Interakcje leku
Azithromycin Teva 250 mg

Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne z różnymi grupami leków. Leki zobojętniające obniżają maksymalne stężenia azytromycyny w surowicy o około 25%, dlatego zaleca się przyjmowanie azytromycyny co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po lekach zobojętniających. Substraty glikoproteiny P, takie jak digoksyna i kolchicyna, wykazują wzrost stężenia w surowicy podczas jednoczesnego stosowania z azytromycyną, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny. Azytromycyna nie wpływa istotnie na metabolizm przez cytochrom P450, jednakże jednoczesne stosowanie z cyklosporyną powoduje istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny, co wymaga monitorowania i modyfikacji dawki. Ponadto, azytromycyna może nasilać działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy kumaryny, co wymaga częstszej kontroli czasu protrombinowego. W przypadku statyn, mimo braku wpływu na farmakokinetykę, odnotowano przypadki rabdomiolizy, co wymaga obserwacji klinicznej.

Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Azytromycyna, jako antybiotyk makrolidowy, wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami. Znajomość tych interakcji jest kluczowa dla bezpiecznego i skutecznego leczenia pacjentów. Poniżej przedstawiono szczegółową analizę interakcji azytromycyny z różnymi grupami leków oraz substancjami, w oparciu o wyniki badań farmakokinetycznych i doświadczenia kliniczne.1

Interakcje z lekami wpływającymi na absorbcję

Leki zobojętniające mogą wpływać na farmakokinetykę azytromycyny. Choć nie wpływają one na całkowitą biodostępność azytromycyny, to redukują jej najwyższe stężenia w surowicy o około 25%. Z tego powodu zaleca się, aby azytromycyna była przyjmowana co najmniej 1 godzinę przed lub 2 godziny po zastosowaniu leków zobojętniających.2

Interakcje z substratami glikoproteiny P

Azytromycyna, podobnie jak inne antybiotyki makrolidowe, może wchodzić w interakcje z substratami glikoproteiny P. Odnotowano, że jednoczesne podawanie azytromycyny z substratami glikoproteiny P takimi jak digoksyna i kolchicyna powoduje wzrost poziomów tych substratów w surowicy. Dlatego przy równoczesnym stosowaniu azytromycyny i substratów glikoproteiny P, konieczne jest uwzględnienie możliwości zwiększenia stężenia substratów w surowicy. W przypadku digoksyny, zaleca się monitorowanie jej stężenia w surowicy zarówno w trakcie leczenia azytromycyną, jak i po jego zakończeniu.3

Interakcje z lekami przeciwwirusowymi

Zydowudyna: Jednorazowe dawki 1000 mg lub wielokrotne dawki 1200 mg lub 600 mg azytromycyny mają niewielki wpływ na farmakokinetykę zydowudyny w osoczu oraz jej wydalanie przez nerki. Należy jednak zauważyć, że azytromycyna zwiększa stężenie fosforylowanej zydowudyny (aktywnego metabolitu) w jednojądrzastych komórkach krwi obwodowej. Kliniczne znaczenie tego działania jest niejasne, choć może być korzystne dla pacjenta.4

Dydanozyna (dideoksyinozyna): Badania wykazały, że jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 1200 mg/dobę i dydanozyny w dawce 400 mg/dobę u pacjentów z rozpoznanym zakażeniem HIV nie wpływa na farmakokinetykę dydanozyny w stanie równowagi, w porównaniu z placebo.5

Efawirenz: Jednoczesne podawanie azytromycyny w pojedynczej dawce 600 mg i efawirenzu w dawce 400 mg/dobę przez 7 dni nie wywołuje klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych.6

Indynawir: Badania wykazały, że podanie pojedynczej dawki 1200 mg azytromycyny nie wpływa istotnie statystycznie na parametry farmakokinetyczne indynawiru podawanego w dawce 800 mg trzy razy na dobę przez 5 dni.7

Nelfinawir: Jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 1200 mg i nelfinawiru w stanie stacjonarnym (750 mg 3 razy na dobę) zwiększa stężenie azytromycyny. Nie obserwowano jednak istotnych klinicznie działań niepożądanych i nie jest konieczna modyfikacja dawkowania.8

Interakcje z układem cytochromu P450

Azytromycyna, w przeciwieństwie do erytromycyny i innych antybiotyków makrolidowych, nie wchodzi w istotne interakcje z układem wątrobowego cytochromu P450. Nie wywołuje indukcji ani inaktywacji wątrobowego cytochromu P450 poprzez kompleks metabolit-cytochrom.9

Pomimo tego, przeprowadzono badania farmakokinetyczne z lekami, które są w istotnym stopniu metabolizowane za pośrednictwem cytochromu P450:

Atorwastatyna: Jednoczesne podawanie atorwastatyny (10 mg/dobę) i azytromycyny (500 mg/dobę) nie prowadzi do zmiany stężenia atorwastatyny w osoczu. Jednakże odnotowano przypadki rabdomiolizy u pacjentów przyjmujących jednocześnie azytromycynę i statyny.10

Karbamazepina: W badaniach interakcji farmakokinetycznych u zdrowych ochotników nie zaobserwowano istotnego wpływu na stężenia karbamazepiny lub jej aktywnego metabolitu w osoczu przy jednoczesnym stosowaniu azytromycyny.11

Cyzapryd: Lek ten jest metabolizowany w wątrobie przez enzym CYP 3A4. Makrolidy hamują ten enzym, co może prowadzić przy jednoczesnym stosowaniu cyzaprydu do wydłużenia odstępu QT, arytmii komorowych i torsade de pointes.12

Cymetydyna: W badaniu farmakokinetycznym oceniano wpływ pojedynczej dawki cymetydyny, podawanej 2 godziny przed podaniem azytromycyny, na farmakokinetykę azytromycyny. Nie zaobserwowano żadnych odchyleń parametrów farmakokinetycznych azytromycyny.13

Interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi

Doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny: W badaniu interakcji farmakokinetycznych podawanie azytromycyny nie zwiększało działania przeciwzakrzepowego warfaryny zastosowanej w pojedynczej dawce 15 mg u zdrowych ochotników. Obserwowano jednak nasilenie działania przeciwzakrzepowego po jednoczesnym stosowaniu azytromycyny i doustnych leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny. Chociaż nie ustalono związku przyczynowego, zaleca się częstsze kontrole czasu protrombinowego u pacjentów otrzymujących równocześnie azytromycynę i doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy pochodnych kumaryny.14

Interakcje z lekami immunosupresyjnymi

Cyklosporyna: Badania farmakokinetyczne u zdrowych ochotników, którym podawano doustnie azytromycynę w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni, a następnie cyklosporynę w pojedynczej dawce doustnej 10 mg/kg mc., wykazały istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny. Dlatego należy zachować szczególną ostrożność przy jednoczesnym stosowaniu tych leków. Jeśli jest to konieczne, należy monitorować stężenia cyklosporyny i odpowiednio modyfikować jej dawkę.15

Interakcje z lekami przeciwgrzybiczymi

Flukonazol: Jednoczesne podanie pojedynczej dawki 1200 mg azytromycyny nie wpływa na parametry farmakokinetyczne pojedynczej dawki 800 mg flukonazolu. Całkowite narażenie na działanie azytromycyny i jej okres półtrwania nie zmieniają się podczas jednoczesnego podawania flukonazolu. Obserwowano jedynie niemające znaczenia klinicznego zmniejszenie wartości Cmax (18%) azytromycyny.16

Interakcje z innymi antybiotykami

Ryfabutyna: Jednoczesne stosowanie ryfabutyny i azytromycyny nie wpływa na stężenie tych substancji w surowicy. U pacjentów otrzymujących jednocześnie azytromycynę i ryfabutynę obserwowano neutropenię. Chociaż neutropenia wiązała się ze stosowaniem ryfabutyny, nie ustalono związku przyczynowego z jednoczesnym leczeniem azytromycyną.17

Trimetoprim i sulfametoksazol: Jednoczesne stosowanie trimetoprimu i sulfametoksazolu DS (w dawce 160 mg i 800 mg) przez 7 dni wraz z azytromycyną w dawce 1200 mg w 7. dniu nie wpływa na maksymalne stężenia, całkowite narażenie na działanie leku i wydalanie nerkowe trimetoprimu ani sulfametoksazolu. Stężenia azytromycyny w osoczu są porównywalne z obserwowanymi w innych badaniach.18

Interakcje z lekami przeciwalergicznymi

Cetyryzyna: U zdrowych ochotników jednoczesne podawanie przez 5 dni azytromycyny z cetyryzyną w dawce 20 mg nie prowadzi w stanie równowagi do interakcji farmakokinetycznej ani do istotnych zmian odstępu QT.19

Terfenadyna: W badaniach farmakokinetycznych nie uzyskano dowodów na występowanie interakcji pomiędzy azytromycyną a terfenadyną. Rzadko opisywano przypadki, w których nie można było całkowicie wykluczyć możliwości interakcji obu produktów. Jednakże nie ma jednoznacznych dowodów na występowanie takich interakcji.20

Astemizol, alfentanyl: Nie są znane dane dotyczące interakcji z astemizolem lub alfentanylem. Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków z azytromycyną, gdyż opisywano nasilenie działania podczas skojarzonego stosowania z antybiotykiem makrolidowym – erytromycyną.21

Interakcje z lekami psychotropowymi

Midazolam: U zdrowych ochotników jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 500 mg/dobę przez 3 dni nie wywiera istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne i farmakodynamiczne midazolamu podawanego w pojedynczej dawce 15 mg.22

Triazolam: Badanie z udziałem 14 zdrowych ochotników wykazało, że jednoczesne podawanie azytromycyny w dawce 500 mg w 1. dniu i 250 mg w 2. dniu oraz triazolamu w dawce 0,125 mg w 2. dniu nie wywiera istotnego wpływu na żaden z parametrów farmakokinetycznych triazolamu, w porównaniu do triazolamu podawanego z placebo.23

Interakcje z innymi lekami

Metyloprednizolon: W badaniach interakcji farmakokinetycznych u zdrowych ochotników azytromycyna nie wykazuje istotnego wpływu na parametry farmakokinetyczne metyloprednizolonu.24

Syldenafil: U zdrowych ochotników płci męskiej nie stwierdzono wpływu azytromycyny (stosowanej w dawce 500 mg na dobę przez 3 dni) na AUC i Cmax syldenafilu lub jego głównego krążącego metabolitu.25

Teofilina: Nie istnieją dowody na występowanie klinicznie istotnych interakcji farmakokinetycznych podczas jednoczesnego podawania azytromycyny i teofiliny zdrowym ochotnikom. Ponieważ jednak notowano interakcje innych antybiotyków makrolidowych z teofiliną, należy zwracać uwagę na objawy wskazujące na zwiększenie stężenia teofiliny.26

Hydroksychlorochina: Azytromycynę należy stosować ostrożnie u pacjentów przyjmujących produkty lecznicze, o których wiadomo, że wydłużają odstęp QT, ze względu na ryzyko wywołania zaburzeń rytmu serca, np. hydroksychlorochinę.27

Alkaloidy sporyszu: Ze względu na teoretyczną możliwość zatrucia sporyszem, nie zaleca się jednoczesnego stosowania azytromycyny i pochodnych sporyszu.28

Interakcje azytromycyny z alkoholem

Spożywanie alkoholu podczas terapii azytromycyną może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych antybiotyku, takich jak zawroty głowy, senność czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Alkohol może również zmniejszać skuteczność leczenia poprzez obniżenie odpowiedzi immunologicznej organizmu.

Chociaż nie wykazano bezpośrednich interakcji farmakokinetycznych pomiędzy azytromycyną a alkoholem, zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas terapii antybiotykiem z kilku powodów:

  • Alkohol może nasilać działania niepożądane ze strony układu pokarmowego, które są częstymi działaniami niepożądanymi azytromycyny (nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha)
  • Alkohol ma właściwości hepatotoksyczne, a azytromycyna jest metabolizowana w wątrobie, co może zwiększać obciążenie tego narządu
  • Spożywanie alkoholu może osłabiać układ odpornościowy, co może zmniejszać skuteczność leczenia infekcji
  • Alkohol może wpływać na zdolność pacjenta do przestrzegania zaleconego schematu leczenia

Należy poinformować pacjentów o konieczności unikania spożywania alkoholu podczas kuracji azytromycyną oraz przez kilka dni po jej zakończeniu.

Tabela interakcji azytromycyny z innymi produktami leczniczymi

Produkt leczniczy Opis interakcji Poziom ważności interakcji Zalecenia
Leki zobojętniające Zmniejszenie maksymalnego stężenia azytromycyny w surowicy o ok. 25% bez wpływu na całkowitą biodostępność Umiarkowany Stosować azytromycynę co najmniej 1h przed lub 2h po lekach zobojętniających
Digoksyna, kolchicyna Wzrost stężenia digoksyny i kolchicyny w surowicy (substraty glikoproteiny P) Wysoki Monitorowanie stężenia digoksyny w surowicy, obserwacja objawów klinicznych
Alkaloidy sporyszu Teoretyczne ryzyko zatrucia sporyszem Wysoki Nie zaleca się jednoczesnego stosowania
Cyzapryd Zwiększone ryzyko wydłużenia odstępu QT, arytmii komorowych i torsade de pointes Wysoki Unikać jednoczesnego stosowania
Hydroksychlorochina Zwiększone ryzyko zaburzeń rytmu serca z powodu wydłużenia odstępu QT Wysoki Stosować ostrożnie, monitorować EKG
Doustne leki przeciwzakrzepowe z grupy kumaryny Nasilenie działania przeciwzakrzepowego Wysoki Częstsze kontrole czasu protrombinowego
Cyklosporyna Istotne zwiększenie Cmax i AUC0-5 cyklosporyny Wysoki Monitorowanie stężenia cyklosporyny, modyfikacja dawki
Atorwastatyna i inne statyny Brak wpływu na farmakokinetykę, ale odnotowano przypadki rabdomiolizy Umiarkowany Obserwacja pod kątem objawów rabdomiolizy
Zydowudyna Wzrost stężenia fosforylowanej zydowudyny w komórkach jednojądrzastych Niski Interakcja potencjalnie korzystna, nie wymaga działań
Teofilina Brak dowodów na interakcje, ale inne makrolidy mogą zwiększać stężenie teofiliny Umiarkowany Obserwacja pod kątem objawów toksyczności teofiliny
Nelfinawir Zwiększenie stężenia azytromycyny Niski Nie wymaga modyfikacji dawki
Ryfabutyna Brak wpływu na stężenie obu substancji, ale opisywano neutropenię Umiarkowany Monitorowanie morfologii krwi
Flukonazol Niewielkie zmniejszenie Cmax azytromycyny (18%), bez znaczenia klinicznego Niski Nie wymaga modyfikacji dawki
Alkohol Nasilenie działań niepożądanych, potencjalne obciążenie wątroby, osłabienie odpowiedzi immunologicznej Umiarkowany Unikać spożywania alkoholu podczas terapii
  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl