jaskra wieku dziecięcego
Wskazanie

Jaskra wieku dziecięcego to rzadka, ale poważna choroba oczu charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, które może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego i utraty widzenia. W przeciwieństwie do jaskry u dorosłych, jaskra dziecięca często ma podłoże wrodzone lub rozwojowe. Może występować jako izolowana wada lub jako część zespołów wad wrodzonych. Wyróżnia się jaskrę wrodzoną (manifestującą się w pierwszych miesiącach życia) oraz jaskrę dziecięcą (rozwijającą się w późniejszym wieku).

Diagnostyka jaskry wieku dziecięcego wymaga specjalistycznego podejścia i obejmuje badanie w znieczuleniu ogólnym, pomiar ciśnienia wewnątrzgałkowego, ocenę tarczy nerwu wzrokowego, badanie przedniego odcinka oka oraz gonioskopię. U starszych dzieci możliwe jest wykonanie badań pola widzenia, co ułatwia monitorowanie postępu choroby.

W leczeniu jaskry wieku dziecięcego stosuje się zarówno metody farmakologiczne, jak i chirurgiczne. Wśród leków stosowanych miejscowo znajdują się: beta-blokery (Oftimol, Betoptic), inhibitory anhydrazy węglanowej (Azopt, Trusopt), analogi prostaglandyn (Xalatan, Travatan) oraz agoniści receptorów alfa-2 adrenergicznych (Alphagan). W przeciwieństwie do jaskry u dorosłych, w jaskrze dziecięcej leczenie chirurgiczne jest często metodą pierwszego wyboru, szczególnie w jaskrze wrodzonej.

Największym wyzwaniem w leczeniu jaskry wieku dziecięcego jest wczesna diagnostyka, gdyż dzieci nie zgłaszają objawów, a choroba może przebiegać bezobjawowo aż do znacznego uszkodzenia wzroku. Dodatkowo, problematyczne jest stosowanie kropli przeciwjaskrowych u małych dzieci oraz konieczność częstych kontroli okulistycznych wymagających sedacji. Długoterminowe monitorowanie jest niezbędne, ponieważ nawet po skutecznym leczeniu chirurgicznym jaskra może nawrócić. Istotnym aspektem jest również leczenie niedowidzenia, które często towarzyszy jaskrze dziecięcej.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl