Wskazania do stosowania
Poliowirus
Poliowirus inaktywowany, obecny w szczepionce Infanrix-IPV, stanowi kluczowy składnik szczepionek wieloskładnikowych stosowanych w profilaktyce poliomyelitis u dzieci w wieku od 16 miesięcy do 13 lat, które uprzednio przeszły szczepienie pierwotne przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Preparat zawiera trzy serotypy poliowirusa (typ 1 – szczep Mahoney: 40 j.m. antygenu D, typ 2 – szczep MEF-1: 8 j.m. antygenu D, typ 3 – szczep Saukett: 32 j.m. antygenu D) w formie inaktywowanej, co eliminuje ryzyko replikacji wirusa przy zachowaniu właściwości immunogennych. Szczepionka jest stosowana wyłącznie jako uzupełniająca lub przypominająca, mająca na celu wzmocnienie i przedłużenie odporności nabytej w wyniku szczepień pierwotnych, zgodnie z obowiązującym kalendarzem szczepień i indywidualną historią immunizacji pacjenta.
Wskazania do stosowania substancji czynnej poliowirus – kiedy i w jakich warunkach polecić pacjentowi stosowanie tej substancji?
Poliowirus w postaci inaktywowanej stanowi istotny składnik szczepionek złożonych stosowanych w zapobieganiu poliomyelitis (chorobie Heinego-Medina). W przypadku preparatu Infanrix-IPV, poliowirus występuje jako jeden z czterech głównych składników aktywnych obok toksoidów błoniczego i tężcowego oraz antygenów Bordetella pertussis, tworząc kompleksową ochronę przeciwko kilku chorobom zakaźnym jednocześnie.1
Populacja docelowa dla szczepień zawierających poliowirus
Infanrix-IPV zawierający inaktywowany poliowirus jest przeznaczony dla ściśle określonej grupy wiekowej – dzieci od 16 miesięcy do 13 lat włącznie. Kluczowym warunkiem zastosowania tej szczepionki jest uprzednie otrzymanie przez dziecko szczepienia pierwotnego przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis. Oznacza to, że preparat ten nie jest stosowany jako szczepienie pierwotne, a wyłącznie jako szczepienie uzupełniające lub przypominające w populacji pediatrycznej.2
Rodzaje szczepień zawierających poliowirus
W kontekście substancji czynnej poliowirus w szczepionce Infanrix-IPV, możemy wyróżnić dwa główne typy szczepień:3
- Szczepienie uzupełniające – stosowane w przypadku niekompletnego cyklu szczepień pierwotnych lub konieczności uzupełnienia ochrony immunologicznej
- Szczepienie przypominające – mające na celu wzmocnienie i przedłużenie odporności nabytej w wyniku szczepień pierwotnych
4
Charakterystyka poliowirusa w szczepionce
Poliowirus zawarty w szczepionce Infanrix-IPV występuje w formie inaktywowanej, co oznacza, że wirus jest pozbawiony zdolności namnażania i wywoływania choroby, zachowując jednocześnie właściwości antygenowe niezbędne do wywołania odpowiedzi immunologicznej. Szczepionka zawiera trzy serotypy inaktywowanego poliowirusa w ściśle określonych stężeniach:5
- Poliowirus typu 1 (szczep Mahoney): 40 jednostek antygenu D
- Poliowirus typu 2 (szczep MEF-1): 8 jednostek antygenu D
- Poliowirus typu 3 (szczep Saukett): 32 jednostki antygenu D
6
Poliowirusy wykorzystane w szczepionce są namnażane w hodowli komórkowej VERO, co zapewnia odpowiednią jakość i bezpieczeństwo biologiczne preparatu.7
Zgodność z oficjalnymi zaleceniami
Stosowanie szczepionek zawierających poliowirus, w tym Infanrix-IPV, powinno być zgodne z aktualnie obowiązującymi zaleceniami i programami szczepień. Oznacza to, że lekarz powinien uwzględniać zarówno kalendarz szczepień obowiązujący w danym kraju, jak i indywidualne potrzeby pacjenta oraz jego historię szczepień.8
Postać farmaceutyczna i skład szczepionki zawierającej poliowirus
Infanrix-IPV ma postać zawiesiny do wstrzykiwań dostępnej w ampułkostrzykawce. Wizualnie preparat przedstawia się jako mętna, biała zawiesina.9 Obok poliowirusa szczepionka zawiera również inne substancje czynne, które zapewniają łączną ochronę przeciwko czterem chorobom zakaźnym:10
- Toksoid błoniczy: nie mniej niż 30 j.m.
- Toksoid tężcowy: nie mniej niż 40 j.m.
- Antygeny Bordetella pertussis:
- Toksoid krztuścowy: 25 mikrogramów
- Hemaglutynina włókienkowa: 25 mikrogramów
- Pertaktyna: 8 mikrogramów
11
Substancje czynne są adsorbowane na wodorotlenku glinu, uwodnionym w ilości 0,5 miligrama Al³⁺, co zwiększa immunogenność szczepionki.12
Informacje dodatkowe istotne przy kwalifikacji do szczepienia
Należy zwrócić uwagę, że szczepionka Infanrix-IPV może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, które są używane w procesie wytwarzania. Informacja ta jest istotna w kontekście potencjalnych przeciwwskazań u pacjentów z nadwrażliwością na te substancje.13
Dodatkowo szczepionka zawiera mniej niż 0,07 nanograma kwasu para-aminobenzoesowego w każdej dawce i 0,036 mikrograma fenyloalaniny w każdej dawce, co może być istotne u niektórych pacjentów, np. z fenyloketonurią.<sup data-drug="Infanrix-IPV" data-section="Nazwa produktu leczniczego, skład jakościowy i ilościowy, postać farmaceutyczna" title="Substancje pomocnicze o znanym działaniu: Szczepionka zawiera 14
Wskazania do zastosowania poliowirusa – podsumowanie kliniczne
Poliowirus jako substancja czynna w postaci inaktywowanej w szczepionce Infanrix-IPV jest wskazany w szczepieniach uzupełniających i przypominających przeciwko poliomyelitis u dzieci w wieku od 16 miesięcy do 13 lat, które otrzymały wcześniej szczepienie pierwotne. Preparat ten, ze względu na zawartość inaktywowanych wirusów polio trzech serotypów, zapewnia kompleksową ochronę przed chorobą Heinego-Medina, stanowiąc element wieloskładnikowej szczepionki chroniącej jednocześnie przed błonicą, tężcem i krztuścem.15
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje
- Przeciwwskazania stosowania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania