Właściwości farmakokinetyczne latanoprostu

Latanoprost to nieaktywny ester izopropylowy kwasu latanoprostowego o masie cząsteczkowej 432,58. Po hydrolizie do kwasu latanoprostowego substancja staje się biologicznie aktywna i wywiera działanie terapeutyczne.¹

Wchłanianie

Ester latanoprostu charakteryzuje się dobrym wchłanianiem poprzez rogówkę. Podczas przenikania przez struktury rogówki ulega całkowitej hydrolizie do formy aktywnej.²

Dystrybucja

Badania kliniczne przeprowadzone u ludzi wykazały, że maksymalne stężenie latanoprostu w cieczy wodnistej jest osiągane po około 2 godzinach od aplikacji miejscowej. W badaniach na małpach zaobserwowano, że latanoprost po podaniu miejscowym ulega dystrybucji głównie w komorze przedniej oka, w spojówkach oraz powiekach. Do komory tylnej oka docierają jedynie minimalne ilości substancji czynnej.³

Biotransformacja

Kwas latanoprostowy praktycznie nie ulega metabolizmowi w strukturach oka. Głównym miejscem biotransformacji jest wątroba. U ludzi okres półtrwania latanoprostu w surowicy krwi wynosi 17 minut.⁴

Eliminacja

W badaniach na modelach zwierzęcych wykazano, że główne metabolity latanoprostu: 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor wykazują nieznaczną aktywność biologiczną lub są całkowicie pozbawione działania farmakologicznego. Metabolity te są wydalane głównie z moczem.⁵

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Właściwości farmakokinetyczne latanoprostu w populacji pediatrycznej zostały ocenione w badaniu otwartym z udziałem 22 pacjentów dorosłych oraz 25 dzieci i młodzieży (w wieku od 0 do <18 lat) z nadciśnieniem śródgałkowym i jaskrą. Pacjenci otrzymywali latanoprost w stężeniu 0,005%, aplikując jedną kroplę do każdego oka na dobę przez minimum 2 tygodnie.

Analiza wyników wykazała istotne różnice w ekspozycji ogólnoustrojowej na kwas latanoprostowy w zależności od wieku pacjentów:

• U dzieci w wieku od 3 do <12 lat ekspozycja była przeciętnie 2 razy większa niż u dorosłych
• U dzieci poniżej 3 lat ekspozycja była około 6 razy większa w porównaniu z pacjentami dorosłymi

Pomimo zwiększonej ekspozycji ogólnoustrojowej u dzieci, zachowany został szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do działań niepożądanych.⁶

Parametry farmakokinetyczne w populacji pediatrycznej charakteryzowały się następującymi wartościami:

Dzięki krótkiemu okresowi półtrwania w fazie eliminacji z osocza (poniżej 20 minut), który jest podobny we wszystkich grupach wiekowych, nie dochodzi do kumulacji kwasu latanoprostowego w układzie krążenia, nawet w warunkach długotrwałej terapii.⁷