Właściwości farmakokinetyczne
APAP przeziębienie MAX 1000 mg + 50 mg + 12,2 mg/sasz.
APAP przeziębienie MAX to preparat zawierający paracetamol (1000 mg), kofeinę (50 mg) oraz chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg) w formie proszku do sporządzania roztworu doustnego. Paracetamol charakteryzuje się szybkim i niemal całkowitym wchłanianiem z przewodu pokarmowego, osiągając maksymalne stężenie w osoczu po około 1 godzinie. Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-50%, a okres półtrwania to 2-4 godziny. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się 4-6 godzin, a przeciwgorączkowe 6-8 godzin. Metabolizm zachodzi głównie w wątrobie, z wydalaniem metabolitów przez nerki; tylko 2-4% paracetamolu jest wydalane w postaci niezmienionej. Kofeina jest szybko i całkowicie wchłaniana, z maksymalnym stężeniem w osoczu po 50-75 minutach, wiązaniem z białkami na poziomie 25-36% i okresem półtrwania 3-7 godzin. Przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego i metabolizowana jest w wątrobie, z wydalaniem metabolitów przez nerki. W ciąży metabolizm kofeiny ulega spowolnieniu, a u karmiących piersią dawki powyżej 500 mg/dobę mogą powodować u noworodków rozdrażnienie i zaburzenia snu.
Właściwości farmakokinetyczne leku APAP przeziębienie MAX
APAP przeziębienie MAX, zawierający paracetamol (1000 mg), kofeinę (50 mg) i chlorowodorek fenylefryny (12,2 mg) w postaci proszku do sporządzania roztworu doustnego, charakteryzuje się określonymi właściwościami farmakokinetycznymi, które determinują jego działanie w organizmie. Poniżej przedstawiono szczegółowy opis tych właściwości dla każdej z substancji czynnych wchodzących w skład preparatu.
Farmakokinetyka paracetamolu
Wchłanianie paracetamolu zachodzi szybko i niemal całkowicie z przewodu pokarmowego. Maksymalne stężenie we krwi osiąga po upływie około 1 godziny po przyjęciu.1
Wiązanie z białkami osocza jest słabe i w dawkach terapeutycznych wynosi 25-50%.2
Okres półtrwania paracetamolu wynosi od 2 do 4 godzin. Działanie przeciwbólowe utrzymuje się przez 4-6 godzin, natomiast działanie przeciwgorączkowe przez 6-8 godzin.3
Metabolizm i eliminacja paracetamolu odbywa się głównie na drodze biotransformacji w wątrobie, co stanowi zasadniczą drogę eliminacji leku. Tylko niewielka część (2-4%) jest wydalana w postaci niezmienionej przez nerki.4
Metabolity paracetamolu to głównie połączenia z kwasem glukuronowym (około 90% u dorosłych) oraz z kwasem siarkowym (szczególnie u dzieci). Hepatotoksyczny metabolit pośredni – N-acetylo-p-benzochinoimina – powstaje w niewielkiej ilości (około 5%) i wiąże się z wątrobowym glutationem, a następnie w połączeniu z cysteiną i kwasem merkapturowym jest wydalany z moczem.5
Farmakokinetyka kofeiny
Wchłanianie kofeiny następuje szybko i całkowicie z przewodu pokarmowego. Początek działania obserwuje się po 15-45 minutach od podania, natomiast maksymalne stężenia w osoczu osiąga w czasie 50-75 minut.6
Wiązanie z białkami osocza wynosi 25-36%. Kofeina przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego, osiągając tam stężenia zbliżone do stężeń w surowicy.7
Dystrybucja kofeiny charakteryzuje się objętością dystrybucji wynoszącą 0,4-0,6 l/kg masy ciała.8
Okres półtrwania kofeiny u dorosłych wynosi 3-7 godzin.9
Metabolizm i eliminacja kofeiny odbywa się w wątrobie, a powstałe metabolity wydalane są przez nerki.10
Sytuacje szczególne:
- W czasie ciąży obserwuje się zwolnienie metabolizmu kofeiny i wyższe stężenia w surowicy przy niezwiększonej dawce.11
- Kofeina przenika do mleka matki – zwiększona podaż doustna (powyżej 500 mg/dobę) może powodować rozdrażnienie i zaburzenia snu u noworodków matek karmiących piersią.12
Farmakokinetyka chlorowodorku fenylefryny
Wchłanianie chlorowodorku fenylefryny z przewodu pokarmowego jest łatwe, przy czym biodostępność wynosi około 40%. Maksymalne stężenia w surowicy lek osiąga po 1-2 godzinach od podania.13
Okres półtrwania biologiczny fenylefryny wynosi od 2 do 3 godzin. W postaci doustnej, gdy lek stosowany jest w celu obkurczenia naczyń krwionośnych nosa, podaje się go co 4-6 godzin.14
Metabolizm i eliminacja fenylefryny odbywa się głównie w wątrobie. Metabolizm przebiega na drodze łączenia z kwasem siarkowym lub glukuronowym, albo przez oksydacyjną deaminację i następcze sprzęganie z kwasem siarkowym. Powstałe metabolity wydalane są z moczem.15
Tabela porównawcza właściwości farmakokinetycznych
| Parametr farmakokinetyczny | Paracetamol | Kofeina | Chlorowodorek fenylefryny |
|---|---|---|---|
| Wchłanianie | Szybkie i prawie całkowite | Szybkie i całkowite | Łatwe, biodostępność ok. 40% |
| Maksymalne stężenie we krwi | Po około 1 godzinie | Po 50-75 minutach | Po 1-2 godzinach |
| Wiązanie z białkami osocza | 25-50% | 25-36% | Brak danych |
| Okres półtrwania | 2-4 godziny | 3-7 godzin | 2-3 godziny |
| Czas działania | Przeciwbólowe: 4-6h Przeciwgorączkowe: 6-8h |
Początek działania po 15-45 min | Lek podaje się co 4-6 godzin |
| Główna droga eliminacji | Biotransformacja w wątrobie | Metabolizm w wątrobie | Metabolizm w wątrobie |
| Główne metabolity | Połączenia z kwasem glukuronowym (90%), siarkowym (u dzieci) | Brak szczegółowych danych | Połączenia z kwasem siarkowym lub glukuronowym |
| Wydalanie | Głównie metabolity przez nerki, 2-4% w postaci niezmienionej | Metabolity przez nerki | Metabolity przez nerki |
Kolejne rozdziały
Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.
Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.
- Dawkowanie i sposób podawania
- Działania niepożądane
- Interakcje leku
- Profil bezpieczeństwa leku
- Przeciwwskazania
- Przedawkowanie
- Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie
- Skład i postać leku
- Specjalne ostrzeżenia
- Właściwości farmakodynamiczne
- Właściwości farmakokinetyczne
- Wpływ na płodność, ciążę i laktację
- Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
- Wskazania do stosowania