Przedawkowanie
Poliowirus

W przypadku przedawkowania szczepionki Infanrix-IPV, zawierającej inaktywowane wirusy polio typów 1, 2 i 3 w dawkach odpowiednio 40, 8 i 32 jednostek antygenu D na 0,5 ml, obserwowane działania niepożądane nie różnią się od tych po podaniu standardowej dawki. Szczepionka jest produkowana z inaktywowanych wirusów namnażanych w hodowli komórkowej VERO, co eliminuje ryzyko poliomyelitis wywołanego szczepem szczepionkowym nawet przy dawkach przekraczających zalecane. W przypadku przedawkowania nie stwierdzono specyficznych objawów, a działania niepożądane mają charakter niespecyficzny i nie wymagają odrębnego postępowania poza standardowym monitorowaniem klinicznym.

Przedawkowanie substancji – poliowirus

W kontekście analizy przedawkowania szczepionki zawierającej inaktywowany poliowirus, należy odnieść się do danych dotyczących produktu leczniczego Infanrix-IPV. Jest to szczepionka skojarzona zawierająca inaktywowane wirusy polio (typ 1, 2 i 3) wraz z toksooidami błoniczym, tężcowym oraz antygenami krztuścowymi. 1

Przypadki przedawkowania poliowirusa w szczepionce

W dokumentacji medycznej produktu Infanrix-IPV odnotowano przypadki podania większej dawki szczepionki niż zalecana podczas monitorowania działań niepożądanych po wprowadzeniu preparatu do obrotu. W tych przypadkach szczepionka zawierała składnik poliowirusowy w ilości przekraczającej standardową dawkę, która wynosi: 40 jednostek antygenu D dla typu 1 (szczep Mahoney), 8 jednostek antygenu D dla typu 2 (szczep MEF-1) oraz 32 jednostki antygenu D dla typu 3 (szczep Saukett) w każdej dawce 0,5 ml. 2 3

Objawy przedawkowania

Istotnym aspektem z klinicznego punktu widzenia jest fakt, że obserwowane działania niepożądane po przedawkowaniu szczepionki Infanrix-IPV nie wykazywały specyficznego charakteru i były zbliżone do tych, które zgłaszano po podaniu prawidłowej dawki szczepionki. 4

Należy podkreślić, że w przypadku szczepionki Infanrix-IPV mamy do czynienia z inaktywowanym poliowirusem, który jest namnażany w hodowli komórkowej VERO, a następnie poddawany procesom inaktywacji, co eliminuje ryzyko rozwoju choroby poliomyelitis wywołanej szczepem szczepionkowym nawet w przypadku przedawkowania. 5

Bezpieczeństwo przy przedawkowaniu

Wobec braku specyficznych objawów przedawkowania, należy mieć na uwadze, że szczepionka może zawierać śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny, które są używane w procesie wytwarzania. W przypadku przedawkowania, teoretycznie istnieje zwiększone ryzyko reakcji nadwrażliwości u osób uczulonych na te substancje, choć w dostępnych danych z monitorowania bezpieczeństwa nie wykazano takiej zależności. 6

Tabela objawów przedawkowania poliowirusa

Objaw przedawkowania Opis Związek z dawką Uwagi kliniczne
Niespecyficzne działania niepożądane Działania niepożądane po przedawkowaniu są podobne do tych występujących po podaniu prawidłowej dawki Brak specyficznej korelacji z wielkością przedawkowania Nie wymagają szczególnego postępowania poza standardowym monitorowaniem
Teoretyczne ryzyko zwiększonej ekspozycji na pozostałości substancji produkcyjnych Potencjalnie zwiększona ekspozycja na śladowe ilości formaldehydu, neomycyny i polimyksyny Proporcjonalny do ilości podanej szczepionki Szczególna uwaga u pacjentów z nadwrażliwością na wymienione substancje
Zwiększona ekspozycja na kwas para-aminobenzoesowy Przy przedawkowaniu wzrasta ilość podanego kwasu para-aminobenzoesowego Standardowa dawka zawiera <0,07 nanograma Znaczenie kliniczne nieznane
Zwiększona ekspozycja na fenyloalaninę Przedawkowanie wiąże się z większą ilością podanej fenyloalaniny Standardowa dawka zawiera 0,036 mikrograma Istotne u pacjentów z fenyloketonurią

7 <sup data-drug="Infanrix-IPV" data-section="Nazwa produktu leczniczego, skład jakościowy i ilościowy, postać farmaceutyczna" title="Szczepionka zawiera 8

Postępowanie w przypadku przedawkowania

W przypadku podania nadmiernej dawki szczepionki Infanrix-IPV zawierającej inaktywowany poliowirus, zaleca się standardowe postępowanie obserwacyjne, analogiczne do stosowanego po podaniu prawidłowej dawki. Nie ma konieczności wdrażania specyficznych procedur terapeutycznych, gdyż obserwowane działania niepożądane nie różnią się od tych występujących przy standardowym dawkowaniu. 9

Należy jednak pamiętać, że szczepionka jest podawana w formie zawiesiny do wstrzykiwań, a jej standardowa postać to mętna, biała zawiesina w ampułkostrzykawce. W przypadku omyłkowego podania wielokrotnej dawki, należy zwrócić szczególną uwagę na miejsce iniekcji ze względu na zwiększoną ilość wodorotlenku glinu, który służy jako adjuwant i jest obecny w ilości 0,5 miligrama Al3+ w standardowej dawce. 10

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl