zwiększone ciśnienie śródgałkowe
Wskazanie

Zwiększone ciśnienie śródgałkowe (IOP) to stan, w którym dochodzi do podwyższenia wartości ciśnienia wewnątrz gałki ocznej powyżej normy wynoszącej 10-21 mmHg. Jest to główny czynnik ryzyka rozwoju jaskry – choroby prowadzącej do nieodwracalnego uszkodzenia nerwu wzrokowego. Podwyższone ciśnienie śródgałkowe może występować jako objaw wielu chorób okulistycznych, m.in. jaskry pierwotnej otwartego kąta, jaskry zamkniętego kąta, zespołu pseudoeksfoliacji czy wtórnie w przebiegu stanów zapalnych, urazów oka lub jako efekt stosowania niektórych leków (np. kortykosteroidów).

W leczeniu zwiększonego ciśnienia śródgałkowego stosuje się przede wszystkim leki obniżające IOP. W Polsce dostępne są preparaty z różnych grup terapeutycznych. Beta-adrenolityki (Timolol, Oftensin, Timoptol) zmniejszają wytwarzanie cieczy wodnistej. Analogi prostaglandyn (Xalatan, Travatan, Lumigan, Taflotan) zwiększają odpływ cieczy wodnistej drogą niekonwencjonalną. Alfa-2-agoniści (Alphagan) zmniejszają produkcję cieczy wodnistej i zwiększają jej odpływ drogą naczyniówkowo-twardówkową. Inhibitory anhydrazy węglanowej (Azopt, Trusopt, Dorzolamid) hamują wytwarzanie cieczy wodnistej. Dostępne są również leki łączone (Cosopt, Ganfort, DuoTrav), które zawierają substancje z różnych grup.

Największą trudnością w leczeniu pacjentów ze zwiększonym ciśnieniem śródgałkowym jest często bezobjawowy przebieg schorzenia we wczesnej fazie, co opóźnia diagnozę i wdrożenie terapii. Problemem jest również konieczność regularnego i długotrwałego stosowania leków, co obniża compliance pacjentów. Działania niepożądane kropli (zaczerwienienie oczu, pieczenie, zaburzenia widzenia) oraz ich koszt również wpływają na przestrzeganie zaleceń terapeutycznych. Wyzwaniem klinicznym jest też dobór odpowiedniego leku lub kombinacji leków, które skutecznie obniżą ciśnienie śródgałkowe przy minimalnych działaniach niepożądanych, a także monitorowanie progresji choroby mimo normalizacji IOP.

W przypadkach opornych na farmakoterapię lub gdy ciśnienie śródgałkowe jest znacznie podwyższone, konieczne może być leczenie laserowe (trabekuloplastyka, irydotomia) lub operacyjne (trabekulektomia, wszczepienie zastawek drenujących). Regularne badanie ciśnienia śródgałkowego, dna oka oraz pola widzenia jest niezbędne do monitorowania skuteczności leczenia i wczesnego wykrywania progresji ewentualnych uszkodzeń nerwu wzrokowego.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl