przewlekła jaskra z otwartym kątem przesączania
Wskazanie

Przewlekła jaskra z otwartym kątem przesączania (POAG – Primary Open-Angle Glaucoma) to najczęstsza postać jaskry, stanowiąca około 60-70% wszystkich przypadków tej choroby. Charakteryzuje się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, które prowadzi do stopniowego uszkodzenia nerwu wzrokowego i ubytków w polu widzenia. W przeciwieństwie do jaskry zamykającego się kąta, w POAG kąt przesączania pozostaje anatomicznie otwarty, a trudności w odpływie cieczy wodnistej występują na poziomie beleczkowania i kanału Schlemma.

Choroba rozwija się powoli i bezobjawowo, często pozostając niewykryta przez wiele lat. Pacjenci zwykle nie odczuwają bólu ani dyskomfortu, a pierwsze objawy w postaci ubytków w polu widzenia pojawiają się, gdy uszkodzenie nerwu wzrokowego jest już znaczne. Czynniki ryzyka obejmują wiek powyżej 40 lat, obciążenie rodzinne, krótkowzroczność, cukrzycę, nadciśnienie tętnicze oraz pochodzenie afroamerykańskie.

Leczenie przewlekłej jaskry z otwartym kątem przesączania opiera się głównie na farmakoterapii mającej na celu obniżenie ciśnienia wewnątrzgałkowego. W Polsce stosuje się kilka grup leków. Analogi prostaglandyn, takie jak Xalatan, Travatan, Lumigan czy Taflotan, stanowią zazwyczaj pierwszą linię leczenia. Beta-blokery (Betoptic, Timolol, Optibetol) oraz inhibitory anhydrazy węglanowej (Azopt, Trusopt, Dorzolamid) są często stosowane jako terapia drugiego rzutu lub w leczeniu skojarzonym. W przypadkach bardziej opornych na leczenie stosuje się także leki z grupy agonistów receptorów alfa-2-adrenergicznych, jak Alphagan.

Największym wyzwaniem w leczeniu przewlekłej jaskry z otwartym kątem przesączania jest jej bezobjawowy przebieg we wczesnych stadiach, co opóźnia diagnozę i początek leczenia. Drugim istotnym problemem jest konieczność regularnego, często dożywotniego stosowania kropli przeciwjaskrowych, co wiąże się z trudnościami w przestrzeganiu zaleceń terapeutycznych przez pacjentów. Skutki nieprzestrzegania schematu leczenia mogą prowadzić do progresji choroby i nieodwracalnej utraty widzenia. Dodatkowo, długotrwałe stosowanie leków może prowadzić do działań niepożądanych, takich jak zespół suchego oka, przekrwienie spojówek czy zmiany w wyglądzie powiek i rzęs.

W przypadkach, gdy farmakoterapia nie przynosi wystarczających efektów, konieczne może być zastosowanie leczenia laserowego (trabekuloplastyka laserowa) lub chirurgicznego (trabekulektomia, implantacja zastawek). Dla pacjentów z trudnościami w przestrzeganiu codziennych schematów dawkowania leków dostępne są również preparaty łączone, zawierające dwie substancje czynne (np. Cosopt, Ganfort, DuoTrav), co upraszcza schemat leczenia.

Lista leków z tym wskazaniem

  1. 14.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl