nadciśnienie wewnątrzgałkowe
Wskazanie

Nadciśnienie wewnątrzgałkowe to stan, w którym ciśnienie płynu wewnątrz gałki ocznej (ciśnienie śródgałkowe) jest podwyższone powyżej normy, która zazwyczaj wynosi od 10 do 21 mmHg. Jest to główny czynnik ryzyka rozwoju jaskry – choroby prowadzącej do uszkodzenia nerwu wzrokowego i potencjalnej utraty wzroku. Nadciśnienie wewnątrzgałkowe występuje, gdy zostaje zaburzony przepływ cieczy wodnistej wytwarzanej przez ciało rzęskowe, która normalnie odpływa przez siateczkę beleczkowania i kanał Schlemma.

Leczenie nadciśnienia wewnątrzgałkowego ma na celu obniżenie ciśnienia śródgałkowego do bezpiecznego poziomu, aby zapobiec uszkodzeniu nerwu wzrokowego. Podstawową metodą terapii jest stosowanie kropli do oczu. W Polsce dostępne są preparaty z różnych grup: beta-adrenolityki (Timolol, Oftensin, Timo-COMOD), inhibitory anhydrazy węglanowej (Azopt, Trusopt, Dorzolamid), analogi prostaglandyn (Xalatan, Travatan, Taflotan, Lumigan), agoniści receptorów alfa-adrenergicznych (Alphagan) oraz inhibitory rho-kinazy (Rhokiinsa). Często stosowane są także preparaty złożone jak Cosopt, Ganfort, DuoTrav czy Combigan, które łączą substancje z różnych grup, zwiększając skuteczność terapii.

W przypadkach niewystarczającej odpowiedzi na leczenie zachowawcze, stosuje się metody laserowe (trabekuloplastyka laserowa, irydotomia) lub zabiegi chirurgiczne (trabekulektomia, implantacja zastawek drenujących). W najnowszych metodach terapii wykorzystuje się również mikroinwazyjną chirurgię jaskry (MIGS), która charakteryzuje się mniejszą inwazyjnością i krótszym okresem rekonwalescencji.

Największe trudności w leczeniu nadciśnienia wewnątrzgałkowego obejmują konieczność regularnego i długotrwałego stosowania leków (często do końca życia), występowanie działań niepożądanych preparatów (np. przekrwienie spojówek, pigmentacja tęczówki, zaburzenia widzenia), a także niski poziom współpracy pacjentów wynikający z bezobjawowego charakteru schorzenia we wczesnych stadiach. Istotnym wyzwaniem jest również monitorowanie skuteczności terapii, wymagające regularnych pomiarów ciśnienia wewnątrzgałkowego oraz oceny stanu nerwu wzrokowego i pola widzenia. Dodatkową trudnością może być leczenie pacjentów z opornością na standardowe terapie lub z współistniejącymi chorobami okulistycznymi.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl