Właściwości farmakokinetyczne latanoprostu

Latanoprost jest substancją aktywną preparatu Latalux (50 mikrogramów/ml, krople do oczu, roztwór), podawaną w postaci nieaktywnego estru izopropylowego kwasu latanoprostowego. Jest to prolek, który uzyskuje aktywność biologiczną dopiero po hydrolizie do kwasu latanoprostowego. Masa cząsteczkowa latanoprostu wynosi 432,58.¹

Wchłanianie

Ester latanoprostu charakteryzuje się dobrym wchłanianiem przez rogówkę oka. Podczas przenikania przez tę strukturę dochodzi do hydrolizy całej substancji czynnej wprowadzonej do cieczy wodnistej. Proces ten warunkuje przekształcenie proleku w formę aktywną.²

Dystrybucja

Badania kliniczne przeprowadzone u ludzi wykazały, że maksymalne stężenie latanoprostu w cieczy wodnistej jest osiągane po około 2 godzinach od miejscowego podania leku do worka spojówkowego.³

Analiza dystrybucji latanoprostu przeprowadzona na małpach po podaniu miejscowym wykazała, że substancja jest dystrybuowana głównie w strukturach przedniego odcinka oka, takich jak:

• komora przednia oka
• spojówki
• powieki

Do komory tylnej oka docierają jedynie minimalne ilości substancji czynnej.⁴

Biotransformacja i eliminacja

Metabolizm wewnątrzgałkowy kwasu latanoprostowego praktycznie nie zachodzi. Głównym miejscem biotransformacji tej substancji jest wątroba.⁵

Farmakokinetyka latanoprostu w organizmie ludzkim charakteryzuje się krótkim okresem półtrwania w osoczu, który wynosi około 17 minut.⁶

Badania przeprowadzone na modelach zwierzęcych wykazały, że podstawowymi metabolitami latanoprostu są:

• 1,2-dinor
• 1,2,3,4-tetranor

Oba metabolity wykazują jedynie nieznaczną aktywność biologiczną lub są całkowicie nieaktywne. Eliminacja metabolitów następuje głównie przez nerki, z moczem.⁷

Farmakokinetyka w populacji pediatrycznej

Przeprowadzono otwarte badanie farmakokinetyczne, w którym oceniano stężenie kwasu latanoprostowego w osoczu u 22 pacjentów dorosłych oraz 25 pacjentów pediatrycznych (od urodzenia do 18 lat) z nadciśnieniem śródgałkowym oraz jaskrą. We wszystkich grupach wiekowych stosowano latanoprost w stężeniu 50 mikrogramów/ml, podając do każdego oka jedną kroplę na dobę przez minimum 2 tygodnie.⁸

Wyniki badania wykazały różnice w farmakokinetyce latanoprostu w zależności od wieku pacjentów:

Pomimo podwyższonej ekspozycji ogólnoustrojowej u dzieci, szczególnie u tych poniżej 3 roku życia, zachowany jest szeroki margines bezpieczeństwa w odniesieniu do ogólnoustrojowych działań niepożądanych.⁹

We wszystkich grupach wiekowych czas potrzebny do uzyskania stężenia maksymalnego był taki sam i wynosił 5 minut po podaniu. Okres półtrwania w fazie eliminacji z osocza był krótki (poniżej 20 minut) i zbliżony zarówno u dzieci i młodzieży, jak i u pacjentów dorosłych. Dzięki temu nie obserwuje się kumulacji kwasu latanoprostowego w układzie krążenia podczas terapii długoterminowej.¹⁰