Właściwości farmakokinetyczne
Xaloptic 0,05 mg/ml

Latanoprost, ester izopropylowy kwasu latanoprostowego o stężeniu 0,005% (0,05 mg/ml) w preparacie Xaloptic, jest prolekiem aktywowanym przez hydrolizę w rogówce oka do biologicznie czynnego kwasu latanoprostowego. Maksymalne stężenie w cieczy wodnistej osiągane jest około 2 godziny po aplikacji miejscowej. Lek wykazuje selektywną dystrybucję w przednim odcinku oka (komora przednia, spojówki, powieki), z minimalnym przenikaniem do tylnej komory. Metabolizm w oku jest znikomy, natomiast biotransformacja zachodzi głównie w wątrobie, a okres półtrwania w osoczu wynosi około 17 minut. Metabolity, głównie pochodne 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor, są nieaktywne lub słabo aktywne i eliminowane przez nerki z moczem.

Charakterystyka farmakokinetyczna latanoprostu

Latanoprost, główny składnik aktywny produktu leczniczego Xaloptic 0,005% (0,05 mg/ml), jest nieaktywnym estrem izopropylowym kwasu latanoprostowego o masie cząsteczkowej 432,58. Po hydrolizie do kwasu latanoprostowego związek ten uzyskuje swoją aktywność biologiczną. 1

Proces wchłaniania

Latanoprost charakteryzuje się dobrą absorpcją przez rogówkę oka. Podczas tego procesu zachodzi całkowita hydroliza estru, co jest kluczowym etapem aktywacji substancji. 2

Dystrybucja leku w tkankach oka

Badania kliniczne przeprowadzone u ludzi wykazały, że maksymalne stężenie latanoprostu w cieczy wodnistej osiągane jest około 2 godziny po miejscowej aplikacji preparatu. Dystrybucja tkankowa leku badana u małp wykazała, że latanoprost jest głównie dystrybuowany w strukturach przedniego odcinka oka: komorze przedniej, spojówkach oraz powiekach. Ilość substancji docierająca do komory tylnej oka jest minimalna. 3

Biotransformacja (metabolizm)

Metabolizm kwasu latanoprostowego w tkankach oka praktycznie nie zachodzi. Procesy biotransformacji odbywają się głównie w wątrobie. Istotnym parametrem farmakokinetycznym jest okres półtrwania leku w osoczu, który u ludzi wynosi zaledwie 17 minut. 4

Eliminacja leku

W badaniach przeprowadzonych na modelach zwierzęcych wykazano, że główne metabolity latanoprostu to pochodne 1,2-dinor i 1,2,3,4-tetranor. Charakteryzują się one minimalną aktywnością biologiczną lub są całkowicie nieaktywne. Droga eliminacji metabolitów przebiega głównie przez nerki, z moczem. 5

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Przeprowadzono szczegółowe badanie otwarte oceniające farmakokinetykę latanoprostu w populacji pediatrycznej, w którym analizowano stężenie kwasu latanoprostowego w osoczu. Badanie objęło 22 pacjentów dorosłych oraz 25 pacjentów pediatrycznych (w wieku od 0 do 18 lat) z nadciśnieniem śródgałkowym oraz jaskrą. 6

Wszyscy uczestnicy, niezależnie od grupy wiekowej, otrzymywali latanoprost 0,005% w schemacie jednej kropli do każdego oka na dobę przez co najmniej 2 tygodnie. Wyniki badania wykazały istotne różnice w ekspozycji ogólnoustrojowej na kwas latanoprostowy w zależności od wieku pacjentów: 7

  • U dzieci w wieku 3-12 lat ekspozycja była średnio 2-krotnie większa niż u dorosłych
  • U dzieci poniżej 3 lat ekspozycja była około 6-krotnie większa w porównaniu z pacjentami dorosłymi

Pomimo zwiększonej ekspozycji ogólnoustrojowej u dzieci, zachowany został szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do potencjalnych działań niepożądanych ogólnoustrojowych. <sup data-drug="Xaloptic" data-section="Właściwości farmakokinetyczne" title="Ekspozycja ogólnoustrojowa na kwas latanoprostowy była przeciętnie 2 razy większa u dzieci w wieku od 3 do 8

W kontekście parametrów farmakokinetycznych w różnych grupach wiekowych zaobserwowano następujące prawidłowości:

Parametr farmakokinetyczny Dzieci <3 lat Dzieci 3-<12 lat Młodzież Dorośli
Ekspozycja ogólnoustrojowa (względem dorosłych) 6-krotnie wyższa 2-krotnie wyższa Porównywalna Referencyjna
Czas do uzyskania stężenia maksymalnego (mediana) 5 minut 5 minut 5 minut 5 minut
Okres półtrwania w fazie eliminacji (mediana) <20 minut <20 minut <20 minut <20 minut

Czas (mediana) potrzebny do osiągnięcia szczytowego stężenia był jednakowy we wszystkich grupach wiekowych i wynosił 5 minut po podaniu. Również okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza był krótki (poniżej 20 minut) i nie różnił się istotnie między pacjentami pediatrycznymi a dorosłymi. Krótki okres półtrwania zapobiega akumulacji kwasu latanoprostowego w krążeniu ogólnoustrojowym podczas długotrwałej terapii w stanie stacjonarnym. 9

  1. 13.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl