alfentanyl

Alfentanyl to syntetyczny opioid o działaniu przeciwbólowym, zaliczany do pochodnych fentanylu. Charakteryzuje się szybkim początkiem działania (30-60 sekund) i krótkim czasem działania (około 10-15 minut), co wynika z jego wysokiej lipofilności i stosunkowo małej objętości dystrybucji.

W praktyce klinicznej alfentanyl stosowany jest głównie podczas krótkich zabiegów operacyjnych lub jako składnik analgosedacji. Jest również wykorzystywany w anestezjologii do indukcji i podtrzymania znieczulenia ogólnego. Dzięki krótkiemu czasowi działania pozwala na lepszą kontrolę stanu pacjenta i szybsze wybudzenie po zabiegu.

Podobnie jak inne opioidy, alfentanyl może powodować typowe działania niepożądane, w tym depresję oddechową, bradykardię, sztywność mięśni (zwłaszcza przy szybkim podaniu dożylnym), nudności i wymioty. Dawkowanie alfentanylu powinno być dostosowane indywidualnie, z uwzględnieniem wieku pacjenta, stanu klinicznego oraz ewentualnej jednoczesnej farmakoterapii.

Powiązane wpisy

Leksykon leków
Interakcje leku – Dexmedetomidine EVER Pharma

Deksmedetomidyna wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z wieloma lekami stosowanymi w anestezjologii i intensywnej terapii, w tym z izofluranem, propofolem, alfentanylem oraz midazolamem, prowadząc do nasilenia efektów sedacyjnych, przeciwbólowych oraz depresji układu oddechowego i sercowo-naczyniowego. Nie obserwuje się zmian farmakokinetycznych tych leków, co wskazuje na konieczność dostosowania dawek w celu minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. Ponadto, deksmedetomidyna wpływa na enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP2B6, co może hamować metabolizm leków takich jak cyklofosfamid, metadon czy efawirenz, a także potencjalnie indukować enzymy CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9 i CYP3A4, co może skutkować zmniejszeniem skuteczności niektórych terapii. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów stosujących beta-adrenolityki ze względu na ryzyko nasilenia hipotensji i bradykardii, zwłaszcza u osób z zaburzeniami przewodnictwa przedsionkowo-komorowego.
agonista receptorów α2-adrenergicznych, alfentanyl, amiodaron, antagonista kanału wapniowego, beta-adrenolityk, bradykardia, bupropion, cyklofosfamid, cytochrom CYP2B6, cytochrom P450, deksmedetomidyna, depresja oddechowa, depresja ośrodkowego układu nerwowego, desfluran, diazepam, diuretyk, działanie hipotensyjne, działanie sedacyjne, efawirenz, enzym CYP1A2, esmolol, fentanyl, ifosfamid, inhibitor ACE, izofluran, lek hipotensyjny, lorazepam, metadon, metoprolol, midazolam, mikrosomy wątroby, morfina, opioid, prokainamid, propofol, propranolol, receptor GABA, receptor NMDA, remifentanyl, sewofluran, sotalol, środek znieczulający, tiopental, układ sercowo-oddechowy, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego
Leksykon substancji czynnych
Erybulina – Interakcje

Erybulina jest wydalana głównie z żółcią (do 70%) i nie jest substratem dla kluczowych białek transportowych, takich jak BCRP, OAT1, OAT3, OATP1B1, OATP1B3, MRP2, MRP4 czy BSEP. Nie wykazuje istotnych interakcji farmakokinetycznych z inhibitorami i induktorami CYP3A4, co potwierdzają badania z ketokonazolem i ryfampicyną, które nie wpływały znacząco na AUC ani Cmax erybuliny. In vitro erybulina może słabo hamować CYP3A4, jednak brak jest potwierdzenia tego efektu in vivo. W związku z tym, szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu erybuliny z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym metabolizowanymi przez CYP3A4, takimi jak alfentanyl, cyklosporyna, ergotamina, fentanyl, pimozyd, chinidyna, syrolimus i takrolimus, zalecając ścisłe monitorowanie kliniczne i ewentualne dostosowanie dawki. Erybulina nie hamuje innych ważnych izoenzymów cytochromu P450 (CYP1A2, CYP2B6, CYP2C8, CYP2C9, CYP2C19, CYP2D6, CYP2E1) ani białek transportowych OCT1, OCT2, OAT1, OAT3, OATP1B1 i OATP1B3 w stężeniach klinicznie istotnych, co minimalizuje ryzyko interakcji farmakokinetycznych z lekami metabolizowanymi przez te enzymy i transportery.
alfentanyl, białko oporności raka piersi, białko oporności wielolekowej, chinidyna, cyklosporyna, depresja ośrodkowego układu nerwowego, enzym CYP1A2, enzym CYP2B6, enzym CYP2C19, enzym CYP2C8, enzym CYP2C9, enzym CYP2D6, enzym CYP2E1, enzym CYP3A4, ergotamina, erybulina, fentanyl, glikoproteina p, inhibitor CYP3A4, interakcja farmakokinetyczna, izoenzymy cytochromu P450, ketokonazol, maksymalne stężenie w osoczu, metabolizm CYP3A4, pimozyd, pole pod krzywą stężenia, polipeptyd transportujący aniony organiczne 1B1, polipeptyd transportujący aniony organiczne 1B3, pompa eksportu soli kwasów żółciowych, ryfampicyna, substancja pomocnicza, syrolimus, takrolimus, transporter anionów organicznych, transportery anionów organicznych, wąski indeks terapeutyczny, zaburzenie psychomotoryczne
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Aprepitant Sandoz

Podczas stosowania Aprepitant Sandoz należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z umiarkowanymi do ciężkich zaburzeniami czynności wątroby, ze względu na ograniczone dane kliniczne w tej grupie. Istotne jest monitorowanie interakcji lekowych, zwłaszcza z substancjami metabolizowanymi przez izoenzym CYP3A4, takimi jak leki immunosupresyjne (cyklosporyna, takrolimus, syrolimus, ewerolimus), opioidowe leki przeciwbólowe (alfentanyl, fentanyl), pochodne alkaloidów sporyszu oraz chinidyna. Interakcje te mogą prowadzić do zmiany stężenia leków w osoczu, co zwiększa ryzyko obniżenia skuteczności terapeutycznej lub nasilenia działań niepożądanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na jednoczesne stosowanie z irynotekanem, które może zwiększać toksyczność tego leku, wymagając ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych i objawów klinicznych u pacjentów onkologicznych.
alfentanyl, alkaloid sporyszu, chinidyna, cyklosporyna, CYP3A4, ewerolimus, fentanyl, hormonalny środek antykoncepcyjny, INR, irynotekan, lek immunosupresyjny, niedobór sacharazy-izomaltazy, nietolerancja fruktozy, opioidowy lek przeciwbólowy, powikłanie krwotoczne, sacharoza, syrolimus, takrolimus, warfaryna, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenie rytmu serca, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy
Leksykon substancji czynnych
Sewofluran – Interakcje

Sewofluran, jako wziewny środek znieczulenia ogólnego, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mają istotne znaczenie kliniczne podczas prowadzenia znieczulenia. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje z lekami sympatykomimetycznymi, zwłaszcza adrenaliną, gdzie dawka nie powinna przekraczać 5 μg/kg masy ciała ze względu na ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca. Ponadto, sewofluran nasila działanie niedepolaryzujących środków zwiotczających mięśnie (wekuronium, pankuronium, atrakurium), co wymaga dostosowania dawkowania i monitorowania blokady nerwowo-mięśniowej. Wartość MAC sewofluranu ulega zmniejszeniu o około 50% u dorosłych i 25% u dzieci pod wpływem podtlenku azotu, co należy uwzględnić w planowaniu znieczulenia. Induktory CYP2E1, takie jak izoniazyd i alkohol, nasilają metabolizm sewofluranu, zwiększając stężenie fluorków w osoczu i ryzyko hepatotoksyczności, dlatego zaleca się przerwanie ich stosowania odpowiednio przed zabiegiem (izoniazyd – 2 tygodnie, alkohol – minimum 24-48 godzin).
alfentanyl, aminoglikozyd, anestetyk wziewny, antagonista wapnia, atrakurium, barbituran, benzodiazepina, cytochrom P450, działanie arytmogenne, działanie chronotropowe, działanie dromotropowe, działanie hepatotoksyczne, działanie inotropowe, fentanyl, inhibitor MAO, intubacja dotchawicza, izoenzym CYP2E1, izoniazyd, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek adrenomimetyczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący przekaźnictwo nerwowo-mięśniowe, minimalne stężenie pęcherzykowe, niedepolaryzujący środek zwiotczający, opioid, ośrodkowy układ nerwowy, pankuronium, pochodna dihydropirydyny, podtlenek azotu, przełom nadciśnieniowy, sewofluran, środek zwiotczający mięśnie szkieletowe, sufentanyl, sukcynylocholina, sympatykomimetyk o działaniu pośrednim, wegetatywny układ nerwowy, wekuronium, wziewny środek znieczulenia ogólnego, zaburzenie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego, ziele dziurawca
Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Imatinib Altan

Podczas terapii produktem Imatinib Altan konieczne jest ścisłe monitorowanie pacjentów, ze szczególnym uwzględnieniem potencjalnych interakcji lekowych, zwłaszcza z inhibitorami proteazy, azolowymi lekami przeciwgrzybiczymi, antybiotykami makrolidowymi oraz substratami CYP3A4 o wąskim indeksie terapeutycznym (np. cyklosporyna, takrolimus, fentanyl). Należy unikać jednoczesnego stosowania silnych induktorów CYP3A4 (np. deksametazon, fenytoina, ryfampicyna), które mogą obniżać stężenie imatynibu i zwiększać ryzyko niepowodzenia terapii. W trakcie leczenia istnieje ryzyko mikroangiopatii zakrzepowej (TMA), wymagającej przerwania terapii i diagnostyki aktywności ADAMTS13 oraz miana przeciwciał. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów po tyreoidektomii, u których obserwowano niedoczynność tarczycy, zalecając monitorowanie TSH. Metabolizm imatynibu odbywa się głównie w wątrobie, a u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby konieczne jest monitorowanie enzymów wątrobowych i obrazu krwi, ze względu na ryzyko uszkodzenia, niewydolności i martwicy wątroby, zwłaszcza przy jednoczesnej chemioterapii hepatotoksycznej.
alfa-kwaśna glikoproteina, alfentanyl, antybiotyk makrolidowy, azolowy lek przeciwgrzybiczny, bortezomib, chynidyna, cyklosporyna, deksametazon, diergotamina, docetaksel, dziurawiec, ergotamina, fenobarbital, fentanyl, fenytoina, hormon tyreotropowy, induktor CYP3A4, inhibitor kinazy tyrozynowej BCR-ABL, inhibitor proteazy, karbamazepina, martwica wątroby, mikroangiopatia zakrzepowa, niedoczynność tarczycy, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostra białaczka limfoblastyczna, pimozyd, piorunujące zapalenie wątroby, pochodna kumaryny, retencja płynów, ryfampicyna, substrat CYP3A4, syrolimus, takrolimus, terfenadyna, tyreoidektomia, uszkodzenie wątroby, warfaryna, wirusowe zapalenie wątroby typu B, wstrząs kardiogenny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół hipereozynofilowy, zespół rozpadu guza, żołądek arbuzowaty
Leksykon leków
Interakcje leku – AzitroLEK 200 mg/5 ml

AzitroLEK (azytromycyna) wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków, które mają istotne znaczenie kliniczne. Leki zobojętniające obniżają maksymalne stężenie azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się zachowanie 2-godzinnego odstępu między ich podaniem. Szczególną ostrożność należy zachować przy jednoczesnym stosowaniu azytromycyny z cyzaprydem oraz lekami wydłużającymi odstęp QT (np. hydroksychlorochina), ze względu na ryzyko wydłużenia odstępu QT i zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Wysokie ryzyko interakcji dotyczy także warfaryny i innych doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, gdzie obserwowano nasilenie działania przeciwzakrzepowego, oraz cyklosporyny, której Cmax i AUC0-5 znacząco wzrastają pod wpływem azytromycyny, co wymaga monitorowania stężenia i dostosowania dawki. Zwiększenie stężenia substratów glikoproteiny P, takich jak digoksyna i kolchicyna, również wymaga uważnego monitorowania ze względu na potencjalną toksyczność.
alfentanyl, alkaloidy sporyszu, astemizol, atorwastatyna, azytromycyna, cefalosporyna, cetyryzyna, cyklosporyna, cymetydyna, czas protrombinowy, digoksyna, dydanozyna, efawirenz, efekt disulfiramopodobny, erytromycyna, flukonazol, fosforylowana zydowudyna, glikoproteina p, hydroksychlorochina, indynawir, izoenzym CYP3A4, karbamazepina, kolchicyna, komórki jednojądrzaste krwi obwodowej, lek przeciwzakrzepowy doustny, lek zobojętniający, linezolid, metronidazol, metyloprednizolon, midazolam, nelfinawir, rabdomioliza, ryfabutyna, syldenafil, terfenadyna, torsade de pointes, triazolam, trimetoprym z sulfametoksazolem, warfaryna, wydłużenie odstępu QT, zaburzenie rytmu komorowe, zydowudyna

alfentanyl

Powiązane wpisy

Interakcje leku – Dexmedetomidine EVER Pharma

Erybulina – Interakcje

Specjalne ostrzeżenia – Aprepitant Sandoz

Sewofluran – Interakcje

Specjalne ostrzeżenia – Imatinib Altan

Interakcje leku – AzitroLEK 200 mg/5 ml