwiększenie aktywności transaminaz w surowicy (AlAT, AspAT), zwiększenie aktywności gamma-GT Podwyższone parametry wątrobowe wymagają monitorowania funkcji wątroby

Ciężkie działania niepożądane

Szczególne znaczenie kliniczne mają ciężkie skórne działania niepożądane (SCAR, ang. severe cutaneous adverse reactions), które mogą wystąpić podczas leczenia kwetiapiną. Należą do nich:

  • Zespół Stevensa-Johnsona (SJS) – ciężka reakcja w obrębie skóry i błon śluzowych, potencjalnie zagrażająca życiu
  • Toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka (TEN) – najcięższa postać reakcji skórnej, z bardzo wysoką śmiertelnością
  • Wysypka z eozynofilią i objawami układowymi (DRESS) – reakcja polekowa z zajęciem narządów wewnętrznych

5

Ryzyko kardiologiczne

Podobnie jak w przypadku innych neuroleptyków, podczas terapii kwetiapiną odnotowano przypadki poważnych zaburzeń kardiologicznych, w tym:

  • Wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG
  • Komorowe zaburzenia rytmu serca
  • Nagłe, niewyjaśnione zgony
  • Zatrzymanie akcji serca
  • Wielokształtny częstoskurcz komorowy (torsade de pointes)

Wymienione powyżej działania niepożądane są uznawane za charakterystyczne dla całej klasy leków przeciwpsychotycznych.6

Działania niepożądane u dzieci i młodzieży

Stosowanie kwetiapiny w populacji pediatrycznej (10-17 lat) wiąże się z występowaniem tych samych działań niepożądanych co u dorosłych, jednak pewne z nich występują częściej lub są specyficzne dla tej grupy wiekowej.7

Klasyfikacja układów i narządów Częstość występowania Działanie niepożądane Opis
Zaburzenia endokrynologiczne Bardzo często Zwiększenie stężenia prolaktyny Może prowadzić do zaburzeń miesiączkowania u dziewcząt, ginekomastii u chłopców oraz innych zaburzeń hormonalnych
Zaburzenia metabolizmu i odżywiania Bardzo często Zwiększenie apetytu Może prowadzić do przyrostu masy ciała i zaburzeń metabolicznych
Zaburzenia układu nerwowego Bardzo często Objawy pozapiramidowe Częstsze niż u dorosłych, mogą obejmować drżenia, sztywność, niepokój ruchowy
Zaburzenia naczyniowe Bardzo często Wzrost ciśnienia krwi Wymagający monitorowania parametrów życiowych
Zaburzenia naczyniowe Często Omdlenie Może być związane ze zmianami ciśnienia tętniczego lub innymi zaburzeniami naczyniowymi
Zaburzenia układu oddechowego Często Zapalenie błony śluzowej nosa Może powodować dyskomfort i problemy z oddychaniem
Zaburzenia ogólne Często Rozdrażnienie Może wpływać na zachowanie i funkcjonowanie społeczne

Raportowanie działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Personel medyczny powinien zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, strona internetowa: https://smz.ezdrowie.gov.pl. Działania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.8

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl